استقلالی اسیر در آستانه پرسپولیسی شدن!

همشهری آنلاین: کمتر از ۲ سال پیش مهدی رسول‌پناه به یک چهره جنجالی و به‌شدت خبرساز در فوتبال ایران تبدیل شد. او آن زمان مدیرعامل پرسپولیس بود و با کادرفنی تیم اصطکاک پیدا کرد. فارغ از اینکه در آن اختلاف حق با کدام‌یک از طرفین بود، رسول‌پناه گارد تندی علیه یحیی گل‌محمدی گرفت و مطالب بسیار زیادی علیه او به زبان آورد. ناشی‌گری مدیرعامل وقت پرسپولیس در این بود که او حرف‌هایش را کف خیابان، جلوی چشم ده‌ها هوادار و خبرنگار به زبان می‌آورد. در نتیجه موبایل‌ها صدا و تصویرش را به‌صورت قطره‌چکانی و سریالی منتشر کردند تا راهی غیراز استعفا و خداحافظی برای او باقی نماند.

رسول‌پناه در آن زمان چهره چندان مقبولی بین هواداران نبود. او اگرچه با خریدهای دقیق و سریعش توانست به پرسپولیس در رسیدن به فینال لیگ قهرمانان آسیا کمک کند (کاری که مدیران وقت استقلال از انجامش عاجز ماندند) و حتی بشار رسن را تا پایان بازی نهایی در تیم نگه‌دارد، اما بهای رودررویی با گل‌محمدی را داد و از کار کنار رفت. با وجود این گذر زمان نشان داد بسیاری از حرف‌هایی که او می‌زده چندان هم بیراه نبوده است. استعفاهای نه‌چندان جدی گل‌محمدی، رقم بالای قرارداد او، درخواست‌های نامعقول بازیکنان برای افزایش دستمزد و نیز برخی مطالب در مورد نمایشی بودن مذاکرات علی علیپور و شجاع خلیل‌زاده با پرسپولیس ازجمله مسائلی بود که به‌تدریج صحت آنها برای مردم روشن شد.

با این همه، بخشی از حرف‌های رسول‌پناه در آن زمان آنقدر ثقیل و غیرقابل باور به‌نظر می‌رسید که تقریبا هیچ‌کس آن را نپذیرفت. مدیرعامل وقت قرمزها از ابراز تمایل شیخ دیاباته برای پرسپولیسی شدن خبر داده و گفته بود: «دیاباته با من تماس گرفت که به پرسپولیس بیاید. او گفت در استقلال اسیر هستم و حتی حاضرم با ۴۰۰هزار دلار به تیم شما بیایم، اما گفتم برای ما مقدور نیست، شر می‌شود!» انتقادهای بسیار زیادی از این حرف‌ها به عمل آمد و خیلی‌ها مدعی غیرواقعی بودن اظهارات رسول‌پناه شدند، اما چندی بعد شیخ دیاباته که از استقلال جدا شده بود، به صراحت از مدیران این باشگاه گلایه کرد و گفت شاید روزی پرسپولیسی شود! این اواخر هم که مذاکرات بسیار جدی شیخ با قرمزها در جریان بوده و حتی برخی خبر از توافق نهایی دو طرف داده‌اند. حتی اگر دیاباته پرسپولیسی هم نشود، همین مذاکرات جدی نشان می‌دهد احتمالاً رسول‌پناه در این مورد هم بیراه نگفته بود.