حمید استیلی، یاد شیث و نصرتی را زنده کرد

طرفداری: بدون مقدمه با حمید استیلی،  بازیکن و سرمربی سابق پرسپولیس هم‌کلام شده و درباره مسائل این روزها چند سؤال دوستانه از او پرسیدیم.

او در مورد شرایط پرسپولیس می‌گوید: خودت من را خوب می‌شناسی و می‌دانی که برایم پرسپولیس و آرامش این تیم مهم است، نه حضور خودم. قبلاً این را بارها ثابت کرده بودم، مثل سال ۸۶ که خودم سرمربی بودم و قطبی را آوردم و وقتی او خواست سرمربی باشد، حاضر بودم با این مسئله موافقت کنم. یا سال ۹۰ که به خاطر مشکلات مالی باشگاه ناشی از عملکرد مدیران قبل، نتوانستیم گزینه‌های اصلی مدنظر را بگیریم و بدون آن‌ها کار را شروع کردیم، اما من در تیم ماندم و با همه مشکلاتش هم کنار آمدم. 

وقتی به بحث در مورد سال ۹۰ می‌رسیم، از حمید استیلی درباره بزرگ‌ترین مشکل آن سال که منجر به اعتراض هواداران و توهین به او شد، می‌پرسیم. او می‌گوید: دروازه ما در آن سال متأسفانه دچار افت شدید شده بود و من نتوانستم دروازه‌بانی که می‌خواستم را به خاطر مطالبه بالای مالی‌اش جذب کنم؛ او به تیم‌های دیگر رفت و عامل موفقیت آن تیم‌ها شد. دو بازیکن مهم ما در بازی برابر داماش حرکتی کردند که ما خودمان محرومشان کردیم. سال پر از بدشانسی و بدی بود؛ ما اما به اصولمان پایبند بودیم. اگر به آن روز برگردم، قطعاً برخی از تصمیم‌هایم را عوض خواهم کرد. 

اگر نصرتی و شیث را از دست نمی‌دادید، چه می‌شد؟   قطعاً وضعیت بهتر می‌شد. من اگر امروز می‌خواستم تصمیم بگیرم، این دو را محروم نمی‌کردم و فقط آن‌ها را جریمه مالی می‌کردم. 

دلیل اصلی استعفای شما چه بود؟ اولاً دوستان درجه‌ی اول خودم پیشنهاد کردند که در شرایط امروز، وقتی باشگاه تصمیم به ساختن سپر انسانی یا ضربه‌گیر توسط من گرفته است، از باشگاه بروم. خودم هم فهمیدم بسیاری از تصمیمات با اطلاع من نیست و همه کارها را خودشان می‌کنند که با برخی از آن‌ها موافق نبودم، اما قطعاً هواداران تصور می‌کنند که این حرف‌ها و تصمیمات توسط من انجام شده است. 

می‌پرسیم پیشکسوتان زیادی این روزها از تو حمایت کرده‌اند، نفراتی مثل کلانی، زادمهر و فرشاد پیوس جزو مهم‌ترین‌ها بودند. چه نظری داری؟ او جواب می‌دهد: قطعاً افتخار می‌کنم که این مردان بزرگ از من حمایت کرده‌اند و من هم عنوان می‌کنم بزرگ‌ترین هدف من در پرسپولیس خدمت به تاریخ و فرهنگ این باشگاه است که پیشکسوتان بخش عمده آن هستند. 

به عنوان سؤال آخر می‌پرسم خیلی‌ها می‌گویند تو به‌عنوان مدیر به پرسپولیس بازخواهی گشت. او جواب می‌دهد: اصلاً مهم نیست مدیر تیم باشم، چون اگر خودم می‌خواستم، در مقاطع زیادی مدیر این تیم می‌شدم، اما آرزویم این است که در همین جایگاه باشم، جایگاهی که در آن چنین محبت‌ها و تمجیدهایی از آدم‌های بزرگ تاریخ پرسپولیس می‌بینم و می‌شنوم.