وزوز گوش و خطراتی که در پی دارد

ایرنا نوشت: ۱۵ تا ۲۰ درصد افراد جامعه دچار وزوز گوش هستند. این عارضه، علامت بیماری کاهش شنوایی است و باید جدی گرفته شود.

وزوز گوش بر اساس بیماری کاهش شنوایی که مربوط به سن و آسیب گوش یا اختلال در سیستم گردش مایع گوش است بروز می یابد و باید سریعا درمان شود.

فردی که دچار وزوز گوش است صداهای تخیلی در گوش مانند زنگ زدن، خرناس کشیدن یا غرش، خش خش یا هیس هیس و زمزمه یا وز وز احساس می کند که میتواند کم تا زیاد باشد و ممکن است در یک یا هر دو گوش شنیده شود، در برخی موارد صدا می تواند به قدری بلند باشد که توانایی فرد را در تمرکز یا شنیدن صداهای خارجی مختل کند.

دو نوع وزوز گوش داریم. یکی وزوز ذهنی که فقط خود فرد آن را می‌شنود و شایع ترین نوع بیماری وزوز گوش بوده که به علت مشکل در گوش بیرونی، میانی یا درونی ایجاد می‌شود و ممکن است به دلیل مشکلات اعصاب شنوایی یا بخشی از مغز باشد که سیگنال‌های عصبی را تفسیر می‌کند.

دیگری وزوز بیرونی است که پزشک هنگام معاینه می‌تواند آن را بشنود. این نوع دوم نادر و ممکن است در اثر مشکلات عروق خونی، استخوان گوش میانی یا انقباض عضلانی ایجاد شود.

افرادی که دچار این عارضه می‌شوند حتما به پزشک مراجعه کنند زیرا این عارضه بعد از عفونت تنفسی فوقانی مانند سرماخوردگی که بعد از یک هفته بهبود پیدا نکرده باشد، درمان نمی‌شود و فرد دچار کاهش شنوایی یا سرگیجه خواهد شد.

یک علت اصلی وزوز گوش آسیب به سلول موی گوش داخلی است. موهای ریز و ظریف در گوش داخلی که با فشار امواج صوتی حرکت می‌کنند و باعث می شوند سلول ها سیگنال‌های الکتریکی را به سمت اعصاب گوش و مغز بفرستند، مغز افراد این سیگنال‌ها را به شکل صدا تعریف می کند. اگر موهای درون گوش داخلی شکسته یا خم شده باشند منجر به ایجاد تکانه‌های الکتریکی تصادفی می شوند که ایجاد وزوز گوش می‌کنند.

کاهش شنوایی معمولا در حدود ۶۰ سالگی شروع می‌شود که می تواند باعث وزوز گوش شود. صداهای بلند مثل صدای تجهیزات سنگین، اره برقی منبع شایع کاهش شنوایی هستند و وسایل پخش موزیک قابل حمل مانند «ام پی تری پلیر» یا «آی پد» هم در صورتی که باصدای بلند و طولانی مدت استفاده شوند، می توانند باعث کاهش شنوایی شوند.

قرار گرفتن در معرض صدای بلند در طولانی مدت می تواند به سلول‌های موی گوش آسیب برساند افرادی که در محیط‌های پر سر و صدا کار می کنند از جمله کارخانه‌ها، کارگران ساختمانی، نوازندگان و سربازان بیشتر در معرض خطر هستند.