داور خوش‌تیپ لیگ‌برتری چطور مدل شد؟

خبرآنلاین: در دنیای داوران نفرات زیادی با تخصص های جالب داشته ایم؛یکی جراح است و یکی خلبان.دبیر آموزش و پرورش و کارمند شهرداری و حتی یکی از داوران موبایل فروش است! با این حال علی صفایی وارد دنیای دیگری شده است که شاید در نگاه اول تعجب خیلی ها را به همراه داشته باشد " مدلینگ و فشن؟ " مگر می شود؟بله که می شود.

صفایی بچه قم است.شاید حتی خیلی از هواداران فوتبال هم او را نشناسند، ولی آن دو آتشه ها حسابی از خجالتش درآمده اند.سال ها سال قبل می خواست به صورت حرفه ای وارد دنیایل مدلینگ شود اما ترس از اینکه به داوری اش لطمه می خورد باعث شد تا زیاد آن را جدی نگیرد.حالا اما شرایط فرق کرده؛۱۰ سال پخته تر شده و دیگر احساسی تصمیم نمی گیرد.او در آستانه ۴۰ سالگی حالا هم داور است و هم در دنیای مدلینگ فعالیت می کند،دنیایی که در آن مثل فوتبال مورد حمله بدترین الفاظ قرار نمی گیرد و در آرامش علاقه اش را دنبال می کند.

*از داوری به مدلینگ.شاید برای خیلی ها عجیب باشد،به خصوص برای اهالی فوتبال شاید این اتفاق عجیب باشد.

خب عجیب که شاید برای خیلی ها این طور باشد اما 10-12 سال قبل هم چنین پیشنهادی داشتم که وارد دنیای مد شوم اما آن زمان ترسیدم.

*چرا؟

اینکه به داوری ام لطمه بخورد.به همین دلیل سمت این حرفه نرفتم.

*الان چطور؟ الان یعنی به داوری تان لطمه نمی خورد؟

الان آدم 10 سال قبل نیستم.تجربه ام بیشتر شده است و فکر می کنم شرایط اش را دارم که بتوانم هر دو تا کار را کنترل کنم تا آسیبی به یکدیگر وارد نکنند.

*حالا چرا مدلینگ؟

در هر صورت چهره و تیپ و قیافه و ...تاثیر زیادی داشت تا پیشنهاد داشته باشم.

*قطعا درآمد بیشتری هم دارد درست است؟حداقل از داوری بیشتر است.

بله ولی خب سختی ها خاص خودش را هم دارد.

*یعنی بیشتر از استرس های داوری،ناسزاها،فحاشی ها و ...

هر کاری سختی خودش را دارد.برای مانکن بودن باید همیشه روی فرم باشی.به خصوص ظاهری.شما وقتی یک تیزر را تماشا می کنید شاید سی ثانیه یا یک دقیقه را خیلی سریع ببینید و تمام شود اما برای همان 30 ثانیه چند روز زمان صرف شده است ولی خب درآمدش بهتر از داوری است.

*چقدر بهتر؟

شما ببینید من در لیگ برتر در خوش بینانه ترین حالت شاید 10 تا 12 تا بازی را سوت بزنم.صادقانه می گویم که رقمی در حدود 50 تا 60 میلیون هم می دهند.از این رقم مالیات هم کم می شود ولی خب دنیای مد چیز دیگری است.

*این دنیای مد قرار است بعد از بازنشستگی شما از داوری حرفه اصلی تان باشد؟

شاید ولی اولویت اول من داوری است.زحمات زیادی برای داوری کشیده ام تا به اینجا رسیدم.من تا وقتی که بازنشسته نشوم داوری را کنار نمی گذارم.

*از دوستان یا داوران دیگر کس دیگری وارد این دنیا شده است؟

فکر می کنم آقای فغانی هم چند کار تبلیغاتی انجام دادند.با این حال به نظرم قطعا اگر جایگاهی که ایشان داشتند را من داشتم در مدلینگ موفق تر می شدم.

*شما چطور داور شدید؟

از سال 77 دارم سوت می زنم اما از سال 92 وارد رقابت های لیگ برتر شدم.برای همین است که می گویم سختی های زیادی کشیده ام.پدرم خیلی دوست داشت داور شوم و اصلا توصیه ایشان بود که وارد این عرصه شدم.ایشان خودشان داور بودند.پدرم می‌خواست من به چیزهایی برسم که او در داوری به‌دلیل یکسری از مسائل نتوانست به آن برسد.

*الان به آن خواسته ها رسیده اید؟

نه اصلا! اینجا خیلی کم لطفی ها به آدم می شود.مشکلات زیاد است اما من تلاشم را کردم تا خواسته های پدرم را انجام بدهم.

*احساس می کنم با این که بین داوری و مدلینگ قطعا داوری را انتخاب می کنید اما یک جورهایی پشیمان هستید از اینکه داور شده اید،این طور نیست؟

صادقانه بگویم؛بله خیلی پشیمان هستم و اگر به 24 سال پیش برگردم قطعاً داوری را انتخاب نمی‌کنم. چون من فرصت‌های زیاد شغلی داشتم که همه آنها را برای داوری از دست دادم.

*چرا چند وقتی است که قضاوت نمی کنید؟

مصدوم هستم.

*راستی مصدومیت های داوران هم خیلی شایع است که کمتر کسی به آن توجه می کند.

مثل یک فوتبالیست ما هم آسیب می بینیم.من مینیسک پایم آسیب دیده است و به همین دلیل چند وقتی است قضاوت نمی کنم.البته برای سال جدید خدا را شکر مشکلی ندارم.البته شانس هم آوردم که نیاز به عمل جراحی پیدا نکردم.اگر این طور می شد باید 50 میلیون می دادم.

*از خودتان؟بیمه نیستید مگر؟یا فدراسیون و کمیته داوران و ... پرداخت نمی کنند؟

نه! هیچ کدام پرداخت نمی کنند.یادم هست چند سال پیش آقای حاج ملک عمل جراحی کرد و فدراسیون فقط 10 درصد از هزینه اش را پرداخت کرد.

*خب با این شرایط مثلا شما همان طور که خودتان گفتید در طول سال ۱۲ تا بازی را قضاوت می کنید و ۵۰ – ۶۰ میلیون می گیرید.یک مصدومیت این شکلی که همه چیز را بر باد می دهد.

همین است دیگر.تازه بعد از آن هزینه فیزیوتراپی و استخر و آب درمانی و ...هم هست و عملا پولی به داوران نمی رسد.

*یک چیز را رک می پرسم.با این دستمزدهای پایین و آسیب دیدگی های زیاد قبول دارید که درباره بعضی از قضاوت ها شائبه هایی به وجود بیاید؟

با چنین شرایطی بله، اما ما دیوانه کارمان هستیم و همین نکته بیشتر برای داوران صدق می‌کند.

*در حال حاضر اوضاع داوری در ایران چطور است؟کلی می گویم.

بد.امکانات هم که زیر صفر.حتی در خیلی از بازی ها هدست نداشتیم.من در یکی از بازی‌ها به نشان اعتراض از طریق موبایل با کمک‌هایم در جریان بازی ارتباط می‌گرفتم تا شاید این اتفاق را ببینند و مشکلات حل شود. هیچ امکاناتی نداریم، از حداقل‌ها محروم هستیم در حالی که کشوری مثل عراق که چندان هم داوری پیشرفته‌ای ندارد از امکاناتی به مراتب بهتر از ما برخوردار است.

*به نظر شما کمک داور ویدئویی بالاخره به ایران می آید یا ...

با شرایطی که در فوتبالمان می‌بینم ما در چهار سال آینده هم قادر نیستیم از وی ای آر استفاده کنیم.چون نخستین چیزی که برای این سیستم ضروری است اینترنت پرسرعت است. بعد دوربین‌هایی است که باید در استادیوم‌ها نصب شود. دوره دیدن اپراتور و داور هم یکی از ملزومات است. به نظر شما ما قادر هستیم کدام یک از این کارها را برای ورود سیستم ویدیویی انجام دهیم؟

*تهدیدهای فیفا را چه کار کنیم اگر وار به ایران نیاید.فوتبال مان را تعلیق نمی کنند؟یا مثلا میزبانی ها را از ما نمی گیرند؟

نه چنین کاری انجام نمی‌دهند، اما نبود سیستم وی‌ای‌آر به داوران بین‌المللی ما لطمه خواهد زد و آنها فرصت‌هایشان را از دست می‌دهند.

*چقدر این سیستم می‌تواند به داوری لیگ کمک کند؟

خیلی زیاد. داور هم انسان است و سر یک پلک به هم زدن ممکن است یک اشتباه خیلی مهلک صورت بگیرد.

*تاکنون شده که شما قضاوتی کنید که آن قدر اشتباهتان مهلک باشد که شب از شدت ناراحتی خوابتان نرود؟

بله. من بعضی مواقع که احساس کردم اشتباه کردم نه یک شب بلکه یک هفته به خاطر فکر کردن به اشتباهم خوابم نبرده چون دوست ندارم حق تیمی ضایع شود.بعضی مواقع دلم از دست هواداران فوتبال شکسته چون بی‌دلیل من را قضاوت کردند. مثلاً بعد از یکی از بازی‌ها به پیج شخصی‌ام حمله کردند و حدود هشت هزار کامنت ناسزا برایم نوشتند.انواع و اقسام تهمت‌ها را به من زدند، دلخور شدم اما هیچ وقت این دلخوری باعث نشده که از مردم عزیزم آن قدر دل نگران شوم که برایشان بهترین‌ها را آرزو نکنم. فقط از آنها می‌خواهم که ما را قضاوت نکنند این مسأله خیلی ناراحتمان می‌کند.