عباس عبدی: ماجرا را صفر و یک نبینید

عباس عبدی در روزنامه شرق نوشت: «بخشی از این که به نظر ما متضاد دیده می‌شود، لزوما چنین نیست. در واقع دولت به مردم تأکید می‌کند که به سر کار خود بروند و در عین‌ حال می‌توانند خریدهای خود را به‌ گونه‌ای متفاوت از گذشته انجام دهند یا رفت‌وآمدهایشان را مدیریت کنند و به حداقل برسانند یا در صورت امکان دورکاری کنند. در واقع قضیه صفر و یک نیست و می‌توان هر دو توصیه را انجام داد و مشکل خاصی وجود ندارد.»

«حدود یک هفته از بازشدن برخی مغازه‌ها و فروشگاه‌ها می‌گذرد اما همچنان سایه کرونا بر سر مردم ایران و جهان هست. دولت اعلام کرده تعداد فوت‌شده‌ها رو به کاهش است اما باز از مردم می‌خواهد که در خانه بمانند؛ تناقضی که شاید جواب آن در مسائل اقتصادی است که دولت و کشور گریبان‌گیر آن است.

از عباس عبدی، تحلیلگر سیاسی، پرسیدیم: «راه‌اندازی کسب‌وکارها و در خانه‌ ماندن مردم، دو سیاستی است که این روزها دولت دنبال می‌کند. این تضاد در سیاست دولت در کنترل ویروس کرونا از چه نشات می‌گیرد؟ در این شرایط چرا دولت نمی‌تواند به یک تصمیم واحد برسد؟»

او در پاسخ به «شرق» گفت: «بخشی از این که به نظر ما متضاد دیده می‌شود، لزوما چنین نیست. در واقع دولت به مردم تأکید می‌کند که به سر کار خود بروند و در عین‌ حال می‌توانند خریدهای خود را به‌ گونه‌ای متفاوت از گذشته انجام دهند یا رفت‌وآمدهایشان را مدیریت کنند و به حداقل برسانند یا در صورت امکان دورکاری کنند. در واقع قضیه صفر و یک نیست و می‌توان هر دو توصیه را انجام داد و مشکل خاصی وجود ندارد.»

عبدی ادامه داد: «فرض دولت بر این است که کسب‌وکارها دوباره راه می‌افتند و مردم نیز رفت‌وآمدها مثل رفتن به مهمانی‌ها و فروشگاه‌گردی‌ها را به حداقل برسانند. اما اگر از یک منظر دیگر به موضوع نگاه کنیم، تضاد را خواهیم دید که بااهمیت است. اکنون دو گرایش در دولت وجود دارد؛ یکی گرایش وزارتخانه‌های اقتصادی و شاید سازمان برنامه‌وبودجه و دیگری گرایش وزارت بهداشت است. من دقیق نمی‌دانم کدام طرف به دنبال منافع مردم است و لزوما هر دو گرایش مخالف منافع مردم هم نیستند اما هر کدام بر اساس منافع سیاست‌های وزارتخانه‌های خودشان اظهار نظر می‌کنند. پس از این زاویه می‌توانیم بگوییم که دولت نتوانسته به یک سیاست واحد برسد. همچنین نتوانسته آن سیاست را به عناصر زیردست خود دیکته کند و همه را توجیه کند تا همه بتوانند از یک منطق و سیاست واحد دفاع کنند. این تضاد عوارض بیشتری دارد و باید آن را حل کرد.»