اعدادی که قطر نمی‌خواهد دیده شوند

روزنامه اعتماد: درحالی که مسوولان قطری در تلاش هستند تا حقایق مهمی را درخصوص میزبانی این کشور در جام جهانی و قوانین حقوق بشر پنهان کنند، رسانه‌ها و تیم‌های مختلف جهان به حقایق جدیدی دست پیدا کردند. به گزارش «اعتماد» و به نقل از وب‌سایت گاردین، ۳۲ تیم برای حضور در شرم‌آور‌ترین جام جهانی تاریخ در قطر گردهم می‌آیند و اعداد زیر یادآور هزینه‌های گزاف انسانی مسابقات و همچنین رنج مداوم کارگران مهاجر، زنان و جامعه همجنس‌گراها در این کشور است. جانی اینفانتینو به عنوان رییس فیفا از ما می‌خواهد که فقط روی فوتبال تمرکز کنیم، بسیاری از مردم برای تمرکز بر فوتبال تلاش خواهند کرد، اما تاثیر جام‌ جهانی را به عنوان بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان نباید فقط در کسب افتخارات و جام‌ها سنجید، بلکه باید واقعیت‌های زندگی مردم عادی را نیز درنظر گرفت. اعداد زیر تنها بخشی از رقم‌هایی است که باعث شرمساری استادیوم‌های جدید و درخشان قطر در بیست و دومین دوره جام‌جهانی فوتبال خواهد بود.

۲۰۰ میلیارد دلار 

براساس گزارش‌ها؛ قطر برای آماده‌سازی جام جهانی ۲۰۰ میلیارد دلار هزینه کرده است، این رقم را با هزینه میزبانی روسیه در سال ۲۰۱۸ مقایسه کنید که تنها ۱۱ میلیارد دلار بوده است.

صفر

تعداد بندهای مربوط به حقوق بشر یا شرایط حمایت از کارگران که توسط فیفا از مقامات قطری در ازای اعطای حق میزبانی در سال ۲۰۱۰ درخواست شده است.

سه

به گفته قطری‌ها و اینفانتینو، تعداد رسمی مرگ و میر کارگران در طول آماده‌سازی قطر برای جام‌ جهانی تنها سه نفر بوده است، درحالی که مسوولان سازمان حقوق بشر این را تلاش عمدی برای گمراه کردن افکار عمومی می‌خوانند و می‌گویند این عدد تنها با درنظر گرفتن یک درصد از ‌پروژ‌ه‌های ساخت و ساز در قطر است و تعداد بسیاری دیگر جان خود را از دست داده‌اند که براساس اعلام مسوولان قطری این مرگ و میر‌ها حین کار نبوده و بعد از اتمام یک روز کاری و به دلایل طبیعی رخ داده است.

علامت‌های سوال

تعداد دقیق کارگران مهاجری که در نتیجه سهل‌انگاری در ‌‌پروژه‌های مرتبط با جام جهانی جان خود را از دست دادند هرگز مشخص نشده و به نظر می‌رسد که در آینده نیز مشخص نخواهد شد. به گفته ناظر حقوق بشر، مقامات قطری در کشف علت مرگ هزاران کارگر مهاجر شکست خورده‌اند و مرگ بسیاری از آنها به مرگ طبیعی نسبت داده می‌شود. او همچنین اضافه می‌کند: در این موارد به ندرت به خانواده‌های قربانیان غرامت داده می‌شود، زیرا براساس قوانین کار در کشور قطر، مرگ‌هایی که مرتبط با کار درنظر گرفته نمی‌شوند، مستحق دریافت این غرامت نیستند.

شش هزار و پانصد

تعداد کارگران مهاجر از کشورهای هند، پاکستان، نپال، بنگلادش و سریلانکا که در طول سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ جان خود را از دست داده‌اند. گاردین در گزارشی که بیش از یک‌سال پیش نوشته شد به‌طور کامل به این مساله پرداخته بود. 

دویست

براساس تحقیقی که در سال ۲۰۱۸ در یک مجله قلب و عروق منتشر شد، از ۵۷۱ مرگ کارگران نپالی در سال‌های ۲۰۱۷ الی ۲۰۱۹ که علت آن مشکلات قلب و عروقی عنوان شده است، دست‌کم می‌شد از مرگ حدود ۲۰۰ نفر از آنها پیشگیری کرد. یکی از مسوولان حقوق بشر در همین خصوص عنوان کرد: کارگران پیش از ترک کشور خود و پس از ورود به قطر تحت ارزیابی‌های پزشکی قرار می‌گیرند و براساس این ارزیابی‌ها بسیاری از آنها جوان و تندرست بوده‌اند و این تعداد مرگ به دلایل قلبی و عروقی تعجب‌برانگیز است.

صد هزار

حداقل تعداد کارگرانی که در ۱۲ سال گذشته به دلیل نقض قوانین کار از سوی کشور قطر و عدم دسترسی کافی به عدالت‌های زندگی در این کشور مورد آزار قرار گرفتند.

چهارده تا هجده

براساس گزارش‌های سازمان عفو بین‌الملل، بسیاری از کارگران مهاجر در قطر ۱۴ الی ۱۸ ساعت در روز کار می‌کنند و به‌طور مثال در این گزارش از یک کارگر کنیایی یاد شده که به مدت دو سال و روزانه ۱۴ ساعت در استادیوم Lusail کار می‌کرده است بدون اینکه مبلغی برای اضافه کار به او پرداخت شود.

۲۲۵ پوند 

حداقل دستمزد قانونی ماهانه در قطر ۲۲۵ (۱۰۰۰ ریال) معادل یک پوند در ساعت است، اگرچه در سال‌های اخیر اصلاحات زیادی در این خصوص انجام شده اما با این وجود سازمان حقوق بشر معتقد است این تغییرات به صورت پراکنده بوده و همچنان تخلفاتی در این زمینه صورت می‌پذیرد.

۱۳۰۰ تا ۳۰۰۰ دلار

این مبلغ از برخی کارگران مهاجر کشورهای نپال، هند، بنگلادش و... که به دنبال استخدام بودند، به عنوان هزینه استخدام به کشور قطر پرداخت شده است. گرچه در حال حاضر این کار غیرقانونی است اما همچنان برخی از این کارگران در بازپرداخت این پول‌ها و ارسال آن برای خانواده‌های‌شان موفق نبودند.

صد و نوزده

در میان ۱۸۰ کشور، رتبه قطر از نظر آزادی مطبوعاتی ۱۱۹ است، رتبه‌ای که در منطقه چندان بد نیست، اما با این وجود همچنان گروه‌های حقوق بشری در این خصوص به خبرنگاران هشدار دادند که احتمالا در جام‌جهانی ۲۰۲۲ با نظارت و محدودیت‌های بیشتری مواجه خواهید بود.

هفت

براساس قانون ۲۸۱ جزا در کشور قطر، مجازات مردان و زنانی که بدون ازدواج با هم رابطه جنسی برقرار می‌کنند هفت سال است، ناظرین حقوق بشر می‌گویند این مساله مشخصا روی زنان تاثیر منفی بیشتری دارد، چراکه در گزارش‌های مربوط به تجاوز زن‌ها مورد پیگرد قانونی قرار گرفته و معمولا پلیس حرف مردان در خصوص اینکه رابطه آنها توافقی بوده را باور می‌کند.

۴۴۰ میلیون دلار 

عفو بین‌الملل و برخی افراد دیگر باور دارند که فیفا باید برای کمک به غرامت کارگران مهاجری که در قطر جان باخته یا آسیب دیده‌اند معادل این مبلغ را پرداخت کند، جالب است بدانید که این مبلغ برابر با میزان جوایز جام جهانی ۲۰۲۲ است. با این حال وزیر کار قطر مدعی شده که چنین پیشنهاداتی را نمی‌پذیرد و این انتقادات را نژادپرستانه خوانده است. او به یک خبرگزاری فرانسوی در همین خصوص گفت: هیچ معیاری برای تخصیص چنین بودجه‌ای وجود ندارد، آیا شما می‌دانید قربانیان کجا هستند؟ آیا شما لیستی از اسامی آنها دارید؟ چگونه این ارقام را به دست می‌آورید؟