آقای هاشمیان! با این پرسپولیس چه کرده بودی؟

برترین‌ها: پرسپولیس سه تا زد، سی تا نزد. بعد از هفته‌ها عذاب دادن هواداران، آنها برای اولین بار از دیدن تیم‌شان لذت بردند. درست است که استقلال خوزستان حریف فوق‌العاده‌ای نبود و بدون تمرین درست و حسابی هم به تهران آمد، اما فرم بازی سرخپوشان به وضوح نشان از یک تحول و دگردیسی اساسی داشت. پرسپولیس را خدا آزاد کرد!

هواداران پرسپولیس که از سبک بازی اوسمار لذت برده‌اند در فضای مجازی به هاشمیان و درویش حمله کردند.

آنتی استقلال: دیدی اقای هاشمیان؟

طرف یک هفته بالاسر تیم بود اندازه کل ۸ بازی که شما بودی موقعیت دیدیم

این فوتبال آدم کاربلد میخواد که شما اینکاره نبودی 

یاسین:  طراوات امروز پرسپولیس رو دیدید؟ این دقیقا همون چیزی بود که رضا درویش با تصمیم‌های بدش باعث شد هوادار پرسپولیس 2 سال ازش محروم باشه.

اکولادیوس: همه میدونیم هاشمیان چون خیلی با شخصیت بود نمیتونست برنده شه! 

ولی امشب دیدیم اوسمار با چاقو رفت تو زمین داور رو گروگان گرفت و دستیارش با قمه بازیکنا رقیب رو زد که تونستیم ببریم! 

مرسی آقا وحیدکه رفتی

مرد مومن: وقتی میبینی اوسمار به جات اومده و پخت و پز کرده.

قرمز مایل به تیره: اولش فکر کردیم هافبک نداریم بعد متوجه شدیم مربی نداشتیم چون وسط زمین کاملا جمع شده

حسین: آقای هاشمیان سبک بازی رو میبینی؟ برو تو اتاق به آلمانی به کارای بدت فکر کن

روسونری بوی: وحید هاشمیان 20 سال تو آلمان حتی این چنتا حرکت ترکیبی هم یاد نگرفته بود؟

این بازی حتی اگه پرسپولیس نمی‌برد هم ارزش دیدن داشت انقدر که پرسپولیس نونوار شده

مهرزاد: شما فرق اوسمار لوس ویرا را همین‌جا می‌بینید.

در شش بازی‌ای که آقای هاشمیان مربی این تیم بود، حتی می‌توانم بگویم به اندازه‌ی نصف ۴۵ دقیقه‌ی اولِ امروز موقعیت ایجاد نکردیم.

اما این بشر با کوچینگ و تاکتیک‌های خاص خودش توانست تیم را از نظر ذهنی و فنی متحول کند.

همان بازیکن‌هایی که در دوران هاشمیان گیج و بی‌هدف در زمین می‌دویدند، حالا با برنامه و تمرکز بازی می‌کنند.

پرسینگ تیم منظم‌تر شده، مالکیت توپ معنا پیدا کرده و مهم‌تر از همه، تیم با اعتماد‌به‌نفس حمله می‌کند.

تفاوت اصلی اینجاست: اوسمار لوس ویرا فقط دنبال نتیجه نیست، دنبال ساختن یک هویت فوتبالی است.

او توانسته نظم، روحیه و باور را به تیم تزریق کند؛ چیزی که در دوران قبلی اصلاً وجود نداشت.

الان تیم حتی وقتی عقب می‌افتد، ناامید نمی‌شود، چون نقشه دارد یک فلسفه‌ی بازی مشخص.

واقعاً باید گفت تفاوت بین یک مربی تاکتیکی و یک مربی صرفاً انگیزشی را همین‌جا می‌شود دید