تئاتری که با زور اجرا شود؛ چه شود!

هوشنگ گلمکانی در صفحه اینستاگرام خود نوشت: من تماشاگر مداوم تئاترم و از هر فرصتی برای تماشای نمایش‌های روی صحنه استفاده می‌کنم. رویدادهای تئاتری را هم کم‌وبیش دنبال می‌کنم. خواندم و شنیدم که چند تا از گروه‌های تئاتری را که از شرکت در جشنواره تئاتر فجر اعلام انصراف داده‌اند با زور و تهدید به صحنه برگردانده‌اند و هنوز ندیده‌‌ام هیچ مقامی این خبر را تکذیب کند.

حتی این برگشتگان مجبور شده‌اند (مجبورشان کرده‌اند؟) بیانیه‌ای با لحن و ادبیات و موضع‌گیری رسمی آشنا منتشر کنند. باعث تاسف است. می‌توان فیلمی را به‌زور از صاحبش گرفت و در جایی نمایش داد، هرچند این هم به هر حال زورکی است ولی آن فیلم قبلا ساخته و کیفیتش تثبیت شده. اما معنای اجرای زورکی نمایش را نمی‌فهمم. نمایشی که دست‌اندرکارانش این جوری ناچار بشوند روی صحنه بروند، و قرار باشد در رقابتی هنری هم شرکت کنند، چه جور نمایشی خواهد بود و چه کیفیتی خواهد داشت؟ با چه حال و روحیه‌ای روی صحنه می‌روند؟ جای برشت و بکت و یونسکو خالی. جای ماکیاولی خالی که با هدفش وسیله را توجیه کند.