این استقلال، بهترین تیم تاریخ ایران بود!

ورزش سه: در اواخر دهه ۷۰ منصور پورحیدری تیمی ساخت که در آسیا هم رقیب نداشت.

 در روزهایی که استقلال اصلا حال و روز خوشی ندارد، پیج رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا امروز پستی در مورد دومین قهرمانی استقلال در سطح قاره منتشر کرده و به تمجید از منصور پورحیدری، سرمربی فقید و پرافتخار این باشگاه پرداخت. مردی که حدود سه دهه پیش، استقلالی بنا کرد که به هیچ تیمی حتی در قاره آسیا نیز رحم نمی کرد.

در اواسط دهه ۶۰ استقلال مانند فصول اخیر تحت سیطره درخشش رقیب دیرینه بود و پرسپولیس تحت هدایت علی پروین با ستاره های بزرگ خود تمامی جام های داخلی را درو می کرد. اما در اردیبهشت سال ۶۹ بود که منصور پورحیدری دست به خریدهای بزرگی زده و در نهایت یک ماه بعد و پس از غلبه بر ملوان و پرسپولیس، موفق به فتح لیگ قدس شد. این سرآغاز رقم خوردن بهترین فصل تاریخ استقلال بود و آبی پوشان در مرداد ۶۹ و در مرحله مقدماتی جام باشگاه های آسیا، السد که مجید نامجومطلق را در اختیار داشت با درخشش صمد مرفاوی مغلوب کرده و راهی دور بعد شدند.

اما حمله عراق به کویت و جنگ سهمگین خلیج فارس باعث شد مراحل بعد این تورنمنت یک سال به تعویق افتاد و در تابستان سال ۷۰ بود که استقلال پرستاره و آماده تحت هدایت پورحیدری، در طی مسابقاتی فشرده در نهایت به فینال رسیده و عنوان قهرمانی را از آن خود کرد.

استقلال پرستاره آن فصل که نقش مهمی در اولین قهرمانی ایران بعد از انقلاب در پکن داشت، قرعه خوبی نیز در این تورنمنت داشت و بعد از برتری برابر محمدان بنگلادش، در نیمه نهایی نیز با درخشش شاهرخ بیانی از سد پلیت جایا از اندونزی گذشت و راهی دیدار فینال شد. در نهایت استقلال در بازی فینال با دو گل رضا حسن زاده و صمد مرفاوی برابر لیائونینگ از چین نیز پیروز شده و برای دومین و آخرین بار قهرمان آسیا شد.

تنها به لیست تیم پرستاره و آماده تحت هدایت منصور پورحیدری توجه کنید: شاهرخ و شاهین بیانی، عباس سرخاب، غفوریهای اصل، عابدزاده، شاهین بیانی، مرفاوی، مهدی فنونی زاده، ایمان عالمی، میرشاد ماجدی، صادق ورمزیار، رضا نعلچگر، امیر قلعه_نویی، مجید نامجومطلق (که بعد از یک سال به استقلال بازگشت) فرشاد فلاحت زاده، رضا حسن زاده و .... حتی شاید در بسیاری از سال ها تیم ملی ایران نیز اینقدر بازیکن درجه یک و آماده در اختیار نداشته و بی تردید این استقلال را باید بهترین و پرستاره ترین تیم باشگاهی تاریخ فوتبال ایران قلمداد کرد.

جواد زرینچه نیز بدشانس بود که همان سال استقلال را به مقصد کشاورز ترک کرده و نتوانست این افتخار بزرگ را تجربه کند. جالب اینجاست او هشت سال و به عنوان کاپیتان در فینال باخت برابر جوبیلو را در نیز قبول کرد تا یکی از بدشانس ترین بازیکنان تاریخ این باشگاه لقب گیرد. تیمی که در یک سال و بیش از ۶۰ بازی رسمی حتی یک بار هم مغلوب نشده و دو بار راهیابی به فینال جام باشگاه های آسیا را تجربه کرد. حضور بونژاک در کادر فنی استقلال نقش مهمی در موفقیت این داشت و به معنای واقعی جنس استقلال برای کسب این همه افتخارات بزرگ جور بود.

شاید در بین این همه بازیکن مشهور، این عباس سرخاب بود که خیلی زود و از گمنامی به شهرتی جاودانه رسیده و به یکی از مهم ترین بازیکنان تاریخ استقلال تبدیل شد. اما بی تردید نقش منصور پورحیدری در رقم خوردن این موفقیت از همه پررنگ تر بود. مردی که معمار استقلال نوین لقب گرفته و به تنها کسی تبدیل شد که هم قهرمانی در آسیا در لباس بازیکن و هم کسوت سرمربیگری را در این باشگاه تجربه کرده است.

مردی که آنقدر استقلالی بود که بهمن سال ۷۸ حتی از سمت مربیگری تیم ملی کنار کشیده و چند ماه قبل از جام ملت های آسیا، تصمیم گرفت استقلال مستاصل و درمانده آن فصول را برابر تیم بی رقیب علی پروین بازسازی کند و اتفاقا در این مسیر باز هم موفق نبود. اما فروردین ۸۱ بدترین تجربه عمر منصور پورحیدری رقم خورد و در باتلاق آزادی و برابر آنیانگ، رویای سومین قهرمانی با استقلال در آسیا را باران شدید تهران با خود برد.

حالا و در سال هایی که اوضاع اصلا بر وفق مراد استقلال نیست، این تیم به یک سرمربی باکیفیت و البته دلسوز مانند منصور پورحیدری نیاز دارد مردی که بهترین روزهای تاریخ این باشگاه را رقم زده و معمار مهم ترین موفقیت های استقلال لقب دارد. پست امروز AFC یک جمله مهم و طلای در خود دارد: به احترام منصورخان بزرگ و فقید که معمار آن نسل طلایی آبی بود، کلاه از سر بر می‌داریم. و این عجب تعریف درستی از پورحیدری است.