سانسور جدید صداوسیما که بدیع و ممتاز است!

دنیای اقتصاد نوشت: حدود دو هفته پیش بود که اظهارات حیرت‌انگیز و نفرت‌زای یکی از مجریان شبکه افق تلویزیون، واکنش‌های منفی گسترده‌ای به همراه آورد. فضا آن‌قدر سنگین شد که مجری برنامه و حتی مدیر شبکه عزل شدند. این تنها نمونه از رفتارهای لج‌درآور صداوسیما در بخشی از ملتهب‌ترین و حزن‌انگیزترین روزهای تاریخ معاصر ایران نیست. وقتی سروش رفیعی مدعی شد حس و حال کامل و درستی برای فوتبال بازی کردن وجود ندارد، محمدحسین میثاقی به تندی بر او بر تاخت و مطالبی گفت که مردم خسته و دردمند را بیش از پیش خشمگین کرد. سال‌هاست که در مورد این رفتارهای نابخردانه در تلویزیون صحبت می‌شود. شاید بدون اغراق بشود گفت منتقدان هزاران بار گفته‌اند و نوشته‌اند که کمترین خروجی این رفتارها، ریزش مخاطبان تلویزیون و کوچ مرجعیت به رسانه‌های دیگر –بعضا خارج از کشور- است؛ اتفاقی که به وضوح امروز رخ داده، اما گویا در جام‌جم گوش شنوایی نیست که نیست.

حالا چرا این مطلب، امروز نوشته می‌شود؟ به بهانه رویه عجیبی که به تازگی در جریان پخش زنده مسابقات لیگ برتر رواج یافته. همان‌طور که می‌دانید، تقریبا هیچ‌یک از بازیکنانی که این روزها گل می‌زنند، به احترام داغداران و شرایط فعلی کشور شادی نمی‌کنند. آنها شاید به دلایل مختلف نتوانند از حضور در مسابقات انصراف بدهند، اما دست‌کم شرط ادب می‌دانند که از خوشحالی پس از گل بپرهیزند. تلویزیون اما چند هفته‌ای هست که شادی نکردن آنها را سانسور می‌کند. اوایل دست‌کم چند ثانیه‌ای بازیکن گلزن را می‌دیدیم که سرش را پایین انداخته و دو دستش را بالا گرفته، از این هفته اما تلویزیون با تمهیدات خاص و عجیب، بلافاصله پس از گل تصویر را قطع می‌کند و یک صحنه آهسته متفرقه پخش می‌کند تا ما رفتار گلزن را نبینیم. گاهی سرعت این قطع تصاویر طوری است که بیننده حتی متوجه نمی‌شود توپ گل شده یا نه!

آنچه اکنون اتفاق افتاده، یک شاهکار بدیع و ممتاز است که دست‌کم از دو جهت جای تبریک به دوستان در صداوسیما دارد؛ اول اینکه ما قبلا فقط مسابقات خارجی را با سانسور شدید می‌دیدیم و حداکثر دخل و تصرف در بازی‌های داخلی، به کم و زیاد کردن صدای ورزشگاه محدود می‌شد. حالا اما بازی‌های لیگ خودمان هم با سانسور پخش می‌شود که حقیقتا جای تقدیر و تمجید دارد. تبریک‌ دوم هم از این جهت است که پیش از این در تمام جهان باب بوده که حرکات انجام شده را سانسور می‌کردند، اما امروز ما در این صنعت به چنان جایگاه رفیعی رسیده‌ایم که حتی می‌توانیم کارهای نکرده افراد را هم سانسور کنیم که این واقعا پیشرفت تاریخی و چشم‌گیری است!

در نهایت باید پرسید این همه تقلا و به در و دیوار کوبیدن تلویزیون بابت چیست؟ خب شما که در سایر برنامه‌های‌تان تا جایی که می‎‌توانید فضای کشور را شاد و عادی جلوه می‌دهید. حتی گزارشگران‌تان هم موظف هستند ساده‌ترین توپ‌ها را با بلندترین فریادها مشایعات کنند و این‌طور جلوه بدهند که هیجان و اشتیاق در اوج است؛ حداقل به انتخاب فردی آن بازیکنی که گل زده و نمی‌خواهد شادی کند، احترام بگذارید. اصلا مگر خود مسوولان کشور نمی‌گویند عزادار هستند؟ مگر دولت همین تازگی مراسم ترحیم و بزرگداشت برای درگذشتگان دی‌ماه برپا نکرد؟ خب چرا شادی نکردن چند بازیکن باید این‌طور قیچی و قلع و قمع شود؟ حداقل به جنازه این فوتبالی که در میان بی‌میلی گسترده مردم و در ورزشگاه‌های خالی از تماشاگر برگزار می‌شود رحم کنید!