هنوز در خيابان صدايم مي‌زنند «خشايار!»

لطفا به كسي برنخورد چون منظورمان شخص خاصي نيست اما واقعيت اين است كه برعكس خيلي از بازيگران طنز اين روزها كه حاضرند هر كاري بكنند تا ديده شوند و پول دربياورند، هرگز حاضر نيست وجهه‌اش را به‌خاطر پول زير سؤال ببرد. چرا؟‌‌ صحبت‌هايش را در اين مصاحبه بخوانيد تا با ما هم‌عقيده شويد.

اين‌كه ‌‌خيلي بايد بازيگر باشي تا سيمرغ بلورين جشنواره‌ را با خودت به خانه ببري را تقريبا همه قبول داريم اما خيلي بايد بازيگرتر باشي تا در ژانر طنز در ايران به تو سيمرغ بدهند! اصلا شايد چون خودش هم باورش نمي‌شد قرار است به‌دليل بازي در فيلم «چند مي‌گيري گريه كني» به او سيمرغ بدهند، آن شب (بهمن 1384) در مراسم اختتاميه جشنواره حضور نداشت! اصلا به قول «امير جعفري»، آن‌قدر به ژانر طنز در ايران كم بها مي‌دهند و قدر بازيگرانش را نمي‌دانند كه يكي به بزرگي «عليرضا خمسه»، بعد از سال‌ها بازي در ژانر طنز، آخر سر براي بازي در يك كار متفاوت جدي (بيست) سيمرغ مي‌گيرد! با حميد لولايي كه هنوز هم خيلي‌ها او را با نام «خشايار» و تكيه كلام خاصش (نه... غلام...) مي‌شناسند، با يكي از معدود بازيگران طنزي كه بسيار گزيده‌كار است تا مبادا وجهه‌اش به‌دليل درآمد بيشتر زير سؤال برود، با كسي كه به‌‌دليل حضور در سريال جديد «چهارچرخ» اين‌ شب‌ها مهمان خانه‌هاي‌مان است، گفت‌وگويي جالب انجام داده‌ايم كه به خواندنش، دعوت‌تان مي‌كنيم.‌‌



من هم مثل خيلي‌هاي ديگر، صددرصد كار بد در كارنامه‌ام دارم، البته اين فقط به من مربوط نمي‌شود. بين بازيگران هاليوودي و بزرگان سينماي جهان هم اين موضوع وجود دارد كه چند كار خوب دارند و در كنارش چند كار ضعيف نيز داشته‌اند. من هم يكسري از كارهايم را نبايد انجام مي‌دادم كه متاسفانه اين اتفاق افتاده و بعدها از انجا‌م‌شان پشيمان شدم!



با اين موضوع كه در بازيگري به آن حق و جايگاه واقعي‌ام نرسيدم، كاملا موافقم، چراكه در سال، بيشتر از ۲ كار ‌‌قبول نمي‌كنم، آن هم كارهايي را بازي مي‌كنم كه با عواملش قبلا كار كرده‌ باشم. البته در كارنامه‌ام جاي چيزي خالي نيست چون هم به دليل بازي در فيلم سينمايي «چند مي‌گيري گريه كني»، سيمرغ بهترين بازيگر مكمل مرد جشنواره را بردم، هم در تلويزيون ۳بار به‌دليل بازي در «خانه به دوش»، «زير آسمان شهر» و «ترش و شيرين»، به‌عنوان بهترين بازيگر مرد انتخاب شدم. بنابراين فكر نمي‌كنم از نظر دريافت جوايز و عناوين چيزي كم داشته باشم.



با اين‌كه خودم دوست دارم در كارهاي جدي هم بازي كنم اما بايد قبول كرد با كار طنز مطرح شدم و مردم و طرفدارانم هم دوست دارند من را در همين ژانر ببينند، چراكه اين‌طوري من را مي‌شناسند، البته مطمئن باشيد اگر در ژانر جدي هم بازي كنم، صددرصد توانايي آن را دارم كه از پس آن نقش بربيايم چون كار جدي، خيلي از طنز راحت‌تر است، چراكه در ژانر طنز اصلا نوشته‌هاي خوبي نداريم و هر چه مي‌بينيد، براساس توانايي‌هاي خود بازيگر است، حتي بارها شده هنگام ضبط كار، في‌البداهه و از خودمان ديالوگ گفته‌ايم! در هر صورت تا جايي كه بيننده دوست داشته باشد، حميد لولايي در ژانر طنز بازي خواهد كرد اما اگر روزي وقتش برسد و فيلمنامه خوبي هم در كار باشد، مطمئنا خواهم پذيرفت، چه بسا در اغلب كارهاي طنزي هم كه بازي كرده‌ام، نقشم جدي بوده.



با مردم بايد آن‌طور كه دوست دارند برخورد كرد‌، من هم تا آن‌جا كه شرايط اجازه داده، سعي كرده‌ام وقتي بيرون از منزل با مردم برخورد مي‌كنم، صميمي و مهربان باشم چون فردي كه من را بيرون مي‌بيند، توقع دارد همان حميد لولايي كه در تلويزيون مي‌بيند را ببيند و دوست دارد آن كاراكتر با او برخورد داشته باشد، من هم بايد با گرمي و شوخي و خنده با آنها ارتباط برقرار كنم و بگذرم. البته بارها پيش آمده از موضوع خاصي ناراحت بوده‌ام يا در حال و هواي خودم نبوده‌ام كه فردي در خيابان با من برخورد داشته و مجبور شدم جواب ابراز احساساتش را به‌خوبي بدهم، بالاخره شهرت همه جا هم خوب نيست.



اين موضوع را بارها‌ گفته‌ام كه برعكس خيلي‌ها كه از تلويزيون به شهرت مي‌رسند تا به سينما بروند، من از سينما به تلويزيون آمد‌م و تلويزيون را خيلي بيشتر از سينما دوست دارم. كارم را با تئاتر شروع كردم اما نخستين فيلم سينمايي‌ام كه اكران عمومي نشد و فقط ۳ بار براي مطبوعاتي‌ها در سالن سينما فرهنگ اكران شد، «پيكرتراش» بود كه هنگام اكران به «عوج تا اوج» تغيير نام يافت. بعد از آن نيز فيلم «آخرين لحظه» را كار كردم كه آن زمان به دوران جنگ خورديم و چندسالي را به همين دليل از سينما و بازيگري دور بودم، بعد از آن و در نوروز سال ۷۲ با يك برنامه طنز دوباره به تلويزيون برگشتم و «ساعت خوش» با مهران مديري اتفاق افتاد كه در واقع از آن زمان به بعد به‌صورت جدي‌تر بازي در تلويزيون را دنبال كردم. البته در اين سال‌ها به‌دليل بعضي دوستان در كارهاي سينمايي نيز حضور داشته‌ام مثل «رقص شيطان»، «مرد نامرئي» و... اما در كل هر چيزي كه امروز چه ماديات، چه شهرت و... دارم را مديون تلويزيون هستم و عامل موفقيتم را ‌اين رسانه مي‌دانم.


نمي‌خواهم يكسري مسائل را درباره مجموعه «چهارچرخ» باز كنم، اما اين‌كار را چون نوشته رضا فاضلي بود كه كارش را خيلي دوست دارم و اين‌كه با عوامل و بازيگراني كه قرار بود در آن حضور داشته باشند قبلا كار كرده بودم و مي‌شناختم‌شان، قبول كردم. با وجود اين‌كه مراحل ساخت كار به پايان رسيده و چند روزي مي‌شود دارد از تلويزيون پخش مي‌شود و طي اين مدت با واكنش‌هاي مثبتي هم مواجه شده‌ام اما «چهار چرخ» ‌چندان‌ به دل خودم ننشسته و آن توقعي كه داشتم را برآورده نكرده! قرار بود اين سريال در ايام عيد پخش شود كه بنابر دلايلي اين اتفاق نيفتاد و مشكلاتي به‌وجود آمد.



مطمئنا اگر الان‌ ۲ كار سينمايي به من پيشنهاد شود و يك كار تلويزيوني، آن كار تلويزيوني را انتخاب مي‌كنم، چون هم مخاطب بيشتري دارد، هم خودم در آن راحت‌ترم. البته الان ۲ كار سينمايي براي اكران دارم كه در يكي از آن‌ها نقش اصلي را ايفا مي‌كنم و ديگري هم كه در ژانر كودك ساخته شده است. در كل ۱۳-۱۲ كار سينمايي انجام داده‌ام كه در ۴تايش نقش اصلي را داشته‌ام و در بقيه نقش دوم و.... سينماي امروز جاي من نيست، چون وقتي سر كاري مي‌روم و مي‌بينم بازيگري اصلا در آن كار ملاك نيست و قرار است مثلا نقش يك پيرمرد را در آن بازي كنم، مسلما ترجيح مي‌دهم در تلويزيوني بازي كنم كه خودم را بيشتر راضي مي‌كند و بيشتر هم ديده مي‌شوم.



توانايي‌هاي بازيگري من خيلي زياد است. اگر آن زمان كه در تئاتر بازي مي‌كردم، مثل امروز دوربين و فيلمي بود كه مي‌شد كار ما را ضبط كند، بيشتر من را مي‌شناختيد و هرگز نمي‌گفتيد حميد لولايي به جايگاهي كه بايد مي‌رسيده، نرسيد! همين الان اگر كار تئاتري به من پيشنهاد شود كه دوستش داشته باشم و از نظر ماديات نيز تامينم كند، مطمئن باشيد به تئاتر برمي‌گردم. اگر در تلويزيون و سينما مرا مي‌بينيد، فقط به خاطر درآمدشان است، بالاخره زندگي ما هم بايد بگذرد، نه؟ اگر در تئاتر خيالم از درآمدم راحت باشد، حتما دوباره در آن بازي خواهم كرد. مسلما در تئاتر است كه بازيگر مي‌تواند توانايي‌هاي خود را به معرض نمايش بگذارد تا سينمايي كه پلان پلان گرفته مي‌شود. در رابطه با كار خودم، بايد بگويم فقط ۴۰-۳۰ درصد آن اتفاقي كه دوست داشتم در بازيگري برايم بيفتد، افتاده، بقيه‌اش يا ديده‌ نشده يا اصلا به‌وجود نيامده! اين هم به‌دليل نبودن فيلمنامه خوب يا ضعيف بودن عوامل يك كار است‌، وگرنه آنقدر توانايي‌ام بالا هست كه با اطمينان بگويم خيلي‌ بهتر از اينها مي‌توانم بازي كنم اما شرايطش برايم به‌وجود نمي‌آيد.



مي‌دانيد چرا تعداد بازيگراني كه در ژانر طنز و در تلويزيون بازي مي‌كنند كم است؟ به‌دليل اينكه كسي جرات حضور در چنين كارهايي را ندارد! مثلا كدام بازيگر جرات دارد در كارهاي طنز ۹۰ قسمتي شبانه كه فقط ۳-۲ قسمت‌شان نوشته شده و هيچ داستان و ديالوگ و سكانس‌شان هم مشخص نيست بازي كند؟! بعضي از همين بازيگراني كه الان در سينما براي خودشان بروبيايي پيدا كرده‌‌اند، اگر توانستند مثل ما در چنين كارهايي بازي كنند، آن‌موقع مشخص مي‌شود چقدر توانايي دارند. مطمئن باشيد يك كارگردان يا تهيه‌كننده قبل از شروع به ساخت كار طنزش، به چندين و چند بازيگر پيشنهاد همكاري داده اما چون حضور در چنين كارهايي جرات مي‌خواهد، آنها قبول نكرده‌اند، به همين دليل آن كارگردان دوباره مي‌آيد سراغ همين ۱۵-۱۰ بازيگري كه امروز در اغلب كارهاي طنز تلويزيون حضور دارند.



نمي‌توانم بگويم از درآمدم راضي‌ام اما چاره‌اي نيست و مي‌گذرانيم چون سال‌هاست كار من بازيگري است و كار ديگري جز آن بلد نيستم، مجبورم با همه شرايطش بسازم، من در سال بيشتر از ۲ كار را قبول نمي‌كنم. بله، شايد در سال ۸-۷ كار سينمايي به من پيشنهاد شود اما من، بازيگري نيستم كه بخواهم در يك كار بي‌قصه بازي كنم يا بخواهم در يك كار ۲سكانس حضور داشته باشم و بروم در فيلمي ديگر ۲سكانس هم آن‌جا بازي كنم! اصلا تا به حال ديده‌ايد حميد لولايي تلويزيون يك نقش كوچك و كم‌رنگ بازي كند؟ البته منظورم اين نيست كه هميشه نقش اول يك كار باشم، چه بسا بارها در سريال‌هاي تلويزيوني نقش دوم هم بازي كرده‌ام اما نقشي را مي‌پذيرم كه جاي كار داشته باشد. اگر مي‌خواستم مثل خيلي‌ها باشم، بله درآمدم خيلي بهتر از امروز مي‌شد.

باز نشر اختصاصی: B artarinha.ir