از در و دیوار استادیوم تماشاگر می‌ریخت!

ورزش سه: کمتر کسی باور می‌کند که این تماشاگران همان نفراتی باشند که بازی جنجالی دو فصل پیش با پرسپولیس را رقم زده باشند. زمانی که حتی کلاه ویژه ماموران امنیتی هم برای خروج بی دردسر یحیی گل‌محمدی کافی نبود و طرفداران با پرتاب سنگ و بطری، اجازه حرکت را به سرمربی پرسپولیس نمی‌دادند.

اما آنچه در بازی روز گذشته اتفاق افتاد، تفاوتی معنادار و عجیب با دو فصل پیش داشت. اگرچه شعار علیه پرسپولیس و بازیکنانش به وفور سر داده شد و چند سنگ هم به نیمکت پرسپولیس و نزدیکی یحیی گل‌محمدی خورد اما در مجموع همه چیز در آرامش و به دور از هیاهو به انجام رسید.

نکته جالب درباره این دیدار حضور حداکثری هواداران تراکتور بود. در حالی که تنها 50 هزار بلیت برای این بازی به فروش رسیده بود، ساعاتی قبل از بازی طبقه اول ورزشگاه پر شد. بعد از استقرار روی صندلی‌ها، تماشاگران به راهروی بین هر سکو هجوم بردند و حتی از محل کوچک بین صندلی‌ها هم نگذشتند تا بازی را از نمای بهتری تماشا کنند.

سپس نوبت به سکوهای طبقه دوم جایگاه روبرو رسید که به سرعت و پیش از آنکه بازیکنان برای گرم کردن وارد زمین شوند، پر شد. هدف بعدی سکوهای طبقه دوم تی تی بود که در بخشی از آنها اندک تماشاگران پرسپولیسی مستقر شده بودند اما طرف دیگر انتظار تراکتوری‌ها را می‌کشید.

آنها به سرعت راهی سکوهای طرف مقابل شدند تا عملا به جز سه سکو، تمام ظرفیت ورزشگاه در اختیار هواداران تراکتور باشد. به عبارتی به جز سه هزار صندلی متعلق به طرفداران پرسپولیس، 63 هزار صندلی باقیمانده توسط هواداران تراکتور پر شد. اما برای محاسبه تعداد تماشاگران، تنها نباید به تعداد صندلی‌ها اکتفا کرد.

راهروها، طرفداران ایستاده، تماشاگران نشسته بین صندلی‌ها و آنهایی که دائم در رفت و آمد بودند تا جایی برای تماشا پیدا کنند، به قدری تعدادشان زیاد بود که عدد بالاتر از هشتاد هزار تماشاگر، عدد دور از ذهن و عجیبی نباشد.

جالب اینکه حتی تعدادی از هواداران به شکلی خطرناک در دیواره طبقه دوم مستقر شدند و حتی برای اولین بار، اهالی رسانه شاهد هجوم تعداد کثیری از تماشاگران به جایگاه خبرنگاران بودند.

به عبارتی اگر چند بازی ابتدایی تراکتور در بازگشت به لیگ برتر را که هنوز ورزشگاه یادگار صندلی‌گذاری نشده بود، فاکتور بگیرید، احتمالا بازی روز گذشته پرسپولیس - تراکتور، پرتماشاگرترین بازی تاریخ فوتبال تبریز بوده است.

هرچند که شاید انتظار منطقی این باشد که بلیت فروشی به اندازه تعداد صندلی‌ها انجام شود و مسئولان انتظامی، توانایی کنترل تماشاگران اضافه را داشته باشند چرا که به هر حال طرفدارانی که هزینه بلیت را پرداخته‌اند، انتظار دارند در صندلی خریداری‌شده مستقر شوند و بدون مزاحمت بازی را تماشا کنند.