استاد حوزه: علی(ع) فرومانروایی پاسخگو بودند

اعتمادآنلاین: آیت‌الله واعظ‌موسوی گفت: حضرت علی(ع) با وجود برخورداری از عصمت، برای اینکه راه خطا را برای دیگر حاکمان ببندند، فرومانروایی مردمی و پاسخگو بود.

حضرت علی(ع)، مولای متقیان و امام اول شیعیان در روز ۲۱ ماه مبارک رمضان به شهادت رسیدند. حضرت علی(ع) در طول ۵ ساله حکومت خود بر جامعه مسلمانان نمونه‌ای متفاوت از جامعه‌ای که عدالت کلیدوازه اصلی حکومت‌داری است را به نمایش گذاشتند. عدالت در واقع مهم‌ترین رویکردی بود که حضرت علی(ع) در شیوه حکمرانی خود به کار گرفتند. آیت‌الله سید محمد واعظ‌موسوی در گفت‌وگو با اعتمادآنلاین، با اشاره به عدالت حضرت علی(ع) بخشی از ویژگی‌های مهم دوران زمامداری حضرت علی(ع) را برمی‌شمارد که در ادامه می‌خوانید.

آیت‌الله سید محمد واعظ‌موسوی، رییس انجمن ارتباطات و تبلیغ حوزه علیمه قم اظهار داشت: امام علی (ع) بعد از پیامبر می‌تواند بهترین الگو برای زندگی معنوی و مادی بشریت در عرصه شخصی و اجتماعی باشد. کما اینکه بسیاری از نویسندگان مسیحی با مطالعه زندگی حضرت امیر(ع) و تحقیقی که از نهج‌البلاغه انجام داده‌اند،‌ آرزو کرده‌اند ای کاش دنیا همه توانش را به کار بگیرد تا در عصر حاضر نیز محورِ عدالتی مانند علی (ع) به جامعه بشری عرضه شود که البته این آرزویی محال است.

عضو سابق مجلس خبرگان رهبری در ادامه سخنانش گفت: علاقه افراد به بسط و گسترش عدالت و تطبیق زندگی بر اساس آموزه‌های امیرالموئمنین یک آرزوی شیرین و دلچسب است. بعد از اینکه علی(ع) ۲۵ سال از حکومت فاصله داشت و چرخش قدرت جامعه نخبگان را حاشیه‌نشین کرده بود،‌ مردم به خوبی متوجه شدند‌ پس از رحلت پیامبر اکرم اسلام به بیراهه رفته و امانت را به صاحب اصلی نسپردند که مسلما آحاد جامعه در این قضیه بیش از همه متضرر شدند.

او همچنین تصریح کرد: مردم برای جبران مافات به صورت جمعی به محضر حضرت علی(ع) رفتند که بر اساس بعضی از تعبیرها حضوری هجوم‌گونه به خانه آن حضرت داشتند تا از امام ملتمسانه بخواهند، زمام امور را در دست بگیرد. مولا همان روز اول شرایط خودشان را اعلام کرده و گفتند، بر اساس فرمایش‌های پیامبر و آیه‌های قرآنی حکومت‌‌داری خواهند کرد و برداشت‌های خُلفای قبلی برای‌شان اعتباری نخواهد داشت. ایشان همچنین تاکید داشتند، عدالت را به هر قیمتی اجرا خواهند کرد که در عمل هم اینچنین شد.

استاد خارج فقه حوزه علمیه قم در ادامه افزود: با اینکه حکومت حضرت علی (ع) بیشتر از ۴ سال و چند ماه طول نکشید،‌ تاریخ دیگر مثل آن را به خود ندید. به همین دلیل عطش جوامع اسلامی برای برپایی چنین حکومتی همچون حکومت حضرت امیر(ع) پا بر جا مانده است. حاکمیتی که بیش از خودِ‌ مردم به فکر مردم بود و بیش از همه، دغدغه پابرهنه‌ها، بیچاره‌ها، فقرا و... داشت. در واقع همه تلاش امام اول شیعیا این بود آنهایی که حقوق‌شان تضییع شده است به حق از دست رفته‌ خود برسند.

وی در ادامه تاکید کرد: مولا علی با وجود برخورداری از عصمت، برای اینکه راه خطا را برای دیگر حاکمان ببندند، فرومانروایی مردمی و پاسخگو بود. ایشان خود را در معرض مردم قرار می‌دادند و بدون اینکه دربار و نگهبانی در بین او و مردم وجود داشته باشد، به افراد اجازه می‌دادند بدون پرده و با زبان باز و بدون لکنت سخنان‌شان را عرضه کنند. البته بسیاری به دلیل عدم شناخت از ایشان، موضع‌شان را طلبکارانه مطرح می‌کردند، اما امام دلگیر نمی‌شدند و هیچ برخورد تنبیهی را در نظر نمی‌گرفتند. در واقع حضرت علی (ع) برای خودشان جایگاهی مثل جایگاه‌ شاهان ایران یا قیصرهای روم قائل نبودند.

آیت‌الله واعظ‌موسوی در پایان گفت: ایشان در مواردی که متوجه برخورد نامناسب نزدیکان خود با مردم می‌شدند،‌ آنها را از منسب‌شان عزل می‌کردند تا حکومت خدشه‌دار نشود. در واقع می‌توان اینطور نتیجه‌گیری کرد که برای حضرت علی (ع) هیچ چیز و هیچ کس بالاتر و ارزشمندتر از اجرای بدون چون و چرای عدالت نبود.