مایلی‌کهن: عملکرد دلال‌ها در پرسپولیس خیلی خوب بود!

خبرورزشی: با تمام شدن دیدارهای تدارکاتی مهرماه تیم ملی و آغاز مجدد رقابت‌های باشگاهی فرصتی دست داد تا وضعیت فوتبال ایران را همراه با محمد مایلی کهن به نقد بکشیم. حاجی مایلی حرف‌هایی بسیار صریح و جذابی بر زبان آورد که توصیه می‌کنیم حتماً آنها را مرور کنید:

در بازی‌های تدارکاتی، اولویت اول دیدن نقاط ضعف و قوت تیم ملی است. البته نمی‌گویم نتایج مهم نیست ولی اولویت مهم‌تر، شناسایی مشکلات فنی است هرچند گاهی اوقات در فوتبال ما اتفاقاتی رخ می‌دهد که به معنای واقعی کلمه نادر بوده و هیچ کجای دنیا شاهد وقوع آن نیستیم.

در رابطه با اضافه شدن مربی خارجی به تیم ملی و بحث حضور احتمالی دستیار ژوزه مورینیو به نظرم ایشان نمی‌تواند چندان کمکی بکند چون اولاً ما همین حالا هم در کادر فنی تیم ملی مربی خارجی داریم و علاوه بر آن، فراموش نکنیم که چند مربی جوان در این کادر حضور دارند که انگیزه و استعداد بالایی دارند بنابراین می‌توان از وجود آنها به بهترین شکل ممکن استفاده کرد. تیم ملی فوتبال ایران تاکنون ۳ بار قهرمان جام ملت‌های آسیا شده و هر سه مرتبه با سرمربی ایرانی به این مهم نایل شد. اولین صعود ما به جام جهانی نیز با یک مربی وطنی بود اما متاسفانه همچنان در فوتبال ما مرغ همسایه غاز است. ما هیچوقت با یک مربی ایرانی در جام جهانی یا جام ملت‌ها شش گل نخوردیم اما با کارلوس کیروش و در واقع یک مربی خارجی، چنین اتفاق تلخی برایمان رخ داد. در عرصه باشگاهی هم مگر همین آقای ریکاردو ساپینتو با استقلال هفت گل نخورد؟ آن شکست فوق العاده تلخ بود و همه ما را ناراحت کرد اما اگر به جای سرمربی خارجی استقلال،  یک سرمربی ایرانی روی نیمکت نشسته بود، بنده خدا را حتماً اعدام می‌کردند.

کاروان فوتبال ایران در امارات بالغ بر ۸۰ نفر بوده؟ من نمی‌دانم این شایعه درست است یا نه ولی به قول معروف: "دارندگی و برازندگی!" اصلاً مشکل اقتصادی در این مملکت وجود ندارد! وضع همه خوب است! آقایان پول دارند و تعداد زیادی را همراه خود می‌برند. حتماً مشکل اقتصادی وجود ندارد! یک بسته پنیر را امروز به یک قیمت می‌خری ولی فردا حتماً آن را باید گرانتر بخری!

طی دورانی که سرمربی تیم ملی بودم، هرگز خانواده و اقوام خودم را با خرج فدراسیون به هیچ سفری نبردم. حتی در سفر عربستان هم که جنبه زیارتی دارد، اعضای خانواده‌ام کنار من نبودند. اسناد و مدارک این مسافرت‌ها موجود است و همه چیز دقیقاً عیان است. البته این را هم بگویم که وقتی می‌خواستیم به جام ملت‌های ۱۹۹۶ برویم، پزشک تیم ملی دچار مشکل شد و نتوانست بیاید به همین خاطر من درخواست کردم تا دکتر شارکی کنارمان باشد. ایشان یک پزشک بسیار حاذق و البته باجناقم است ولی در عین حال، کارمند رسمی سازمان تربیت بدنی هم به حساب می‌آید. دکتر شارکی لطف کرد و به عنوان پزشک تیم ملی با ما آمد ولی من در حق این بنده خدا هم ظلم کردم! وقتی قرار شد به تیم ملی پاداش بدهند و به هر کدام از بچه‌ها یک پیکان اختصاص یافت، من نام این انسان شریف را داخل لیست نگذاشتم تا بعداً متهم به پارتی بازی نشوم.

 وقتی ما در مورد کارلوس کیروش برخی مسائل را می‌گفتیم کسی باور نمی‌کرد ولی حالا همه می‌بینند که او طی هفت سال اخیر هر کجا رفت، ناموفق بود. البته همراه با خود ما در جام جهانی ۲۰۲۲ هم موفقیتی کسب نکرد و ۶ گل از انگلیس خوردیم. فوتبال روی خیلی‌ها را کم می‌کند و روی کیروش را نیز کم کرد.

برانکو ایوانکوویچ در فوتبال ما اسم و رسمی در کرد و انصافاً برای پرسپولیس هم واقعاً زحمت کشید ولی شما شک نداشته باشید برخلاف حرف‌هایی که این روزها مطرح شده و می‌گویند خودش جهت حضور در پرسپولیس اکراه دارد، اگر واقعاً بداند که شرایط کار برایش فراهم است، با کله به ایران می‌آید و صندلی وحید هاشمیان را می‌گیرد! گفتم که، کلاً در فوتبال ایران مرغ همسایه همیشه غاز است. همین پارسال را یادمان نرفته که در استقلال مربیان ایرانی را کنار گذاشتند تا موسیمانه را بیاورند. یک مربی کاملا ناموفق که اصلاً شکل و شمایلش به اینکه مربی فوتبال باشد، نمی‌خورد.

یکسری آدم که البته تعدادشان کم است، به دلایل شخصی شلوغ بازی می‌کنند و سکوها را هم بر هم می‌زنند تا با سو استفاده از هیجان تماشاگران، وحید هاشمیان را بکوبند. در واقع منافع یک عده ایجاب می‌کند که وحید هاشمیان در پرسپولیس نباشد. شاید باید به این نکته هم اشاره کنم که دلال‌ها امسال عملکرد بسیار خوبی در پرسپولیس داشته‌اند! این تیم خوب یارگیری نکرده و برخی نفراتی جذب شده‌اند که در حد پرسپولیس نیستند.

وحید هاشمیان در آلمان فوتبال بازی کرد و مشغول مربیگری شد به همین خاطر توقع دارد نظمی که آنجا بوده را اینجا پیاده کند ولی به نظرم در فوتبال ایران نمی‌شود. من چند روز قبل سر تمرین پرسپولیس رفته بودم ولی یادم رفت این را به هاشمیان بگویم که شرایط در فوتبال ما متفاوت است. برخی نفرات اگر داخل جمع به آنها تندی کنید، پژمرده می‌شوند و دیگر برایتان فوتبالیست نخواهند شد ولی بازیکنانی هم هستند که اگر داخل جمع انگیزه آنها را تحریک کنید، اتفاقا خیلی بهتر بازی می‌کنند.

برخلاف تصوری که در میان بعضی افراد وجود دارد، من و جناب حسن روشن بازیکن اسبق استقلال و تیم ملی اصلاً رابطه بدی با یکدیگر نداریم و اتفاقاً رفقای قدیمی هم هستیم. ما قبل از انقلاب در زمین‌های خاکی بارها مقابل یکدیگر فوتبال بازی کردیم و به نوعی در منطقه شمیران بچه محل هم محسوب می‌شویم. چند بار در تیم محلی شمیران هم با یکدیگر همبازی شدیم. از قبل با یکدیگر رفاقت داشتیم و هنوز هم داریم. حالا البته شاید تفاوت دیدگاه وجود داشته باشد اما باهم رفیقیم.

من بارها به این نکته اشاره کرده‌ام که در دنیا هر چیزی دارم از لطف خداوند و زحمات دعای خیر مادرم است. مادری که من را بدون اینکه پدرم باشد، با کارگری و شرافت تمام بزرگ کرد. مادری که آنقدر برایم زحمت کشید تا توانستم دیپلم بگیرم و به دانشگاه بروم. الهی شکر به لطف دعای خیر آن مرحومه در زندگی بی‌نیاز شدم و هیچ وقت هم از هیچ رانتی برای موفقیت و پیشرفت استفاده نکردم. من بهمن سال ۱۳۵۶ یعنی دقیقاً یک سال قبل از انقلاب لیسانس گرفتم و استخدام شدنم در سازمان تربیت بدنی هم در همین راستا بود. ما دانش آموخته مدرسه عالی ورزش بودیم و در آن مقطع فارغ التحصیلان آن عرصه باید بابت حضور در سازمان تربیت بدنی یا وزارت آموزش و پرورش تعهد کاری می‌دادند. من هم تعهد دادم که پس از فارغ التحصیلی در سازمان تربیت بدنی مشغول به کار شوم و دقیقاً با همین شرایط به استخدام درآمدم. هیچ رانت و پارتی بازی نه قبل از انقلاب نه بعد از انقلاب برایم وجود نداشت.