در ایـن فـوتـبـال چـه خـبـر اسـت؟

خبرگزاری ایسنا: درحالي كه فصل قبل قراردادهاي ۵۰۰ تا ۶۰۰ ميليوني بازيكنان در نقل و انتقالات همه را ميخ كوب مي كرد، اما در فصل جاري رقم پرداختي يك ميلياردي تقريبا عادي شده و هركدام از تيم هايي كه مدعي قهرماني ليگ برتر هستند يك يا چند بازيكن در فهرست خود با اين قيمت ها دارند.

دراین فوتبال چه خبر است؟ تا چه زمانی باید از فدراسیون فوتبال فقط و فقط شعار بشنویم؟ چرا سازمان بازرسی کل کشور به قراردادها و چگونگی تامین اعتبارات باشگاه ها ورود نمی کند؟

بمب‌هاي نقل و انتقالاتي يكي پس از ديگري منفجر مي‌شوند و فضاي فوتبال ايران را تحت تاثير قرار مي‌دهند. پرسپوليسي‌ها فعلا وضعیت بهتری دارند و تا اين لحظه توانسته‌اند تقريبا نصف تيم ملي مملكت را به استخدام در بياورند. استقلالي‌ها هم استراتژي خاص خودشان را دارند، البته آنها هم مانند رقیب سنتی شش بازیکن لیگ برتری در اختیار گرفتند در ضمن آبی‌ها روي حفظ سوپرستاره‌هاي فصل قبل خودشان تمركز مي‌كنند.

ضمنا باشگاه‌هاي ديگر نيز كم و زياد خبرساز ظاهر شده‌اند؛ سپاهان كماكان خوش اشتها نشان مي‌دهد، مس كرمان به پديده غيرمنتظره بازار تبديل شده و چند تيم ديگر هم چراغ خاموش به تحركات خودشان ادامه مي‌دهند. اين اتفاقات در حالي رخ مي‌دهند كه اين روزها عدد و رقم‌هاي عجيب و غريبي در محافل خبري فوتبال كشورمان به گوش مي‌رسد. اگر سال گذشته رسيدن به «ميليارد» يك تابوي شگفت‌انگيز بود كه مو به تن مخاطبان سيخ مي‌كرد و در مجموع هم فقط يكي، دو بازيكن چنين دستمزدي گرفتند، امروز مرزهاي جديدي براي اين گمانه‌زني‌هاي ترسيم شده و دعوا تا يك و نيم ميليارد تومان هم پيش رفته است!

اگر هزينه كردن دولت براي باشگاه‌ها ممنوع است، پس پول اين بازيكنان ميلياردي از كجا مي‌آيد؟

محمد رويانيان همان‌طور كه به دفعات اعلام كرده به دنبال استانداردسازي در باشگاه بزرگي چون پرسپوليس است و قطعا يكي از پارامترهاي اساسي اين مساله خودكفايي مالي سرخ‌ها از منابع دولتي است كه اميدواريم نه صد درصد بلكه در بخش اعظمي از اين مساله پرسپوليس بتواند روي پاي خود بايستد و صرف نگاهش به بودجه‌ هاي دولتي نباشد. سوالی که برای اکثر کارشناسان مطرح است این است که مديرعامل پرسپوليس چگونه از پس این مخارج بر می‌آید؟

البته فتح‌الله‌زاده مدیر آبی‌ها هم بیکار نیست، استقلال از جمله تیم‌هایی است که در آغاز هر فصل لیگ برتر، سر و صداهای بسیاری برای جذب بازیکن به راه می‌اندازد و امسال نیز این تیم ستارگان زیادی را جذب کرد؛ ستارگانی که بیشترشان دستمزد‌هایی کلان را از این باشگاه می‌گرفتند. مدیرعامل این باشگاه نیز همواره جذب چنین بازیکنانی را موفقیت خویش می‌دانست؛ اما آیا موفقیت تنها بستن قرارداد است و یا تأمین مالی باشگاه و بازیکنان؟

تیم کهکشانی استقلال در فصل گذشته ناموفق بود، تیمی که با داشتن ۷ بازیکن ملی پوش، دو بازیکن مطرح خارجی و چندین بازیکن طراز اول تنها موفق به کسب جام حذفی شد و در بازی فینال در یک زمین بی‌طرف شاهین ته جدولی و سقوط کرده را در ضربات پنالتی برد! جالب این که قبل از بازی فینال همه بازیهای استقلال در تهران برگزار شده بود!

جاسم کرار برای استقلال ۵۰۰ میلیون تومان هزینه داشت؟ کرار جمعا ۶ بار برای استقلال بازی کرد! ۳ بازی ثابت و ۳ بازی نیمه تمام و در مجموع ۵۰۰ دقیقه برای آبی پوشان به میدان رفت! کرار برای هر یک دقیقه یک میلیون تومان ناقابل برای استقلال هزینه داشت!؟

عدم تأمین مالی و پرداخت نکردن مطالبات بازیکنان این تیم، نشان می‌دهد که مدیریت این باشگاه با سهل انگاری فقط برای تبلیغ رسانه‌ای، قرارداد‌هایی را بسته که اکنون نمی‌تواند آنها را پاسخ دهد و نتیجه هم همین می‌شود که در شرایطی حساس و در آستانه یک بازی بین‌المللی، استقلال که با سرمایه دولت اداره می‌شود و تیمی دولتی است، اعتصاب کرده است!

بی‌گمان، بازیکن هر چه قدر هم که پولدار باشد، در پایان و بنا به قراردادی که بسته است، حقوق خود را می‌خواهد. اگر خواسته آنان زیاد است و خارج از توانایی پرداخت باشگاه، اکنون این مدیریت باشگاه است که باید پاسخگو باشد. اکنون به جای اینکه مدیریت باشگاه به دلیل بستن قراردادهایی که توان پرداخت آن نیست، زیر سؤال برود، انگشت اتهام را به سوی بازیکنان گرفته‌اند!

البته فراموش نکنیم که تیم سپاهان هم با هزینه‌های میلیاردی و گرفتن ستاره های استقلال و سایر تیم ها سالها جولان داد.

به هر حال هنگامي كه تعريفي از باشگاه خصوصي و دولتي نداريم مجبور هستيم به طريقي به خودمان تسكين بدهيم. اكنون فدراسيون فوتبال اجازه مي‌دهد ۴ بازيكن خارجي به باشگاه‌ها اضافه شود و با ۷ بازيكن ليگ برتري كه در مجموع ۱۱ بازيكن مي‌شود. بر اين اساس هر سال در فصل و نقل و انتقالات ۲۰۰ ورزشكار آزاد هستند. هر شخصي كه اهل پول باشد بازيكن را مي‌برد.