عیسی، عارف و آرش در این بازار خراب خوب کاسبی می‌کنند!

برترین‌ها: این روزها که بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران داغ است؛ البته که ماجرای فوتبال ایران به واسطه حضور دلال‌ها و زد و بند‌های بی‌شمار به انتقال بازیکنان معمولی داخلی و خارجی ختم می‌شود و آن چیزی که از تحت عنوان "ترن‌اُور مالی" در جهان فوتبال به خصوص اروپا  از آن یاد می‌شود در ایران یک شوخی تلخ است.

این رشته توئیت از کاربری به نام سامان طی ساعات اخیر مورد توجه قرار گرفته که در ادامه آن را مرور خواهیم کرد: در خلال اینستاگردی ناگهان یه ریلز اومد از مصاحبه فردوسی‌پور با حسینی دروازه‌بان و این بحث قدیمی: چرا فقط به پول ما فوتبالیست‌ها گیر میدن. قبل از خود بحث این رو بگم که چون مدت زیادی از فضای فوتبال ایران دورم با شنیدن ارقام سرگیجه گرفتم. فصلی ۸۰ میلیارد تومن فقط برای نیازمند.

 از معدود دفعاتی بود که عادل مصاحبه رو خوب هدایت کرد اولش البته فقط  و پرسید همین پیام نیازمند تو اروپا که بود (لیگ پرتغال) چقدر می‌گرفت مثلا؟ اینجا حسینی جوابی داد که دود از کله‌ام بلند شد: اروپا که پول نیست آقای فردوسی‌پور. در ادامه زد به صحرای کربلا که این پول حق ماست. فقط به ما گیر می‌دن که چرا اینقدر می‌گیرید به جای این کار باید تلاش کنند معلم و نمیدونم کارگر هم زیاد بگیرند نه که بگن چرا ما کم می‌گیریم.

عادل یک دلیل رو براش آورد که چرا. اینکه بازیکنی در حد نیازمند تو لیگ پرتغال تهش دو سه برابر یک پزشک یا پنج برابر یه معلم پول در بیاره در حالی  که این نسبت توی ایران به بالای ۵۰۰ برابر می‌رسه. اما دلایل اصلی رو جا گذاشت:

اول اینکه مردم کاملا حق دارند به شما گیر بدن چون فوتبال در ایران رانتیه. یعنی پولی که می‌ره تو جیب شما و به اذعان خودتون و شواهد و عدد و رقم از لیگ‌های به جز تاپ فایو اروپا هم بیشتره، از جیب مردم میاد.

دوم اینکه اگر قبول کنیم آل کثیر و نمیدونم حسینی و بیرانوند از نظر کیفی در سطحی نیستند که چند برابر بسیاری از بازیکنای پورتو و فاینورد دستمزد بگیرند، این سوال پیش میاد که پس چرا این پول داره هزینه میشه بدون هیچ بازگشتی؟

این پول در واقع باجیه که به فوتبالیست‌ها می‌دن  برای  نگه داشتنشون در زمین   که همین در مراحل بالاتر میشه رانت‌های اضافه بر سازمان و حواله خودرو  و هزارتا آپشن که فقط فوتبالشون رو بازی کنن.

پس دلیل فقط این نیست که نسبت دستمزد شما به مردم عادی غرق در فقر و محنت به شکل غیرقابل باور بالاست -که خود دلیل کافیه- بلکه مهم‌تر این که این پول رو شما از جیب خود مردم می‌گیرید.

واکنش کاربران به این رشته توئیت قابل تامل بود که در ادامه چند نمونه را مرور خواهیم کرد:

حاشاک نوشت:  فوتبال ایران به شدت رانتی و کنترل شده است. بازیکن تاپ خارجی هم که امکان نداره پاش رو بذاره اینجا در نتیجه همین بنجل ها به لطف دلالی و پولشویی چند ده برابر فروش میرن. تیم‌های متمول هم معمولا برای پوشش زد و بندهاشون علاقه به تیم داری دارن و قیمت ها رو هرروز میبرن بالا.

زانیار نیز به ماجرای گردش مالی در باشگا‌های اروپایی اشاره کرده: نکته خیلی درستی رو گفتی. علاوه بر اون می‌خوام بگم که اصلأ بیایید موضوع رو کاملاً اقتصادی و غیر فوتبالی ببینیم: یه صنعتی تو اروپا هست که در اون ۱۰۰ میلیون پوند به ویرتز میدن و از بابت فروش پیراهن، مخاطبی که جذب باشگاه می‌کنه و سرگرمی که برای بقیه ایجاد می‌کنه این پول برمی‌گرده.

بهادر هم نکته تلخ و البته درستی را بیان کرده: دیروز خبر دیدم تتمه طلب پیمان بابایی که آجرلو آورد استقلال حدود ۱۸ میلیارده، دلار سال ۱۴۰۰ که اومد درحالیکه مهاجم داشتیم و هافبک نداشتیم ۲۷ هزارتومن بوده،فرضا ۳۰ درصد پولش باقی مونده باشه حدود ۶۰ میلیارد قرارداد داشته، بیش از دومیلیون دلار!

علیرضا: الان مثلا عارف آقاسی و آرش  رضاوند  چرا باید بمب نقل و انتقالات باشن؟ یا همین بیفوما! اینام شدن بمب؟ تازه ناز هم میکنن!

و هادوک: تحلیل دقیقی بود. علاوه بر دلایلی که کاملا درست گفتی، این پرداخت‌ها ناشی از فساد و رانت هم است. مدیر عامل و ایجنت و .... میان قرارداد بازیکنان را چاق میکنن که هر کسی درصدی از بغلش بکنه. فرض کن به بازیکن یک میلیاردی میگن ۲۰ میلیارد باهات قرارداد می‌بندیم به شرط این و اون.