کاشت گوجه‌فرنگی و لوبیا روی خاک ماه و مریخ!

به به من لوبیاچیتی دوست دارم ، یه سفره ای تو سیاره پهن کنیم و لوبیا با رب گوجه غلیظ درست کنیم ، سبزیجات هم که هست، حیوانات هم که سر نبریدید بحمدالله ، فقط سوالی که هست، احیانا نفخ کنیم با گازهای جو سیاره انفجاری رخ نمی ده؟

چقدر خوبه که برای پیشرفت علم و دانش موانع ای بر سر راه پژوهشگران علمی وجود نداشته باشه و راههای پیشرفت علمی مستلزم به داشتن وابستگی سیاسی و یا دولتی نباشه.

یاد شعر سهراب سپهری افتادم .زندگی خبر رفتن موشک به فضا... لمس تنهایی(ماه) . فکر بوییدن گل در کره ای دیگر....

زندگی بدون آب اونجا به چه درد میخوره .زیباترین شهر دنیا فقط شهر خودم عشق است پایتخت طبیعت ایران شهر زیبای یاسوج به به به به

این آمد و رفت به کرات مریخ وغیره یه بازی در دروان پیری بشر بیش نیست خیالتان راحت نه امروز بلکه هیچ وقت وهرگز جای زندگی انسان نیست چون خدواند هر چیزی را خلقتش وجایگاهش وکره ای که باید درآن زندگی کند مشخص کرده این کره زمین جای زندگی بشر وانسان هست کرات دیگر جای زندگی دگر موجوداتی هست که فقط خداوند میداند واین وعدهای دانشمندان برای زندگی به کرات دیگر بیهوده وگزاف گوی است حرف من گوش کنید وبقول ایرانیها بیایید دست بدست هم دهیم و دنیای خویش را کنیم اباد

ای بدبختها ما روی زمین کاشتیم مونده رودستمان حالا شما بفکر کاشتنش دمکرات دیگر هستید واقعا که عقل ندارید.