چرا رفتن جواد خیابانی کسی را تکان نداد؟

دنیای اقتصاد: در روز آغازین مسابقات جام‌جهانی، جواد خیابانی در ویژه‌برنامه‌ یکی از سایت‌های ورزشی ظاهر شد و خبر داد که از صداوسیما بازنشسته شده و دیگر در قاب تلویزیون ظاهر نخواهد شد. خیابانی در لحظات آغازین اجرای این برنامه، بغض کرد و گفت به دوران ۳۶ ساله حضورش در تلویزیون پایان داده. اصل خبر، برای ساعتی در برخی سایت‌ها و صفحات مجازی منتشر شد و بعد طوری از یاد رفت که انگار اصلا اتفاقی نیفتاده! خبر چندانی از واکنش‌های احساسی نبود و مطالب زیادی هم در این مورد نوشته نشد. کما این که در ماه‌های گذشته هم حضور خیابانی در تلویزیون به شدت کمرنگ شده بود، اما کسی خیلی سراغ او را نمی‌گرفت.

اینکه چرا وداع یکی از خاطره‌انگیزترین صداهای تلویزیون در حوزه فوتبال، تقریبا با هیچ واکنشی مواجه نمی‌شود، اتفاق جالبی است که حتما عوامل مختلفی دارد. یکی از اصلی‌ترین دلایلش، بی‌گمان ریزش شدید مخاطبان تلویزیون است. به روایت روشن‌تر، امروز کمتر کسی اصلا می‌داند در تلویزیون چه خبر است و برایش اهمیتی هم ندارد که کی هست و کی نیست. یک دلیل دیگرش، افت شدید کیفیت عملکرد خیابانی در سال‌های اخیر بود. او از آن گزارشگر خوش صدا و نسبتا مسلط سال‌های دور، تبدیل شده بود به یک کاراکتر پرحرف و کم دقت که اعتنایی هم به انتقادات نمی‌کرد. بارها شاهد گزارش‌ها و اجراهای ضعیف خیابانی بودیم. او حتی سابقه یازده دقیقه خواب ماندن، در آغاز یک مسابقه خارجی را هم در کارنامه داشت!

از نظر تحلیلی هم گاه و بیگاه شاهد اظهارنظرهای آنچنانی آقا جواد بودیم؛ از این که ایران امکانات و توانایی میزبانی از جام‌جهانی را دارد تا ادعایی با این مضمون که آدم‌های سالم فوتبالیست نمی‌شوند! گاهی اصلا به نظر می‌رسید خیابانی عمدا دنبال وایرال شدن از این طریق است. هر چه بود، کار به جایی رسید که امروز جدایی او از تلویزیون، برای بسیاری اهمیت چندانی ندارد و خودش، احتمالا تنها کسی بود که از این بابت بغض کرد!