گزارشی جالب از تمام حاشیه های رفیعی

تماشا: چند روزی بود که کمیته داوران در باد غرور حضور داوران ایرانی در لیست نامزدهای قضاوت جام جهانی خوابیده بود که سوت های عجیب سیاه پوشان، همه را زود از خواب بیدار کرد بعد از اینکه محسن قهرمانی، شاهکاری در بازی راه آهن-مس رقم زد و با برخورد عجیب و غریبش در این بازی خبرساز شد محمود رفیعی با شاهکاری جدیدتر فوتبال را تحت تاثیر قرار داد.


رفیعی مسن ترین داور لیگ برتر است که آخرین سال قضاوتش را می گذراند و دوست داشت با اتفاقی به یادماندنی آخرین بازی پخش مستقیم خود را به پایان رساند تا نامش به تاریخ داوری سنجاق شود.

یک کارشناس داوری که نمی خواهد نامش فاش شود، می گوید:

«رفیعی از آن افرادی است که اعتقاد دارد بدنامی بهتر از گمنامی است و این اعتقاد را بارها در قضاوت هایش به نمایش گذاشت و در آخرین بازی آن را به سرانجام مقصود رساند».

رفیعی پیش از این هم بارها داوری هایش به جنجال کشیده شده بود. خاطرات بد از او به قدری زیاد است که پس از اعلام نامش برای قضاوت هر بازی خود را برای دیدن سریالی از تصمیمات و اشتباهات عجیب و غریب آماده می کنیم.

محمود رفیعی، متولد اول اسفند ۱۳۴۵ کرهورد اراک است. او در سال ۱۳۷۰ داوری را شروع کرد و در سال ۲۰۰۵ وارد لیست فیفا شد. لیسانس تربیت بدنی دارد و دبیر فوتبال است. در سال ۱۳۷۰ داوری را شروع کرد اما یازده سال طول کشید تا اولین بازی لیگ برتری اش را قضاوت کند و در سال ۲۰۰۵ هم وارد فهرست فیفا شد. رفیعی که در زمان جوانگرایی عنایت به حاشیه رانده شده بود با حضور عسگری باز هم به متن داوری بازگشت و حتی بعضی از بازی های پخش مستقیم را برای استقلال و پرسپولیس سوت زده که در هیچ کدام از این بازی ها سرخابی ها نتوانستند برنده از زمین خارج شوند و در سه بازی اشتباهات داوری این فرصت را از تیم های تهرانی گرفت.

او به اختلاف با دو مربی در فوتبال مشهور است و احتمالا از این اشتهار ناراضی نیست. علی دایی و امیر قلعه نویی مربیانی هستند که گفته می شود رفیعی به آنها آلرژی دارد و در بازی هایی که برای آنها قضاوت می کند کارت قرمزش را به این مربیان هدیه می کند.

دیده شده او دیدارهایی که مربیان مشهوری روی نیمکت دارند را با تهدید به اخراج آنها آغاز کرده و با عملی کردن تهدیدش به پایان می رساند تا چهره ویژه بازی هایش لقب بگیرد و به این قضیه هم افتخار می کند.

علی دایی زمانی که مربی پرسپولیس بود به اشتباهات او در بازی تیمش مقابل نفت تهران و پنالتی اشتباهی که به ضرر سرخپوشان گرفته شد به شدت اعتراض کرد.

مصاحبه بسیار تند دایی در آن زمان واکنش کمیته داوران و رفیعی را به دنبال داشت. سال بعد زمانی که دایی، سرمربی راه آهن بود بازهم با رفیعی مشکل پیدا کرد. این بار بازی با استقلال بود که تصمیمات رفیعی باز هم صدای فریاد دایی را بلند کرد.

یکی از جنجالی ترین قضاوت های او برای قلعه نویی هم بازی تراکتورسازی و پرسپولیس بود که رفیعی در این بازی تصمیمات بحث برانگیز زیادی گرفت. رفیعی در هجمه انتقاداتی که علیه اش صورت گرفته بود مجبور شد مصاحبه کرده و از خود دفاع کند. او در توجیه اینکه هیچ مشکلی با دایی ندارد گفت:«یکی از افتخارات داوری من این است که بازی خداحافظی علی دایی را سوت زده ام».

تمام بازیکنان و مربیانی که از اشتباهات عجیب و غریب رفیعی بی نصیب نمانده اند او را به یک مساله متهم می کنند:«اضافه وزن!»

اتهامی که در این روزهای میانسالی بیش از هر زمان دیگری به چشم می آید و دوربین ها را معطوف خودش می کند. رفیعی در یکی از مصاحبه هایش در پاسخ به این انتقادات گفته است:«همراه با گروهی از داوران هفته ای ۶۰ کیلومتر در جنگل های سرخه حصار تمرین می کنم. آقای دایی هم روزی با تیم بانک تجارت همانجا تمرین می کرد درست نیست که در مورد آمادگی بدنی من این طور صحبت شود».

رفیعی همان طور که دوست داشت، در آخرین بازی پخش مستقیمش هم یک چهره ویژه بود و در یک دیدار تاریخی چهار گوشه زمین چمن را بوسید و سوتش را آویزان کرد.