پیرلو: چرا چیپ زدم؟
ستاره ایتالیا با یک پنالتی چیپ اصلی ترین عامل حذف انگلیس در یک چهارم نهایی بود. پیرلو می گوید رفتار جو هارت وادارش کرده این کار را بکند.
ایتالیا در 90 دقیقه بازی با انگلیس تیم برتر میدان بود و بارها تا آستانه گشودن دروازه جو هارت پیش رفت و دو بار هم تیر دروازه جلوی گلزنی آنها را گرفت. با این حال بازی به پنالتی رفت و ریکاردو مونتولیوو دومین پنالتی ایتالیا را به بیرون زد تا روی هاجسون و مردانش خود را در یکقدمی نیمه نهایی ببینند.
اما پنالتی فوق العاده آندره آپیرلو روحیه را به «آتزوری» بازگرداند و پس از آن بود که اشلی یانگ و اشلی کول دو پنالتی پیاپی را خراب کردند تا ارزش کار پیرلو بیشتر مشخص شود.
ضربه ای که دانیله دروسی را به یاد فرانچسکو توتی و یورو 2000 می اندازد: «این یکی از آن شب هایی بود که همیشه در ذهن می ماند. مرا به یاد 12 سال پیش انداخت و آن پنالتی دیوانه کننده توتی در بازی با هلند.
پیرلو، که ستاره بازی بود حرکات عجیب هارت پیش از زدن پنالتی را دلیل تصمیمش می داند: «چرا چیپ زدم؟ می دانستم این روی آنها فشار می آورد. در یک لحظه دیدم هارت حرکات عجیبی از خودش در دروازه نشان می دهد. برای همین منتظر شدم تا او اول حرکت کند و بعد ضربه را زدم.
برای من ساده تر بود در آن شرایط چیپ بزنم و این فشار را روی آنها بالا برد و بعد از ضربه من یانگ پنالتی اش را از دست داد. انگلیسی ها در بازی تلاشی برای ایجاد موقعیت نمی کردند و می خواستند بازی را به پنالتی بکشانند. ما می دانستیم که می توانیم بازی را کنترل کنیم؛ چون انگلیس یک تیم بسیار دفاعی است و ما این را در بازی های مرحله گروهی دیده بودیم. خیلی ناراحت کننده بود که نتوانستیم از شانس هایمان استفاده کنیم. با این حال در پنالتی ها همه چیز به خوبی پیش رفت و حق ما بود که بازی را ببریم.»
جی جی بوفون، دروازه بان ایتالیا هم با مهار پنالتی اشلی کول یکی از ستارگان تیمش بود: «البته من کمی ترس داشتم. وقتی یک لاتاری شروع می شود، شما می توانید خوش شانس باشید و ببرید و بدشانس باشید و ببازید. در ۱۲۰ دقیقه ما شایسته پیروزی بودیم. ما توپ را داشتیم و شانس های زیادی درست کردیم.»
بوفون، اما پنالتی پیرلو را ندیده است: «من هیچ کدام از پنالتی ها را ندیدم. هیچ وقت نمی بینم. اما باید به یک چیز اعتراف کنم و مقداری اعتبار برای آن بگیرم! پیش از پنالتی آخر به دیامانتی گفتم که هارت حتما می داند او پنالتی هایش را چطور می زند و باید در سبک ضربه اش تغییر دهد. ما نشان دادیم کیفیت و توانایی این را داریم که هر بازی را ببریم. همانطور که من پیش از بازی ها گفته بودم رسیدن به نیمه نهایی با وجود تیم هایی مانند اسپانیا، آلمان و هلند می تواند نتیجه بزرگی برای ما باشد. حالا ما به هدف مان رسیده ایم و باید کمی بیشتر تلاش کنیم تا جلوتر هم برویم. ما می توانیم.»
لئوناردو بونوچی، مدافع لاجوردی ها هم معتقد است ضربه پنالتی پیرلو لحظه کلیدی پنالتی ها بوده است: «پنالتی یک لاتاری است. اما جی جی و ضربه زننده ها کارشان را خوب انجام دادند. آندرا با پنالتی اش فشار را روی انگلیسی ها بالا برد. با این حال ما شایسته پیروزی در بازی بودیم و انگلیسی ها تنها به امید رونی بودند. ما او را به خوبی کنترل کردیم.»
چزاره پراندلی، سرمربی ایتالیا با رضایت کامل از بازی تیمش صحبت می کند: «ما بهتر بازی کردیم و باید می بردیم. از همه چیز بالاتر این بود که ما با حوصله بازی می کردیم و شانس های خوبی داشتیم. البته وقتی پنالتی ها می آیند باید کمی خوش شانس هم باشید. ما با قلب و شخصیت مان بازی کردیم و مهم تر از همه ایده های خوبی برای بازی برابر تیمی که کار را برایمان سخت کرده بود داشتیم.»
پراندلی درباره بازی با آلمان هم اینگونه می گوید: «آلمان؟ قطعا آنها شانس بیشتری از ما دارند اما اجازه بدهید اول ۱۰ دقیقه از این پیروزی لذت ببریم، بعد به آلمان هم فکر می کنیم.»
روی هاجسون، سرمربی انگلیس هم اعتقاد دارد بازیکنانش شایسته تحسین هستند: «هر کسی ممکن است پنالتی خراب کند. نباید یک بازیکن را در پنالتی ها قضاوت کرد و بعد آنها را مورد انتقاد قرار داد. من از این بازیکنان و تعهدشان به تیم چیزهای زیادی یاد گرفتم. ما نمایش های قهرمانانه زیادی داشتیم. هم در این بازی و هم سه بازی قبلی.»
همه پنالتی های کابوس وار انگلیس
انگلیس در زمینه شکست در ضربات پنالتی بازی های بزرگ تبحر زیادی دارد. دیلی استار در گزارشی به تمام ناکامان انگلیس در ضربات پنالتی از آغاز دهه ۹۰ اشاره کرد. انگلیسی ها از آغاز دهه ۹۰، کابوس پنالتی ها را در بیداری می بینند.
سریال شکست های سفیدپوشان در ضربات پنالتی تورنمنت های بزرگ از تابستان داغ ایتالیا در سال ۱۹۹۰ شروع شد. کریس وادل و استیوارت پیرس مقابل آلمان پنالتی خراب کردند تا حریف با برتری در بازی نیمه نهایی به فینال جام جهانی ۱۹۹۰ راه یابد.
در نیمه نهایی یورو ۹۶، پس از ۱۰ ضربه موفق بازیکنان تیم ملی انگلیس و آلمان، گرت ساوت گیت به بدترین شکل ممکن توپ را به دستان کوپکه سپرد و با گل شدن ضربه اندی مولر، آلمان در معبد فوتبال جشن صعود به فینال را برپا کرد.
دو سال بعد پل اینس و دیوید بتی مقابل کارلوس روآ، دروازه بان آرژانتین کم آوردند و در نهایت پیروزی آرژانتین در زیباترین بازی مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی ۱۹۹۸، گل زیبای اوون را بی ثمر جلوه داد.
انگلیس برای صعود از مرحله گروهی یورو ۲۰۰۰ به یک تساوی در بازی آخر با رومانی نیاز داشت اما فیل نویل در فاصله سه دقیقه مانده به پایان یک پنالتی را به حریف هدیه داد و رومانی با برتری ۲-۳، سه شیرها را جا گذاشت. دومین قسمت از سریال سه قسمتی ناکامی انگلیس مقابل تیم های اسکولاری، سرمربی برزیلی با شوت های معبوب بکام و واسل در ضربات پنالتی بازی مرحله یک چهارم نهایی یورو ۲۰۰۴ روی پرده رفت.
دو سال بعد در مرحله مشابه جام جهانی ۲۰۰۶، کاراگر، جرارد و لمپارد ضربات شان را خراب کردند و تنها هارگریوز شوت خود را درون دروازه پرتغال قرار داد. شش سال بعد قرعه به نام های دو اشلی افتاد؛ یانگ و کول که به فهرست ناکامان تیم ملی انگلیس افزوده شدند.
ارسال نظر