فرانسه با ارائه سند ۴ بندی به دنبال چیست؟

خبرآنلاین: نصرالله تاجیک،کارشناس مسائل بین الملل درباره مطلب نشریه پالتیکو در خصوص سند چهاربندی مکرون که ادعا می شود مورد موافقت ترامپ و روحانی برای دیدار قرار گرفته بود می گوید: البته موضع رسمی مقامات ایران در آستانه این سفر از عدم امکان مذاکره به مذاکره مشروط مبنی بر لغو تحریمها و مذاکره در قالب ۵+ ۱ تغییر کرده بود که کار فرانسویها را تسهیل میکرد. اما علیرغم این تمهیدات شکلی و محتوائی دیدار سران دو کشور علی‌رغم توافق بر سر این سند محقق نشده زیرا روحانی اصرار داشته ترامپ ابتدا رفع تحریم‌ها علیه ایران را اعلام کند و ترامپ نیز معتقد به مذاکره و تحریم همزمان بود که مورد تائید ایران نبود.

وی افزود: مطابق این سند ، ایران موافقت کرده «هرگز به دنبال دستیابی به سلاح هسته‌ای نخواهد بود و کاملاً به تعهدات خود در برجام پایبند است، ضمن آنکه مذاکره بر سر چارچوبی طولانی‌مدت ‌تر درباره فعالیت‌های هسته‌ای خودش را پذیرفته و متعهد شده از هر گونه ستیزه‌جویی خودداری خواهد کرد و از طریق مذاکره به دنبال صلح و احترام واقعی در منطقه خواهد بود. و در مقابل آمریکا با «رفع همه تحریم‌های بازاعمال‌شده بعد از سال ۲۰۱۷» موافقت کرده تا ایران از توانایی کامل برای صادر کردن نفت خود و استفاده آزادانه از درآمدهایش برخوردار شود.

این کارشناس گفت: نکته نخست وضعیت کنونی است که در آن قرار داریم. یعنی از یک سو با شرایط سیال بین المللی و منطقه ای و مشکلاتی که قدرت های موثر جهان و منطقه - از منظر داخلی و خارجی- با آن مواجه هستند واز سوی دیگر نوع بازی ایران و استفاده از اهرمهای منطقه ائی اش که خود مشکلات فراوان داخلی و خارجی دارد قابل بحث است.در حال حاضر ما در منطقه ای قرار گرفته ایم که عوامل آن متغیر است.

یعنی تحولات باسرعت و شتاب زیادی در حال وقوع بوده و اگر امروز تصمیمی گرفته شود معلوم نیست فردا این تصمیم درست باشد یا خیر. منطقه مانند بشکه ای پر از باروت بوده که هر لحظه منتظر کشیدن کبریت و جرقه ای است. بنابراین با توجه به التهابات می بایست این طرح را تجزیه و تحلیل کرد و یا به ارائه نسخه اقدام کرد.مثلا اگر چندین سال پیش بود و منطقه آرام بود و هرکشوری در پی الگوی توسعه خود و مسائل رفاه اقتصادی و غیره خویش می بود، می توانستیم طور دیگری این طرح را تحلیل کنیم. اما اکنون با این شرایط، چهار بند فوق، نوع دیگری از تحلیل را می طلبد.

سفیر اسبق ایران خاطرنشان کرد: نکته دوم کار فشرده فرانسه نه به نیابت از آمریکا و ایران، بلکه به عنوان حلقه نسبتا کم مسئله دارتر اروپا است که علاقه و جاه طلبی رهبری اش به این ابتکار عمل کمک می کند. برجام حاصل یک کار فشرده بین المللی ده- دوازده ساله بود که نهایتا دنیا به یک تفاهمی رسید تا مسائل را نه از طریق جنگ، بلکه از طریق دیپلماسی و راه های دیپلماتیک و تفاهم متقابل- این تفاهم متقابل یکی از شاخه هایش عمل متقابل به تعهدات است- شکل گرفت.ما نیز برجام را انتخاب کردیم که هم راه کره شمالی را نرویم و هم تعاملات بین المللی مان را از این طریق سر و سامان بدهیم .

ولی واقعیت امر این است که این کار فشرده با آن سابقه، نیاز مقطعی جهان و ایران برای تفاهم بود. در واقع دولت یازدهم این گونه شکل گرفت که برجام راهی شود تا ما از زیر بند هفتم منشور ملل بیرون بیائیم. پس ما در سیاست خارجی پذیرفتیم تا با پذیرش هنجارهای بین المللی و تفاهم با جهان نیازهای اساسی مردم ایران و از جمله به حقوق حقه خود در هر زمینه دست یابیم .

تاجیک تصریح کرد: لذا فرانسه که تقریبا کشور بی مسئله تری نسبت به انگلستان و آمریکا به ایران است وارد عمل شد. درست است که جنبش جلیقه زردها مشکلاتی را برای پاریس بوجود آورده اما این مشکلات نهایتا قابل مدیریت است و در دموکراسی فرانسه هم قابل تعریف است و نسبت به جاهای دیگر مثل انگلستان در برگزیت و آمریکا در چالش هایی که ترامپ چه از نظر شخصی و چه از نظر حکومتی با ان مواجه است، قابل مقایسه نیست.از سویی آلمان اگرچه یک قدرت و یک وزنه در اروپا است، ولی اصولا مطامع و جاه طلبی های بین المللی ندارد بلکه به دنبال محکم کردن جای پای خود در اقتصاد جهان است.

وی در پایان افزود: اما فرانسه در درجه اول علاقمند است تا تحرکات فوق را در قالب این چارچوب به پیش ببرد که اولا تنش های منطقه ای و بین المللی در همین سطح باقی بماند. یعنی بحث انجماد دوجانبه مبنی بر این که ایران اقدامات خود را منجمد و امریکا هم تحریم ها رو متوقف کند، تحقق یابد.

به این مفهوم که سطح تنش های منطقه ائی و بین المللی در همین حد نگه داشته شود. ولی واقعیت امر این بود که آمریکا بر اساس اهداف خود در قبال ایران به دنبال تغییر حکومت از طریق تحریم ها است. اما فرانسه می دانست که ایران دارای یک قدرت تاثیرگذار منطقه ای است که دست بسته در برابر تحریم آمریکا نخواهد بود.

طبیعی است که ایران در پی عکس العمل هاست و سعی می کند از اهرم هایش به خوبی استفاده کند و تبعات چنین اقداماتی از سوی ایران می تواند برای منطقه و خاورمیانه خطرناک باشد. فرانسه یا اروپا در حقیقت به عنوان حلقه اول امنیتی خاورمیانه هستند. یعنی هر تحولی در خاورمیانه اتفاق بیفتد در درجه اول به اروپا می رسد تا به آمریکا.