کیهان به مطهری: پوست خربزه زیرپای‌تان گذاشتند

روزنامه کیهان نوشت: یک نماینده رد صلاحیت شده مجلس می‌گوید چون امام گفتند کمونیست‌ها هم حق آزادی بیان دارند، پس باید در بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات هم شل گرفت.

علی مطهری در متنی که نام آن را نامه سرگشاده گذاشته، نوشت: رفتار شورای نگهبان در موضوع بررسی صلاحیت نامزدهای انتخابات مجلس، با دوره‌های قبل متفاوت بود و اراده‌ای برای قلع و قمع افراد منتقد و اهل اظهارنظر درباره مسئله کلان کشور وجود داشت.

باید به آقای مطهری یادآور شد این همان شورای نگهبانی است که زمانی هم شما را تایید کرد. چرا زمانی که شما بارها تایید شده بودید و خیلی‌ها صلاحیت‌شان احراز نشده یا رد شده بود، از این حرف‌ها نمی‌زدید.

ثانیا موضوع آزادی بیان (ولو مخالفان) با موضوع مسئولیت در نظام جمهوری اسلامی، دو موضوع متفاوتی است که آقای مطهری آنها را با یکدیگر خلط می‌کند.

چه در حوزه انتخابات سیاسی و چه در بسیاری از حوزه‌های دیگر، قبل از مردم، جایگاه‌های نظارتی حضور دارند که به بررسی صلاحیت افراد بپردازند؛ چنانکه در نظام مهندسی، نظام پزشکی و بسیاری از نظام‌های صنفی دیگر شاهدیم. منطقا نمایندگی مجلس موضوعی به جرات خطیرتر از کار یک مهندس یا پزشک است و با سرنوشت یک ملت سروکار دارد.

عبارت «مردم خودشان به افراد ناصالح رای نمی‌دهند»، اگرچه پوپولیستی و عوام‌فریبانه باشد، اما واقعیت ندارد. چنانکه در انتخابات بنی‌صدر مشاهده کردیم؛ هرچند که همین مردم پس از خیانت و مزدوری بنی‌صدر، در کنار نظام و در مقابل منافقین نفوذی ایستادند. جالب اینکه همین فرد با منفورترین گروه تروریستی طول تاریخ ایران پیوند خورده بود.

درباره تظاهر و ریا نیز شاید آقای مطهری قیاس به نفس می‌کند؛ چه اینکه ابتدا تظاهر به اصولگرایی می‌کرد و تندترین انتقادها را نسبت به مدعیان اصلاحات و تجدیدنظرطلبان داشت اما بعدها با وجود اینکه خیانت‌های افراطیون طیف مذکور شدت گرفت، او به این جماعت نزدیک شد و سال‌هاست به‌عنوان پادوی رسانه‌ای آنها عمل می‌کند.

همچنین باید گفت، مجلس با عنایت به خیانت انجام گرفته در مشروطه، در نظام جمهوری اسلامی به عنوان «مجلس شورای اسلامی» شناخته شد و بنابراین سپردن نمایندگی به سهل‌انگاران و شل‌انگاران دینی معنا ندارد. چرا که اینجا جایگاه مسئولیت است و نه فرد عادی جامعه.

و درباره بند آخر نوشته آقای مطهری باید خاطرنشان کرد: امام(ره) از حق آزادی بیان گروهک‌ها دفاع کردند اما همان‌ها این حق را تبدیل به مسجد ضرار، خیانت، جنایت، ترور، براندازی و آشوب کردند و امام(ره) هم دستور سرکوب‌شان را داد. در عین حال نه امام و نه شهید مطهری هرگز - حتی یک سطر - درباره راه دادن گروهک‌ها و التقاطی‌ها به مناصب حکومتی سخن نگفته‌اند، بلکه به عنوان آفات نهضت، از این کار برحذر داشته‌اند. استاد مطهری نیز به اعتبار همین صلاحیت و سلامت فکری و پایمردی در دفاع از نظام و انقلاب، مغضوب یکی از همین گروهک‌های التقاطی قرار گرفت و ترور شد. آیا عجیب نیست که همان گروهک‌های مخالف شهید مطهری و آرمان‌های او حامی و تحسین‌کننده انحرافات علی مطهری شده‌اند؟! کدام شاخص مهم‌تر از اینکه معارضان انقلاب، پوست خربزه زیر پای علی مطهری می‌گذارند و برای او هورا می‌کشند؟!