بزرگ‌ترین مربی تاریخ در راس بهترین تیم جهان!

خبرورزشی: کارلو آنچلوتی، مردی که با آرامش، کاریزما و سابقه‌ای درخشان در بزرگ‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان شناخته می‌شود، حالا مأموریت تازه‌ای پیش رو دارد: بازگرداندن تیم ملی برزیل به قله فوتبال جهان. با پایان فصل جاری لالیگا، او پس از سال‌ها حضور موفق در رئال مادرید، مادرید را ترک می‌کند تا رسماً روی نیمکت سلسائو بنشیند.

فدراسیون فوتبال برزیل عصر دوشنبه با انتشار بیانیه‌ای رسمی این انتصاب را اعلام کرد؛ تصمیمی که نه‌تنها پایان یک دوره باشکوه در رئال مادرید را رقم زد، بلکه آغاز پروژه‌ای جاه‌طلبانه برای فتح ششمین ستاره جهانی برزیل است.

آنچلوتی که گفته بود رئال آخرین باشگاه دوران مربی‌گری‌اش خواهد بود، حالا با پذیرش هدایت برزیل، گام در مسیر تجربه‌ای ملی گذاشته که از مدت‌ها پیش در ذهن داشت. او در این راه، احتمالا همچنان با شاگردان آشنایی چون وینیسیوس، رودریگو، میلیتائو و اندریک همراه خواهد بود، اما نه در قالب تیمی باشگاهی، بلکه در لباس تیم ملی. تجربه آنچلوتی در مدیریت فشار، برخورد با ستارگان و موفقیت در تورنمنت‌های بزرگ، برگ برنده برزیلی‌ها در راه بازگشت به روزهای طلایی است.

برزیل برای کسب ششمین قهرمانی جهان به آنچلوتی دل بسته

کارلو آنچلوتی دیگر سرمربی رئال مادرید نخواهد بود: او با فدراسیون فوتبال برزیل به توافق رسیده و از اردوهای ملی ماه ژوئن هدایت تیم ملی این کشور را بر عهده خواهد گرفت؛ مأموریتی با هدف رساندن سلسائو به ششمین عنوان قهرمانی جهان. فصل آینده، آنچلوتی همچنان بازیکنانی چون وینیسیوس جونیور، رودریگو، میلیتائو و شاید هم اندریک را هدایت خواهد کرد، اما از ماه ژوئن به بعد، فقط هر سه ماه یک بار به مدت یک هفته آن‌ها را خواهد دید، تا رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۶، زمانی که این هم‌زیستی طولانی‌تر خواهد شد.

این مربی ۶۵ ساله ایتالیایی در پایان هفته سی‌وهشتم و پایانی لالیگا در ۲۵ مه، مادرید را ترک می‌کند تا هدایت تیمی را بر عهده بگیرد که از همین حالا جاه‌طلبی‌اش را درک کرده: بازگشت به مقام قهرمانی جهان، ۲۴ سال پس از آخرین باری که برزیل این افتخار را کسب کرد.

این موضوع از مدتی پیش در جریان بود، اما این بار نهایی شد و فدراسیون فوتبال برزیل عصر دوشنبه آن را با صدور بیانیه‌ای تأیید کرد.

از زمان حذف رئال مادرید در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان توسط آرسنال (۰-۳ و ۱-۲)، مشخص بود که آنچلوتی قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۶ با کهکشانی‌ها ادامه نخواهد داد. شکست برابر بارسلونا در فینال جام حذفی (۲-۳ در وقت‌های اضافه) در ۲۶ آوریل، کار را یکسره کرد. ظهر روز بعد، او با فلورنتینو پرز دیدار کرد و توافق شد که راه‌هایشان از هم جدا شود.

با این حال، باید درباره جزئیات این جدایی تصمیم‌گیری می‌شد. نوعی بازی روانی آغاز شد: از یک سو رئال مادرید که می‌دانست فدراسیون برزیل به هر قیمتی می‌خواهد آنچلوتی را جذب کند و امیدوار بود برای سال پایانی قراردادش غرامت دریافت کند، و از سوی دیگر برزیل که می‌دانست ژاوی آلونسو به‌زودی راهی پایتخت اسپانیا خواهد شد. شکست برابر بارسا در لالیگا (۳-۴) و اعلام خبر جدایی آلونسو از بایر لورکوزن، زمینه را برای اعلام این جدایی فراهم کرد.

تنها دو تیم ملی می‌توانستند آنچلوتی را وسوسه کنند: ایتالیا و برزیل

مردی باتجربه که هرگز دچار هیجان‌زدگی نمی‌شود، آنچلوتی به‌خوبی می‌دانست که یک اشتباه ارتباطی کوچک می‌تواند انتقالش را بر باد دهد و همواره در مورد آینده‌اش محتاط بود، هرچند بسیار علاقه‌مند بود تجربه‌ای به‌عنوان مربی تیم ملی را پشت سر بگذارد.

او همواره گفته بود که رئال مادرید آخرین باشگاهش خواهد بود، اما بارها نیز اظهار کرده بود که دوست دارد در یک تورنمنت بزرگ ملی شرکت کند و به این شکل دوران مربی‌گری‌اش را به پایان برساند. مربی‌ای در اندازه و قامت او نمی‌توانست با یک تیم ملی درجه‌دو کار کند، و در نظر او فقط دو گزینه ممکن وجود داشت: کشور خودش یا بزرگ‌ترین کشور فوتبال در جهان.

تجربه‌اش در میلان و مادرید، سرمایه‌ای عظیم برای مدیریت فشارهایی است که در انتظارش است.

و حالا او سرمربی تیم ملی برزیل شده و جای دوریوال جونیور را گرفته است؛ در حالی که در ابتدا با پسرش داویده، به‌عنوان دستیار، وارد می‌شود. طبق گزارش رسانه‌های اسپانیایی، داویده گزینه‌ای جدی برای مربی‌گری تیم گلاسگو رنجرز نیز هست. اما پیش از هر چیز، آنچلوتی باید برزیل را به جام جهانی بعدی برساند؛ مأموریتی که چندان سخت به نظر نمی‌رسد (برزیل اکنون چهارم در جدول مقدماتی منطقه آمریکای جنوبی است، با ۷ امتیاز اختلاف نسبت به ونزوئلا در رتبه هفتم که نخستین تیم غیرمستقیم است) و می‌تواند در ژوئن با دو بازی مقابل اکوادور (۴ ژوئن) و پاراگوئه (۹ ژوئن) سهمیه را قطعی کند.

سپس باید این کشور را به قله فوتبال جهان بازگرداند؛ وظیفه‌ای با فشار بسیار زیاد. اما او از آن هراسی ندارد. هشت فصل حضور روی نیمکت میلان بزرگ و شش سال کار در مادرید، او را برای این لحظات آماده کرده‌اند.

او مادرید را ترک می‌کند در حالی که پرافتخارترین مربی تاریخ این باشگاه است (۱۵ عنوان، از جمله ۳ قهرمانی در لیگ قهرمانان، ۲ لالیگا و ۱ کوپا دل ری) و حالا آماده است تا چالشی را که رئیس فدراسیون فوتبال برزیل، ادنالدو رودریگز، برایش ترسیم کرده، بپذیرد. رودریگز که پیش‌تر نیز در پایان فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۴ خواهان آنچلوتی بود، گفت: «آوردن کارلو آنچلوتی به تیم ملی برزیل، چیزی فراتر از یک تصمیم راهبردی است. این پیامی است به جهان که ما مصمم هستیم تا دوباره بر سکوی اول فوتبال جهان بایستیم. او بزرگ‌ترین مربی تاریخ است و اکنون هدایت بهترین تیم سیاره را بر عهده دارد.»