شب تلخ دل کندن؛ آقای رونالدو، تو اینچنین گریه نکن
کریستیانو رونالدو با شکست یک بر صفر پرتغال مقابل اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، آخرین بازی خود در تاریخ جام جهانی را انجام داد.
برترینها: کریستیانو رونالدو با شکست یک بر صفر پرتغال مقابل اسپانیا در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، آخرین بازی خود در تاریخ جام جهانی را انجام داد.
به گزارش فرهیختگان؛ باورش سخت است. برای ما. برای خودش. برای مردم پرتغال. برای همه فوتبالیهای دنیا. همه کم و بیش مطمئن بودند که این لحظه خواهد رسید. اما حالا که این لحظه از راه رسیده، موجی از ناباوری را هم همراه خودش آورده است.
تمام شد. یک دوران شگفتانگیز تمام شد. از یورو ۲۰۰۴ تا جام جهانی ۲۰۲۶. از اشک تا اشک. این وسط، قابهای غرورآمیز زیادی هم بود. مثل شبی که جام ملتها را بردند تا شیرینترین لحظههای زندگی کریستیانو ساخته شود. بیست و دو سال درخشیدن با لباس پرتغال. زمانی برای تبدیل شدن به یک اسطوره. زمانی برای تبدیل شدن به بهترین بازیکن تاریخ کشور. همه میخواستند جام را در دستهای او ببینند. همه میخواستند او را روی سکوی قهرمانی جام جهانی ببینند اما همه قصهها هم قرار نیست پایان خوشی داشته باشند.
داستان رونالدو و جام جهانی، همین امشب رسما به پایان رسید تا او دوباره با چشمانی اشکبار در کنار زمین دیده شود. کریس در ۴۱ سالگی، هنوز همانقدر «بردن» را دوست دارد که در ۱۸ سالگی دوست داشت. امشب برای او البته به یک دلیل دیگر هم تلخ شد. اینکه میدانست این بار دیگر فرصتی برای بازگشت و «جبران» ندارد.
آیا رونالدو را دیگر با لباس پرتغال تماشا نمیکنیم؟ حتی «هضم» چنین جملهای هم دشوار است. با این حال «زمان» همیشه کارش را انجام میدهد. کریستیانو تا همینجا هم به شکل معجزهواری در زمین فوتبال دوام آورده است. تقریبا همه مهرههای هم نسل او، حالا جام جهانی را از روی سکوها دنبال میکنند. رونالدو اما هنوز وسط زمین است. وسط ماجرا. چیزی که از او یک «ابرستاره» میسازد، فقط نتیجهها نیستند. آن تلاش خیرهکننده در مسیر رسیدن به نتیجهها، رونالدو را تعریف میکند. هیولایی که هرگز دست از مبارزه برنداشت. یک ترمیناتور واقعی. یک ماشین اعجابآور. قهرمان جام جهانی شده باشد یا نه، یکی از بهترینهای تاریخ است. یکی از شگفتآورترینها. با اسمی که محال است هرگز از یادها برود. با ارادهای که دشوار است شبیهاش را پیدا کنیم. کریستیانو. خوابی که برای او دیده بودیم، تعبیر نشد اما عظمت کاری که در زمین انجام داده، برای همیشه پابرجاست.
تصاویری از رونالدو پس از وداع با جامجهانی
نظر کاربران
حیف شد ایکاش رونالدو تموم نمیشد 😞
پاسخ ها
هیچ وقت هیچ کس نمیتونه همه چیز را با هم داشته باشه
گریه نکن ای شبزده .تو اینچنین گریه نکن
کاش همه تمام شده ها اینجوری باشن پول و سلامتی و زن و بچه و شهرت و ...همه چی داره فقط حسرت قهرمانی جام جهانی داره ، سن هم که سن همه میره بالا و پیر میشن
جهنم
خیلی دوسش داشتم سرت سلامت
جهنم جای کسایی که دوسش ندارن
اقای رونالدو همه یک روز بازنسته میشیم. خدار را شکر کن که روی نمیکت کنار زمین برایت جای مربی گری و سرمربیگری هست.
مثل ما در ایران بعد از بازنشستگی، نمیایی روی نیمکت های پارک بشینی و ساعتها به گرانی و تورم 3 رقمی و به آینده نامعلومی که در انتظارمونه فکر کنی و بهتت بزنه. یک شیفت مون شده از صبح تا ظهر و شیفت دیگر شده از عصر تا شب.
البته پارک داشتن در محل در نزدیکی منزل هم خودش نعمتی هست. چون مثل ما در منطقه 7 ناحیه 2 خ شریعتی محله کاج تا ... پارکی وجود نداره. و در مقابل رونالدو ، نیمکتهای ما همان چند نیمکت کثیف پر از توت و آلوده به کثافت کف کشفهای کارتن خوابهاست کهتازه پشتی و تکیه گاه هم ندارد. نیمکت بازنشستگی ما ، صندلی ایستگاه اتوبوس است.
راستی چرا وضعیت محله های شهردار های مناطق 1و2 تهران و بالاشهر با بقیه فرق داره.
خجالت نمیکشن یا شاید هم شرح خدمات شان با هم فرق میکنه.
پاسخ ها
الهی عزیزم....😔متاسفانه خجالت نمیکشن... خودشون منطفه ۱و۲ میشینند... چرا باید پول خرج مناطق دیگه کنند...😔🖤
رونالدو چرا اخه؟
مردم میگن سنت رفته بالا ولی شیر اگر پیر بشه بازم شیره
#رونالدو