شکاف‌های عیان؛ حمله کارگزاران به بدنه اصلاحات!

برترین‌ها: در همه ادوار گذشته کمتر دوره‌ای را به تشتت و سردرگمی این دوره از انتخابات مجلس به یاد می‌آوریم. در حالی که بسیاری معتقدند اصولگرایان به دلیل یک‌طرفه شدن بازی، حذف رقبایشان از حضور در انتخابات و قطعی بودن بردشان در مجلس آینده، از هول هلیم در دیگ افتاده‌اند و بنای ناسازگاری با هم را گذاشته‌اند -که فهرست‌های چندگانه گواهی بر این مدعاست-، اوضاع در اردوگاه اصلاح‌طلبان هم بهتر از این نیست.

ماجرا این است که بدنه اصلی اصلاحات و شورای عالی سیاستگذاری که حمایت سید محمد خاتمی را پشت سر خود می‌بیند، در شرایطی ناگزیر اعلام کرده که نامزدی برای شرکت در انتخابات ندارد و در این وضعیت قادر به لیست دادن و طبعا توصیه به حضور پرشورنیست. در طرف دیگر اما احزاب اقماری اصلاحات هستند که همچنان به حضور مصرند. حزب کارگزاران به عنوان پرچمدار این جریان با ارگان خود روزنامه سازندگی این روزها نقشی را بازی می‌کند که اصولگراها دوست‌تر می‌دارند.

این را از حمایت‌های خبری رسانه‌های اصولگرا هم می‌شود فهمید. پس کارگزاران، خانه کارگر، حزب اسلامی کار، همبستگی و گروه‌هایی از این دست با تهیه فهرستی ۳۰ نفره در تهران پا به میدان گذاشته‌اند، تا به عنوان یک انشعاب از اصلاح‌طلبان برای رسیدن به بهارستان تلاش کنند. عجیب نیست که در این شرایط دو طرف ماجرا به نقد هم بپردازند و حتی زخم‌ها و دلخوری‌های قدیمی سر باز کند.

در همین رابطه، محمد جواد روح، عضو شورای مرکزی حزب اتحاد و روزنامه‌نگار در مطلبی به جلد روزنامه سازندگی و اصرار بر حضور انتخاباتی پرداخت و نوشت: «حق هر حزب سیاسی است که بنا بر تحلیل خود از مجموعه شرایط و فضای سیاسی در قبال انتخابات موضع‌گیری کند. کارگزاران هم از این قاعده مستثنا نیست. فقط جا دارد یادآور شویم که این حزب، از انتخابات مجلس پنجم تاکنون، هرگاه بدون ائتلاف و اتحاد با جناح چپ عمل کرده؛ شکست خورده است. مهمترین آنها هم، دو شکست سردار سازندگی در ۷۸ و ۸۴ بود.

امیدواریم این بار، هوش هیجانی دوستان، درست عمل کرده باشد.» اما در پاسخ، یکی از اعضای تحریریه روزنامه سازندگی دست به قلم برد و در یک کانال صنفی روزنامه‌نگاری که ظاهر آن پوشش مسائل مرتبط با رسانه‌هاست(!)، به نقد جواد روح واکنش نشان داد. در بخشی از این مطلب آمده:«پیش از پاسخ اصلی باید یادآور شویم این حق هر حزب و کنشگر سیاسی است که بخواهد در انتخابات لیست بدهد یا ندهد. اساسا ماهیت حزب فعالیت سیاسی است. حزب تشکیل می شود تا یا قدرت را در دست بگیرد و برنامه های خود را پیش ببرد یا درصورت عدم موفقیت، قدرت را مهار کند.

پس نمی‌توان به هیچ حزبی گفت که چرا در انتخابات شرکت می‌کنید. حزب آمده است تا از راه مسالمت آمیز، راه را برای تغییر فراهم کند نیامده است که فعالیت نکند و بر بوق تحریم و عدم شرکت بدمد.

اما فارغ از شرکت یا عدم شرکت به این دوست روزنامه نگار و عضو شورای مرکزی حزب اتحاد شاید لازم است یادآور شویم که اساسا نه به عنوان یک روزنامه نگار و نه حتی به عنوان یک عنصر حزبی، درست نیست که تاریخ را وارونه روایت کرد.

از باب اینکه ایشان سال‌های زیادی را در مطبوعات گذرانده و وجهی روزنامه‌نگارانه دارد تا وجه سیاسی، لازم است یادآوری کنیم که در انتخابات مجلس پنجم، کارگزاران تازه متولد شد و در غیاب مجمع روحانیون مبارز که در واکنش به ردصلاحیت ها انتخابات را تحریم کرده بود، ضمن آنکه توانست در جناح راست تفرقه و اختلاف بیندازد، یک اقلیت قوی و پر زور را به مجلس فرستاد.

اقلیتی که هم صدایش برنده تر از از «اکثریت لیست امید مجلس دهم» بود و هم اقداماتشان مفیدتر. اقلیتی که امید را برای خلق دوم خرداد ۷۶ زنده کرد. پس از این باب سئوال این است که آیا موفق نبود؟» همچنین این که:«شما به عنوان یک کنشگر سیاسی مخیر به این هستید که در انتخابات شرکت بکنید یا نکنید؛ لیست بدهید یا ندهید؛ بر بوق تحریم بدمید یا ندمید؛ ناامیدی را ترویج بکنید یا نکنید؛ اما نمی توانید تاریخ را وارونه روایت کنید و روز را شب جا بزنید.

در این که مردم ناامید هستند و دلخور شکی نیست اما بهتر است به جای آنکه سوار موج ناامیدی و دلخوری مردم شوید، برگردید و ببینید در چند سال گذشته چه در مجلس و چه در شهرداری چه کردید؟ آقای عارف رییس فراکسیون امید یکی از اعضای هیات موسس حزب مشارکت بود، چرا او و فراکسیون امید که با حمایت آقای خاتمی به مجلس راه یافتند، این چنین منفعل بودند درحالی که جمع قابل توجهی از اعضای مجلس را همراه داشتند؟ پاسخ صادقانه به این پرسش‌ها و پرسش‌های مشابه و نیز عذرخواهی از مردم، ممکن است -البته ممکن است- درصدی از اعتبار از دست رفته‌ی شما را بازگرداند. در غیر این صورت با وارونه جلوه دادن تاریخ هیچ اتفاقی نمی‌افتد.»