نشانه اولیه «آلزایمر» را بشناسید

کاش من به الزایمر مبتلا میشدم.

33 هزار نفر به مدت 22 سال تحت نظر بودن؟!!!!

پدر پیر۶۰ساله من هم پس آلزایمردارد،خیلی سگ اخلاق است حالا آلزایمرش هم اضافه شد

ایران ۵۰ درصد آلزایمر دارند چون حساب دزدها کشور از دستمون در رفته

وقت پس دادن پول که میشه همه الزهایمر میگیرن

سلام.ازاطلاع رسانی متشکرم

این علم چقدر کوتوله و خامه!  که باعث شده تا علم درون که در حالت ارامش و نگاه مهربان عاشقانه در بالاترین کیفیت قرار داره رو دچار تخدیر کنه و از کار بندازه... علم و طب نوین مدام میترسونه و نگران میکنه... همین ترس و نگرانی روی افراد تاثیرات مخرب میگذاره... افرادی بیشتر مستعد الزایمرن که در زندگی تنها از مغزشون بهره میبرن و کارکشیدن از عضوی که باید تنها کمک به ادراک و اگاهی کل رو ایفا کنه نه اینکه حاکم بر نگاه و بینش ما باشه موجب بهم خوردن تعادل کلی بدن میشه و زمینه الزایمز و زوال عقل یا ام اس یا لقوه و پارکینسونو مساعد میکنه... اصولا مغز بتنهایی وقتی میتونه کارکرد داشنه باشه که ما معلوماتی از جنس دانش یا اطلاعات رو در اون ذخیره کرده باشیم یعنی از حافظه پر و سنگینی برخوردار باشیم... ولی مغز با تمام پر بودن همیشه متکی به دانش گذشنه تا بدین لحظه‌ست و هیچ چیز نویی در اون وجود نداره..‌ نگاهی که ااز حافظه بر میاد دچار  کهنگی و دور از خلاقیته و ادمو رو دچار سستی و کسالت و سنگینی میکنه... گفتم خلاقیت زیرا باعث حرکت انرژی و سلامت در جسم و جان ادمه !
ترس و نگرانی میوه زهرالود نگاه مغزی و حافظه‌ای به زندگیه ، که بیروحی و عدم سرزنده‌‌گی رو بهمراه داره و چنین ادمی مدام در بیقراری و انالیز و محاسبات  برای کسب امنیته... امنیت برای بیش و بیشتر!!! و این میتونه کسب اطلاعات و علم هم باشه.. جمع اوری ذائقه‌ایه از سر نگرانی و ترس از حالا و فردا که در انسان نهادینه شده .. و چون ترس باید بنوعی تعدیل بشه!!! تلاش و وسواسی رو بهمراه میاره و این فرایند موجب بسیاری از امراض انسان معاصره! شما افراد باسواد رو میبینید در دانشگاه یا در صحنه‌های هنری و سیاسیون و پزشکان که ادمای دلمرده و کسلی هستن .. گول صورتک و الفاظ فریبنده اونارو نخوریم که نمایشی زیرکانه‌ست ..  مغز پر ، مغزی وابسته‌س که فاقد نیروی طبیعی زندگیه و فقط خراب و معتاد به معلومات حافظه‌ایه!  چنین بینشی ادمو دچار زیرکی و سوسو زدن مداوم و بیقراری میکنه .. در مقابلش افرادی هستن که مثلا در دل روستا کشاورزی میگنه رنگ مدرسه هم ندیده... ولی سرشار زندگی و شادی و شوره و در سادگی غوطه‌ور... پس دانش و علم فعلی چیزی مطلق نیست که در بسیاری حالات درون انسان چیزی غیرضروری و مهمله.. وقتی چنین حقیفتی رو نه در سطح کلمات که در دل و حانمان تجربه کنیم اونوفت نوعی از زندگی شروع میشه که اینگونه ترس‌ها و امراض و ولع بیشتر و بیشتر جریان نداره و سلامتی خداداد و حافظه‌ای بس نیرومند و تفکری که خدا در کتابش معادل هفتاد سال عبادت اونو میدونه بجریان میفته توامان شور و شوقی کودکانه و معصوم و ساده... و اونوقت روح و جسم در اشتی و صلح و ما بکلی از این بروزات الزایمر و زوال عقل دور ... جائیکه توکل و ارامش و خلاقیت و الهام منابع اصلی بجریان افتادن مغز و قلب و‌ جان ما هستند..

نمیدونم چرا بعضی وقتا احساس میکنم عزرائیل آلزایمر گرفته!!