من تسلیم این صحنه‌آرایی خطرناک نمی‌شوم!

محمد قوچانی، سردبیر سازندگی در یادداشتی اینستاگرامی نوشت:

یکی از برادران (ببخشید؛ رفقای)چپ این طرح را به مناسبت سرمقاله ی "سازندگی سال" ساخته است تا حال بنده را بگیرد و نوشته است " همشهری قوچانی" نماد پیوند سرمایه داری ( یعنی اقتصاد آزاد )و ارتجاع ( یعنی اعتدال ) است . از ایشان تشکر میکنم که ما را به مقام "همشهری کین" رسانده اند! ذمی شبیه مدح !

لطفا پس از کرونا بیاید دفتر سازندگی هر چه "سرمایه" دارم تقدیمشان کنم!

نارفیق دیگری سرمقاله را نخوانده رکیک ترین ناسزاها را روانه نویسنده کرده است و کینه های فروخفته اش از شخص بنده را توئیت کرده و دروغ ها ساخته است که جوابش را به موقع خواهم داد . دیگری فکر کرده است نئو مارکسیسم فحش است ، فحش داده است.

آن یک از هزاران کیلومتر دورتر در قلب غرب، به لیبرالیسم و ناسیونالیسم فحش داده است و مرا به افتخار شاگردی دکتر مسعود نیلی و دکتر سید جواد طباطبایی نکوهش کرده است . برادران نواصولگرا هم کم از رفقای چپ ندارند بلکه در نشان دادن نشانی نادرست بر آنان فضل تقدم دارند.

بولتن سازی اینترنتی می‌کنند و از اینکه دوقلوهای نواصولگرا و نو مارکسیستها را کنار هم نشانده ام، خشمگین اند. خطی که از جنبش عدالتخواه شروع شد و به برخی دوستان هم رسید.

فضای مجازی جای بحثهای جدی نیست. و من "تسلیم این صحنه آرایی خطرناک نمی شوم" انشاله در "سیاست نامه" آینده، مفصل و مستند و مودب در خدمت دوستان خواهم بود؛ وقتی از صدای پای "نئومارکسیسم" بنویسم.

فقط یک نکته: اگر مهندس میر حسین موسوی در حصر نبود، همان طور که مجاهدین از مهندس مهدی بازرگان عبور کردند، شما هم رسما از مهندس موسوی عبور می کردید ... البته الان هم عبور کرده اید و جرات نمی کنید بگویید ...