سرنوشت متفاوت ۲ اعدامی در دسیسه‌ی شوم

روزنامه خراسان: اوایل تابستان سال ۹۲ دختر نوجوانی به پلیس آگاهی تهران رفت و از دو پسر شیطان صفت که به زور او را سوار خودرو کرده و در بیابان‌های شهرک زینبیه آزار داده بودند شکایت کرد. وی گفت: در حال عبور از خیابان بودم که یک پراید جلوی پایم توقف کرد.

راننده از من خواست سوار شوم، اما قبول نکردم تا این که راننده و پسری که همراهش بودند از خودرو پیاده شدند و به زور مرا سوار کردند. آن‌ها در مکانی مرا آزار دادند. با اطلاعاتی که دختر ۱۶ ساله به پلیس داد یکی از متهمان ردیابی و بازداشت شد و به جرم سیاهش اعتراف کرد، اما پلیس نتوانست ردی از همدست وی بیابد. پسر شیطان صفت محاکمه و به اعدام محکوم شد.

حکم وی در دیوان عالی کشور تایید و برای همیشه پرونده زندگی اش بسته شد. در حالی که چند سال از این ماجرا می‌گذشت پلیس رد متهم فراری را یافت و وی را بازداشت کرد. به این ترتیب دومین پسر شیطان صفت نیز بازداشت و پس از محاکمه به اعدام محکوم شد.

در حالی که این حکم در دیوان عالی کشور تحت رسیدگی قرار داشت وی توانست رضایت دختر جوان را بگیرد. با این گذشت بزرگ، پسر شیطان صفت درخواست اعاده دادرسی را مطرح کرد و خواهان رسیدگی دوباره به پرونده اش شد. قرار بود پسر جوان در شعبه پنجم دادگاه کیفری یک استان تهران محاکمه شود، اما قضات دیوان ایراداتی گرفتند.

آن‌ها اعلام کردند به پرونده آدم ربایی دو پسر شیطان صفت رسیدگی نشده است. به این ترتیب پرونده برای رسیدگی به جرم آدم ربایی به دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد وپسر جوان روز سه شنبه در شعبه پنجم از خود دفاع کرد. وی در حالی که سرش را پایین انداخته بود، گفت: خیلی پشیمانم. من و دوستم هنگام ارتکاب جرم خیلی جوان بودیم.

ما اشتباه بزرگی مرتکب شدیم. حالا شش سال از این ماجرا گذشته است و من شرمنده دختر جوان هستم. من آدم ربایی و آزار دختر جوان را قبول دارم و حالا با توجه به رضایت وی تقاضا دارم قضات در مجازاتم تخفیف قائل شوند. من مدتی که در زندان بودم به اندازه کافی تنبیه شدم و هر شب کابوس اعدام می‌دیدم. در پایان جلسه، قضات وارد شور شدند تا رای صادر کنند.