هیچ بازیکنی از ته دل به لوگوی این تیم ایرانی بوسه نمی‌زند

ورزش مدیا: شجاع خلیل‌زاده یک کار خبط کرده و بعد از نشان پرسپولیس، لوگوی الریان قطر را هم بوسیده است. خودش زیاد توضیح داده، اما کمتر مخاطبی قانع شده و به همین دلیل هنوز هم دارد طعنه و کنایه می‌شنود. بامزه‌گی داستان اما اینجاست که اطرافیان باشگاه سپاهان هم وارد معرکه شده‌اند و از باب خودنمایی، به مدافع سابق پرسپولیس لگد می‌زنند. بعد از تکذیب حضور خلیل‌زاده در سپاهان، حالا نشریه هواداری این باشگاه که از رهگذر فحش دادن دنبال دیده شدن است، با طعنه به تزویر شجاع برای او نوشته: «لوگوی ما بوسه نمی‌خواهد.» این در حالی است که سپاهان همین امسال بازیکنی مثل امید نورافکن را در اختیار دارد که تصاویر بوسه‌های دوگانه‌اش بر لوگوی استقلال و این تیم اصفهانی بدجوری توی ذوق می‌زند! این که چیزی نیست؛ استاد نورافکن با وجود قرارداد نجومی با سپاهان، در همین دربی اخیر روی سکوها برای استقلال هورا می‌کشید و ابایی از بیرون ریختن تعلقات درونی‌اش نداشت.

هدف از این مطلب فقط یادآوری گاف ژورنالیستی سپاهانی‌ها نیست. این که ارزش چندانی ندارد. موضوع عمیق‌تر از این حرف‌هاست و به «بحران هویت» طلایی‌پوشان مربوط می‌شود؛ باشگاهی که با وجود قدمت، ریشه‌های کهن و تاریخچه‌ای به شدت قابل احترام، انگار هنوز هم تمام هستی خودش را در دل تضاد با پرسپولیس و استقلال جستجو می‌کند. این که شهریار مغانلو بعد از حضور در سپاهان ناچار به پاک کردن تصاویرش با پیراهن پرسپولیس می‌شود، این که بازیکن هندبال بانوان سپاهان را به جرم آرزوی موفقیت برای پرسپولیس اخراج می‌کنند، این که باشگاه قبل از هر تقابل با سرخابی‌ها پوسترهایی با حضور بازیکنان سابق همین تیم‌ها طراحی می‌کند، این که مسوولان روابط عمومی باشگاه صبح تا شب در حال ارسال توییت‌های صد من یک غاز علیه تیم‌های تهرانی هستند، به وضوح نشان می‌دهد سپاهان هویت مستقل خودش را باور ندارد و گمان می‌کند صرفا در دعوا با دیگران است که به چشم می‌آید. این مشکل، در سال‌های اخیر کمابیش شامل تراکتور هم شده و از دو باشگاه محبوب و محترم همه ایرانیان، توپخانه‌های توزیع نفرت ساخته است.

به جرات می‌توان گفت بعد از انقلاب هیچ باشگاهی به اندازه سپاهان فربه نشد؛ آکادمی، ورزشگاه اختصاصی، کوه بی‌‌پایان ثروت و فوج فوج ستاره اسم‌ورسم‌دار. همین حالا بدنه اصلی سپاهان از ستاره‌های مرغوب سرخابی تشکیل می‌شود. همه اینها اما انگار باعث نشد روح باشگاه بزرگ شود و به خودباوری برسد. شکم گرسنه با اسکناس سیر می‌شود، اما تفکر گرسنه نه. بگو بدانیم به جز «پول» چه داری؟