وفاداري كروش به سيستم ۱-۳-۲-۴

خبر ورزشی: اخبار رسیده از اردوی تیم‌ملی حکایت از این دارد که تیم‌ملی دیدار با بحرین را با سیستم همیشگی‌‌اش یعنی ۱-۳-۲-۴ آغاز خواهد کرد. با این تفاوت که احتمالاً رامین رضائیان مدافع راست است، پورعلی‌گنجی در کنار سیدجلال زوج خط دفاعی را تشکیل خواهد داد و اشکان در بال راست و مسعود شجاعی به عنوان هافبک پشت سانتر فوروارد توپ خواهند زد.

با اين حساب بايد گفت اولين وظيفه شاگردان كروش در جام ملت‌هاي آسيا گل نخوردن و سپس گل زدن است. نمي‌شود به كروش ايراد گرفت چون ۱-۳-۲-۴ سيستم پايه خيلي از تيم‌ها در جام ملت‌هاي آسياست و ديروز كره‌جنوبي هم با همين شيوه بازي كرد. با توجه به تحرك اشكان دژاگه در بال راست و سرعت نسبتاً خوب احسان حاج‌صفي در بال چپ انتظار مي‌رود تيم‌ملي را امروز تهاجمي‌تر از جام‌جهاني‌ ببينیم ضمن اينكه مسعود شجاعي قدرت دريبلينگ و شوتزني خوبي دارد كه اين به تيم‌ملي كمك خواهد كرد.

دور از ذهن نيست كه با اداره بازي و گذشت دقايقي، تيم‌ملي شيوه خود را تغيير دهد و به سيستم بازي با عراق كه ۱-۵-۴ در دفاع و ۳-۳-۴ در حمله بود روي بياورد كه در اين صورت گزينه‌هاي ما براي گلزني بيشتر خواهد شد. در سيستم ۱-۳-۲-۴ بايد تنها توپ‌هاي پشت دفاع را براي گوچي ارسال كنيم چون او روي توپ‌هاي بلند ضربات سر خوبي ندارد و تنها روي ضربات ايستگاهي است كه مي‌توانيم با ضربات سر مدافعاني چون سيدجلال حسيني به گل برسيم. البته كه جواد مثل هميشه روي ضربات كاشته چهارچوب دروازه حريفان را نشانه خواهد گرفت.

با آمدن سردار آزمون در خط حمله پويا‌تر خواهيم شد و با آمدن عليرضا جهانبخش حملات ما از كناره‌ها شدت بيشتري خواهد گرفت. در اين صورت مي‌توانيم راه‌هاي بيشتري را براي گلزني انتخاب كنيم.

با اين حال يك بار ديگر به اين نكته اشاره مي‌كنيم كه سيستم‌ها فقط عددند و تفكرات است كه فوتبال را تدافعي يا تهاجمي مي‌كند.