قانون خانمان‌سوز و خون و خونریزی بر سر بازوبند کاپیتانی

خبرورزشی: فوتبال ورزشی محبوب و به شدت مورد توجه دنیاست که هر اتفاق بسیار کوچک و حاشیه‌ای در آن به شدت بزرگ می‌شود و به گوش همه می‌رسد. فوتبال با این حجم از توجهات از جمله رشته‌های ورزشی است که در طول یکصد سال گذشته کمترین تغییر را از نظر قوانین داشته و به این دلیل هم هر تغییری در قوانین این رشته ورزشی به شدت زیر نقد و ذره بین است.

حالا روزنامه مارکا در اسپانیا خبر داده که تنها مرجع قانون گذاری در فوتبال، یعنی هیات بین‌المللی فوتبال، قصد دارد در جلسه روز شنبه خود قوانینی تصویب کند که بر طبق آن، تنها کاپیتان‌های دو تیم مجاز به اعتراض به داور باشند و جریمه‌ای مشخص برای کوچک‌ترین اعتراض به تصمیم داور از سوی هریک از بازیکنان دیگر وضع شود.

مارکا همچنین اعلام کرده قرار است در نشست امروز این نهاد موضوعاتی چون کارت آبی، نصب دوربین روی لباس داوران، هم‌رسانی زنده تصمیم اتاق وی‌ای‌آر با تماشاگران، بازنگری در محاسبه وقت‌های تلف‌شده، توجه دوباره به محدودیت شش ثانیه‌ای دروازه‌بان برای در اختیار داشتن توپ، تاکید روی ممنوعیت حضور بازیکنان در محوطه جریمه پیش از زدن ضربه پنالتی و اعمال حساسیت روی محل قرارگرفتن توپ در لحظه ضربه پنالتی، بررسی شود.

فقط به همان بخش نخست این تغییرات احتمالی دقت کنید، اگر همین یک قانون تصویب شود شکل و ذات فوتبال ما به کلی تغییر و خیلی از افراد موفق حال حاضر در این فوتبال که سالانه دستمزدهای خوبی می‌گیرند، به طور کلی خانه‌نشین خواهند شد!

ما در حال حاضر در فوتبالمان بازیکنان، مربیان و مدیرانی داریم که تنها با تخصص کار کردن روی مخ داور توسط تیم‌های بزرگ و کوچک استخدام می‌شوند و از کلیه مواهب خوان پرنعمت فوتبال برخوردارند، از قرارداد خوب گرفته تا سفر خارجی و شهرت و الی آخر...!

حالا اگر قرار باشد در هر تیم فقط کاپیتان حق کار کردن روی مخ داور را داشته باشد (!) تکلیف این همه آدم چه می‌شود؟ آنها که هیچ هنری جز جوسازی و ایجاد فشار روی داور ندارند و حالا دست و بالشان بسته خواهد شد؟!

داستان دعوای فوتبال ایران بر سر بازوبند کاپیتانی هم که یک سریال تاریخی و قدمت دار است! حالا تصور کنید همین یک موضوع چقدر می‌تواند بر جذابیت‌های این یک تکه پارچه افزوده و کار جنگ و دعوا بر سر بازوبند را به خون و خونریزی خواهد کشاند!

در قسمت دوم تغییرات هم خیلی نکته‌های جالبی وجود دارد اما فعلاً با آنها کاری نداریم، وقتی ما هنوز خود وی ای آر را نداریم چرا باید نگران مراحل بعدی از جمله به اشتراک گذاشتن اتفاقات اتاق وی‌آر با تماشاگران باشیم؟

فوتبالی که از پایه و از زیرساخت هیچ چیز ندارد و هنوز یک قانون ساده برخورد توپ به دست و هند پنالتی را متوجه نمی‌شود و هر هفته و هر بازی ده ها بار بر سر این موضوع جنگ و جدل اتفاق می‌افتد، چرا باید نگران قوانینی به مراتب ریزتر و کم اهمیت‌تر باشد؟

در نتیجه خیلی‌ها در فوتبال ایران امیدوارند این جلسه به سرانجام نرسد و این قوانین هرگز تصویب نشوند و اجرایی نشوند!