«کله گنده» از جان تیم ملی ایران چه می‌خواهد؟

همشهری آنلاین: پس از پیکار با سرمربیانی از تونس، نروژ و پرتغال، نوبت به رویارویی با یک سرمربی آرژانتینی از راه رسیده است. امیر قلعه‌نویی و شاگردانش باید به مصاف سوریه‌ای بروند که روی نیمکت خود هکتور کوپر سرشناس را به عنوان سرمربی دارد. پیرمرد ۶۸ ساله‌ای که حضورش به جام ملت‌های آسیا وزن داده است.

بازیکنی کوچک با لقب «کله‌گنده»

هکتور کوپر بازیکن بزرگی نبود. او در مرکز خط دفاعی به میدان می‌رفت و برای چهار تیم آرژانتینی بازی کرد که هوراکان و ایندیپندنته، مهم‌ترینِ آن‌ها بودند. هکتور که به «کله‌گنده» معروف بود، سه بازی ملی هم برای تیم ملی کشورش بازی کرد. هکتور پس از پایان دوران بازی‌گری در سن ۳۷ سالگی با تیم هوراکان، کار سرمربی‌گری را هم در همین تیم استارت زد و ۲ سال در آن‌جا حضور داشت و اولین نایب‌قهرمانی را در کلاسورای ۱۹۹۴ به ارمغان آورد. او در گام بعدی راهی لانوس شد و قهرمانی کوپا کونمبول سال ۱۹۹۶ را به‌دست آورد تا خیلی زود جام‌دار شود. البته که هکتور از آینده مملو از نرسیدن خود اطلاعی نداشت.

شهرت با مایورکا

کوپر بعد از عملکردی درخشان با لانوس، برای اولین‌بار از آرژانتین خارج شد و به اسپانیا رفت تا هدایت مایورکا را به دست بگیرد. قهرمانی در سوپرکاپ سال ۱۹۹۸ و ۲ نایب‌قهرمانی در کوپادل‌ری و جام برندگان اروپا، دستاوردهای کوپر در این تیم بود و باعث شد او پس از ۲ سال بازهم تیمش را تغییر دهد و به والنسیا بپیوندد.

۲ نایب‌قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان اروپا

۲ سال بعدی مرد آرژانتینی در جمع کلاغ‌ها سپری شد و او توانست با این تیم ۲ بار تا آستانه رقم زدن اتفاقی تاریخی پیش برود اما هر بار در گام آخر کم آورد تا همان‌جا به مرد نقره‌ای شهره شود. والنسیای کوپر در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ به فینال لیگ قهرمانان اروپا صعود کرد ولی یک‌بار به وسیله رئال مادرید و بار دیگر توسط بایرن‌مونیخ از رسیدن به جام نقره‌ای بازماند. هنوز هم ضربات پنالتی دیدار با مونیخی‌ها در ذهن علاقه‌مندان به فوتبال پرسه می‌ زند و تصویر دل‌داری اولیورکان به سانتیاگو کانیزارس در یادها باقیست.

ترک اینتر بدون کسب جام

اینترمیلان، بزرگ‌ترین مقصد هکتور کوپر در دوران مربی‌گری‌اش بود. او به جایی رفت که خانه دوم آرژانتینی‌ها بود اما با میانگین حدود ۵۱ درصد پیروزی به جامی دست پیدا کرد و ۲ بار قهرمانی در سری‌آ را در گام پایانی از کف داد و توانست در لیگ قهرمانان اروپا هم به توفیقی برسد. طبیعی است که اگر در تیمی چون اینتر نتوانید به جامی دست پیدا کنید، مجبور به جدایی هستید. این جدایی، آغاز پایانِ هکتورِ عبوس بود.

از نجات مایورکا تا ناکامی با بتیس و پارما

کوپر به مایورکا بازگشت و موفق شد این تیم را از سقوط نجات دهد اما حضورش دوام نداشت و خیلی زود استعفا کرد. رئال بتیس و پارما نیز نتوانستند موجبات بازگشت مرد مو نقره‌ای را رقم بزنند. ۲ ناکامی دیگر در کارنامه او به ثبت رسید و گزینه‌های کوچک‌تر تبدیل به مقاصد بعدی هکتور شد.

از گرجستان تا آریس یونان، اردواسپور ترکیه و الوصل امارات

۶ سال بعدی به حضور در کشورهای مختلف گذشت. تجربه‌هایی که هیچ‌کدام با موفقیت همراه نبود. کوپر، برای اولین‌بار هدایت یک تیم ملی را به عهده گرفت اما با گرجستانِ درگیر جنگ به کامیابی نرسید. او سپس در آریس یونان، یک نایب‌قهرمانی دیگر به‌دست آورد و دومی جام حذفی را کسب کرد. راسینگ سانتاندر، اردواسپور ترکیه و الوصل امارات هم با ناکامی توام شد و از سال ۲۰۱۵ شاهد یک تغییر سیاست از سوی فینالیست اسبق لیگ قهرمانان اروپا بودیم.

چهار تجربه ملی در ۹ سال برای کوپر

هکتور به طور جدی به فعالیت در عرصه ملی علاقه‌مند شد و تا به امروز در ۲ تیم آفریقایی و ۲ تیم آسیایی سرمربی‌گری کرده است. او با مصر موفق شد به فینال جام ملت‌ها صعود کند که مطابق انتظار منجر به شکست شد و البته توانست پس از ۲۸ سال این تیم را به جام جهانی بفرستد. صعودی که به راه‌یابی به دور دوم منجر نشد. کوپر در ادامه برای بار دوم به آسیا بازگشت تا هدایت ازبکستان را قبول کند. او در همین دوره بود که برای اولین‌بار برابر ایران صف‌آرایی کرد و در دیداری دوستانه تن به شکست یک بر صفر داد.

هکتور با ازبکستان در مرحله یک‌هشتم نهایی جام ملت‌های آسیا، در ضربات پنالتی به دست استرالیا حذف شد. مدتی بیکاری و سپس سرمربی‌گری دوباره در قاره آفریقا و این‌بار جمهوری دموکراتیک کنگو. متوسط ۲۱ درصد پیروزی و تحمل ۷ شکست در ۱۴ بازی، نتیجه‌ای جز برکناری نداشت. با این وجود هکتور چندی بعد با پیشنهاد سوریه مواجه شد و از سال ۲۰۲۳ سرمربی‌گری عقاب‌های قاشیه را پذیرفت تا بتواند برای دومین مرتبه در جام ملت‌های آسیا شرکت کند. کوپر برای اولین‌بار این تیم را به دور دوم فرستاد و حالا با ساختار دفاعی آهنینی که برای این تیم درست کرده، امیدوار به خلق یک معجزه و عبور از سد ایران است. اتفاقی که اگر رخ ندهد، او برای دومین دوره متوالی در مرحله اول حذفی باید با جام وداع کند.