درویش: من قلبا با یحیی گل‌محمدی بودم

خبرورزشی: گزیده‌ای از صحبت‌های رضا درویش مدیرعامل باشگاه پرسپولیس درخصوص آغاز سال جدید, جدایی یحیی‌ گل‌محمدی و مذاکره با برانکو ایوانکوویچ با خبرگزاری آنا را می‌خوانید:

*اگر حال مردم خوب باشد، حال ما هم خوب است. اما اگر حال مردم خوب نباشد، به تبع روی ما هم تأثیر دارد.

*چطور ممکن است یک نفر یا یک باشگاه وارث بیشتر ۲۷-۲۸ سال بدهی و مشکلاتی از قبل انباشته باشد.گفتن یک میلیون و ۵۵۰ هزار یورو راحت است، اما جور کردن خیلی سخت است.

*گاهی تا ۲ تا ۳ شب برای جذب بازیکن زمان گذاشتیم مثل همین ارونوف اما باز هم زمانی که می‌بینم هوادار خوشحال است، خوشحال می‌شویم.

*سرخابی‌ها تیم دولتی و یک درصد و یک ریال از منابع دولتی بهره ندارند. دولت یک ریال هم نمی‌تواند به باشگاه کمک کند.

*در تمام دنیا بین ۴۵ تا ۶۰ درصد درآمد باشگاه‌ها از حق پخش است که ما محروم هستیم. بعضی فکر می‌کنند ما تبلیغات دور زمین را می‌گوییم. ما تبلیغات نمی‌خواهیم

*در تمام دنیا حتی کشورهای نزدیک که از لحاظ بودجه مالی از ما ضعیف‌تر هستند تبلیغات برای تیم میزبان است حتی قبل از انقلاب هم همین بوده است. اما الان ما از این هم محروم هستیم. گفتند سازمان لیگ گفته که ندهید

*یک وقت هایی تا ساعت ۲ شب با تلفن صحبت می‌کنم و گاهی به طلبکاران التماس می‌کنم که یک روز دیگر فرصت بدهید که یک هفته دیگر تیم بیاید و چند روز دیگر کار را انجام می‌دهم.

*از روزی که آمدم بنا کردم که ساختار و پایه خوبی برای پرسپولیس فراهم کنم و تا روزی که خواستند می‌مانم و روزی که نخواستند می روم.

*با بازیکنان تیم صحبت کردیم و همه متفق القول بودند که اوسمار مربی خوبی است و یک سال و نیم همه را می‌شناسد.

*همسر برانکو از او خواسته بود که در خارج از اروپا دیگر مربیگری نکند و ظاهرا  این بار بعد از ۲۰ سال به همسرش قول داده بود پیشنهادی خارج از اروپا قبول نکند.

*حداقل گل‌محمدی می‌داند که تا روزی که خودش بود سعی کردم که همیشه حرمت‌ها را نگه دارم. هر جا که بودم هیچ وقت سعی نکردم تند صحبت کنم، چون موفقیت او موفقیت من بود.

*زمانی که یحیی گفت نمی مانم من این پیشنهاد را به دایی دادم. وقتی گل محمدی قطعی گفت نمی ماند به تبع اگر پرسپولیس مربی بزرگ بخواهد سراغ بزرگتری مثل علی دایی می‌رود.

*آقای پروین بزرگ و برادر بزرگ ماست و ما در همه زمینه‌ها حتی در سفر هم با او مشورت می‌کنیم، اما گاهی وقت‌ها این طور است که برخی دوستی‌ها را بر نمی‌تابند.

*اگر انتقاد خوب، سالم و سازنده باشد، ایرادی ندارد، اما اگر انتقادی بر مبنای بخل و حسد باشد که چرا فلان کار را نکردم و فلان چیز را ندادم و بابت این مسائل مورد هجمه قرار بگیرم، درست نیست.

*زمانی که آدم به سراغ دوست می‌رود، ناملایمات را هم می‌پذیرد. به جای آنتالیا به کربلا برویم. من مترصد این هستم که یک لحظه فارغ باشم و به سفر مشهد و کربلا بروم.

*در ماجرای بیرانوند اصلا اذیت نشدم و می‌دانستم او جایی نمی‌رود.