فرمول طلایی برد در تبریز؛ به «این» شکل!

ورزش سه: اوایل لیگ بیستم و در یکی از بازی های خانگی تراکتور بود که علیرضا منصوریان با حسرت در کنار زمین خود را بدشانس ترین مربی تراکتور دانست. هر دو با حسرت به سکوهای خالی ورزشگاه یادگار امام نگاه می کردیم که سرمربی وقت سرخ پوشان برایم خاطره ای کوتاه تعریف کرد؛ از روزی که مربی تیم میهمان در همین ورزشگاه بود. تیمش در حضور هواداران تراکتور نیمه اول را برنده راهی رختکن شد و بهتر است بقیه ماجرا را دقیقا با جملات منصوریان پی بگیریم: "در نیمه دوم فقط ما دیدیم که هواداران تراکتور با فشار بی امان‌ خود که یک لحظه متوقف نمی شد، بازیکنان را رو به جلو بردند و در آخر هم سه امتیاز را گرفتند و رفتند خانه!"

این یک توصیف کوتاه است از آن چه که خیلی از بازیکنان و مربیان لیگ برتری در بیش از یک دهه اخیر در تبریز تجربه کرده اند. همان حسی که تیم های پرهوادار دیگر نیز به تیم های میهمان می دهند. برای مثال بازی مقابل استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه بدون تماشاگر، زمین تا آسمان با حضور تماشاگران خودی متفاوت است. خیلی از تیم های شهرستانی با تماشاگران خود معنی پیدا می کنند، مثل نساجی، ملوان، فولاد، سپاهان و صنعت نفت که روز گذشته با علیمنصور یک بازی بدون تماشاگر دیگر را پشت سر گذاشت.

بدشانسی هنوز دست از سر علیمنصور برنداشته و او از همان دوران تا همین امروز تیم هایش را بدون تماشاگر در خانه به میدان فرستاده است. او هیچ گاه از قدرت هواداران تراکتور به نفع تیمش استفاده نکرد و در آلومینیوم هم چنین اتفاقی رخ داد. الان که درِ ورزشگاه‌ها حتی در شهرستان ها هم به روی تماشاگران باز شده، صنعت نفت روز گذشته دربی خوزستان را بدون هوادارانش برگزار کرد تا تنها تیمی باشد که هنوز نتوانسته طعم بازگشت هوادارانش به ورزشگاه را بچشد.

این تصویر نمادی از هواداران تراکتور است که فرمول طلایی برد را تشکیل می دهند. در گوشه بالا سمت راست، هوادار کهنسالی دیده می شود که سنش بیشتر از قدمت باشگاه است. در گوشه های دیگر از هر گروه سنی حضور دارند. درست در وسط تصویر هم هوادار خردسالی را می بینید که هر چه در توان دارد در شیپور خود می دمد تا همین صدا با صداهای دیگر در هم آمیخته و در نهایت به ملودی برد تیم ختم شود.

در شبی که جای خالی تماشاگران صنعت نفت به شدت احساس می شد، شاگردان منصوریان با یک گل مغلوب میهمان خود شدند. تنها چند ساعت قبل از این بازی بود که تراکتور درست مثل همان فرمولی که علیمنصور گفته بود، روی دوش هوادارانش از سد هوادار گذشت و صاحب سه امتیازی بسیار ارزشمند شد. این تیم در شروع هر دو نیمه گل خورد ولی هر بار با کمک هوادارانش جبران کرد. شاگردان ساغلام در دومین بازی که هواداران خود را داشتند یک کامبک رویایی زده و 3-2 شاگردان سخت کوش عنایتی را شکست دادند؛ این اولین شکست هوادار در نیم فصل دوم بود که جو پرشور ورزشگاه یادگار امام سهم زیادی در کسب آن داشت. سهم هواداران تراکتور از این برد خیلی بالاست و برای درک آن دانستن همین موضوع کافی است که این تیم بدون هوادارانش در طول 23 هفته این فصل تنها سه بار طعم برد را چشیده بود ولی از لحظه بازگشت آنها به ورزشگاه یادگار امام، هر دو بازی خانگی خود را پیروز شده است.

ارطغرول ساغلام که برای تکرار پروژه نجاتش در تراکتور، روی هواداران این تیم حساب ویژه ای باز کرده بود، خیلی خوش شانس است که در مقطعی از فصل هدایت سرخ پوشان را به عهده گرفت که تماشاگران مجوز ورود به ورزشگاه را کسب کردند. او روز گذشته بعد از بازی شاگردانش را نزد هواداران برده و از آنها تشکر کرد. سرمربی تراکتوری ها در نشست خبری هم به تمجید از هواداران پرشور تراکتور پرداخت تا مثل هادی محمدی، مدافع سرخ پوشان که گفته "ما و هواداران مکمل هم هستیم" ، به قدرت بالای یار دوازدهم تیمش تاکید کند. یار دوازدهمی که از هر گروه سنی در آن حضور داشتند و برای برد تراکتور مثل بازیکنان، انرژی گذاشتند و کالری سوزاندند تا برد را گرفته و به خانه بروند.