داستانک: در حسرت زیبایی های کنار خیابان!

هی دلم سوخت ..........................

چه جالب! پس معلوم می شه بعضی از کسایی که تو کنسرت ها شرکت می کنن، اصلا از هنر سر در نمی یارن و فقط ادعای هنرشناسی رو دارن. مطلب جالبی بود. مرسی

بابا ایول اینها دیگه کی هستند؟

ببین چه میگوید نبین که میگوید.حالا مردم درک بالایی ندارند وگرنه چه فرقی میکرد کی باشه مهم عمل نواختن بوده که داشته خیلی زیبا انجام میشده .من اگه اونجا بودم تمام 45 دقیقه رو میستادم به نواختن ویلون گوش میدادم.

بله نظر دادن آسونه باید دید اگه ما تو اون موقعیت بودیم و احتمالاً خیلی هم دیرمون شده بود چه می کردیم...داستان واقعاً جالبی بود موضوع دقیقاً اینه که ما روزانه خیلی از این زیبایی ها رو می بینیم و بی تفاوت از کنارش رد می شیم.خیلی خوب گفت...

MAN FEKR MIKARDAM KESHVARE MA SAVADE MOSIGHISHON PAIINE ENGAR TO USA HAM TO MOSIGHI BI SAVADAN

BAHAT MOVAFEGHAM FIROZEJON

حقیقت اینه که من برای اولین بار بود که اسم ایشون رو شنیدم و یقینا" اگر من هم اونجا بودم ممکن بود شاید توجه اونچنانی نمیکردم و رد میشدم! مطمئنا" اونایی که بلیط 100دلاری میخرن و میرن تماشای کنسرت این نوازنده رو میشناسن. ضمن اینکه کسی که میره تو مترو حتما" داره دنبال کاری میره و میخواد به کارش برسه! اگه ایشون تو یه پارک مینواختن حتما" مردم بیشتری بهش توجه میکردن و دورش جمع می شدن.

بعضی ها موسیقی گوش می کنن تا بخوابن و تعدادی موسیقی گوش می کنن تا بیدار شوند!

دنیا دنیای تبلیغاته!!!!!!!!

نظر مهشید خانم و مهرداد جان زیبا و متین است .
نظر منم مثل این دو عزیز قریب به یقین است .
شعر شد؟!

چه فکر خوبی کردن این نشون می ده که چقدر به زتدگی و نشانه های آن بی اهمیتم به دیدن، شنیدن، احساس کردن. ولی من حتماً برای چند دقیقه هم که شده ولو اینکه دیرم هم شده بود می ایستادم و گوش می دادم برام فرقی نمی کنه نوازنده کیه و ساز چه قیمتیه مهم صدای زیبایی است که از آن به گوش می رسه و همینطور که چشمها زیبایی را می بینه و مست تماشا می شه گوشها هم نوای زیبا را می شنوه و غرق شنیدن میشه به نظر من موسیقی درهمه زندگی جاریه هر کس نشونه حتماً کره!

بسیییییییییییییییییییار زیبا بود.

اين خاصيت ادماس تاوقتي هستي نميبينن وقتي نيستي دنبالت

باسلام به دوستان. من خیلی وقته که نظراتتون رو میخونم و این بار اولین باریه که توی گپتون شرکت میکنم. بقول مهشید خانم بهتره خودمون رو تو همون شرایط قرار بدیم. خیلی جاها هست که کشابه این اتفاق میفته و نتیجه هم به همون صورت تکرار میشه. نمونه اش جوونی که دور میدون ونک تهران سنتور میزنه اما فقط ادما در حد یه محتاج بهش نگاه میکنن. ما هم جزئی از این ادماییم. اگه آینده بهتری میخوایم باید ریز تر به اطرافمون نگاه کنیم.

من این داستان جای دیگه ای به این صورت خوندم که این اقای خواننذه روز قبلش کنسرتی رو اجرا میکنه و حدود30000دلار شاید یه 0 بیشتر کسب میکنه وچون فقط قشر مرفه برای دیدن کنسرتش رفته بودن تصمیم میگیره بیاد کنار جاده با ویلون شروع میکنه به خوندن و مردم محو تماشا و زیبایی خوندنش میشن و تا اونجا که یادشون میره برن سر کار کسی هم پول نداد بهش ودر اخر که خوندنش تموم شد تمام ام مقدار پولی که از کنسرتش بدست اورده بود بین مردم پخش بدون اینکه شناخته بشه
تمامی داستان یادم نبود شرمنده
نکته اخلاقی : خدایا مرا به بزرگی چیزهایی که داده ای اگاه کن مبادا کوچکی چیزهایی که ندارم ارامشم را بر هم زند

من توی مسیرم یه آقایی هست که سنتور می زنه و واقعا قشنگ می زنه،منم معمولا قدم هام رو کند می کنم یا گاهی چند لحظه می ایستم ولی بیشتر از این نمی شه وقت گذاشت توی یه روز شلوغ کاری،اتفاقی که برای خیلی از آدمای اون مترو افتاده.کی می تونه بگه کسی که یه لحظه هم توقف نکرده واقعا زیبایی اون قطعه موسیقی رو درک نکرده؟

جالب بوداین نشون میده که ماآدمابیشتربه اسم ورسم اون طرفی که مینوازه یامیخونه اهمیت میدیم نه به هنرشون

خیلی قشنگ بود...

اولین بارمه که نظر میدم،نظر همه جالب بود،مرسی از نظرات بی نظیرتون،این داستان یک واقعیت تلخه.