خواب نوروزی بانک های ایرانی

تابناک: از کار افتادن دستگاه‌های خودپرداز در روزهای پایانی سال از آن دست مشکلاتی است که با توسعه بانکداری الکترونیک گریبان جامعه را گرفته و به رغم تکرار هرساله آن، هنوز با قدرت برقرار است.

اگر در روزهای اخیر به دستگاه های خودپرداز مراجعه کرده و یا قصد خرید با کارت الکترونیک بانکی خود را داشته‌اید، دست‌تان آمده که از چه مشکل پیش پا افتاده و در عین حال پیچیده‌ای سخن می‌گوییم؛ اغلب دستگاه‌های خودپرداز یا پول ندارند، یا از سرویس خارج شده‌اند، یا خدمات شتابی ارائه نکرده و صرفا به مشتریان بانک خود خدمات می‌دهند، یا امکانات دیگرشان مانند انتقال پول و مانده گیری از حساب غیرفعال شده و مشکلات دیگری که عملا کارآمدی را از این سیستم گرفته است.

در خرید به کمک پایانه‌های فروشگاهی هم اوضاع بهتر از این نیست. اگر برای چند خرید در روز قصد استفاده از کارت بانکی‌تان را داشته باشید، مجبور خواهید بود که هربار چند مرتبه پروسه کشیدن کارت، ورود مبلغ و پس از آن ورود رمز -که این آخری به شکلی غیرایمن، اغلب توسط فروشنده و با اعلام رمز با صدای بلند انجام می‌شود!- را تکرار کرده و منتظر بمانیم تا ارتباط با بانک برقرار شود و خدا می‌داند در تکرار این پروسه چند بار ناکارآمدی این سیستم بانکی را شما یا فروشنده یادآوری کرده و گلایه سر می‌دهیم.

با این حساب، طبیعی است که اگر قصد مسافرت نوروزی داشته باشید و مقصدتان شهرستانی کوچک باشد که در آن آشنایی هم ندارید، ترجیح اولتان دریافت پول نقد به مقدار کافی است که شما را به ابتدای چرخه یعنی دستگاه‌های خودپردازی هدایت می‌کند که اگر بگوییم ده تا در میان یکی از کار نیفتاده، چه بسا اغراق نکرده باشیم.

نوروز نرسیده بانک‌ها از کار افتادند!

وضعیت زمانی بغرنج تر می‌شود که می‌بینیم هنوز تعطیلات در ایستگاه نخست قرار دارد و این عدم دسترسی به پول حالا حالاها ادامه خواهد داشت. اینجاست که از عدم نظارت بر بانک‌ها به عنوان یکی از پرمخاطب ترین عرصه های ارائه خدمت به مردم برای‌مان سوال شده و تکرار هر ساله این وضعیت تنها یک نتیجه را به ذهنمان متبادر خواهد کرد؛ کسی به فکر حل این مشکل نیست!

هنوز ذهنمان از این انتقادات و ابهامات رها نشده که نگاه‌مان به تلویزیون می‌افتد و در کمال تعجب از تبلیغ خدمات بانک‌داری فلان بانک می‌شنویم که مدعی است با پیوستن به صف مشتریانش، خیالمان از بابت تمامی مبادلات مالی راحت خواهد بود؛ تبلیغاتی که یکی پس از دیگری بر صفحه تلویزیون نقش می‌بندند تا ابتدا نوروز باستانی را از طرف یک بانک به مردم تبریک گفته و بعد از برتری خدمات آن بانک را یادآور شوند و ما در تناقضی گرفتار کنند که بی اعتمادی به رسانه و بانک، کمترین رهاورد آن است.

بدین ترتیب جا دارد که بپرسیم چرا این همه خدمتی که تبلیغ می‌شود، در روزهایی که تعطیلات در پیش است، به شکل بی خدمتی بروز و ظهور یافته و اصولا چرا بانک‌ها به جای این همه تبلیغات رنگ به رنگ و پرهزینه، درصدی به بهبود خدمات در تعطیلاتی چون نوروز اختصاص نمی‌دهند که می‌تواند بهترین تبلیغ برایشان باشد؟

جدای این پرسشها جا دارد که از مسئولان بانک مرکزی و دیگر ناظران بپرسیم که چرا به وظایف نظارتی خود عمل نکرده و تدبیری اتخاذ نمی‌کنند تا هنوز نوروز از راه نرسیده، مشکلات اینچنینی گریبان مردم را نگرفته و شادی شان را تلخ نکند؟ آیا تعطیلات دیگر کشورها هم مثل نوروز ما همراه با اعمال شاقه است یا آنها تدبیری اتخاذ کرده‌اند که ما هم می‌توانیم به کار بسته و خدمت رسانی به مردم را تعطیل نکنیم؟!