طنز: داستان‌ هايی جالب از ونزوئلای این روزها

روزنامه مردم سالاری:

1- نيکلاس مادرو جانشين هوگو چاوز است. وي قبلا راننده اتوبوس بوده و به دليل اينکه خيلي آرتيستي رانندگي مي‌کرده ،مورد توجه قرار گرفته و معاون رئيس جمهور شده و...از شانس خوبش زد و لگن خاصره چاوز، او را کشت و اين برادر حالا همه کاره ونزوئلا است!

مي‌گويند برادر مادرو دستور مي‌دهد يک پيام تسليت خيلي ويژه که از ايران برايش رسيده است، ترجمه کنند و به زبان ونزوئلايي سليس توضيح دهند که در اين پيام تسليت چي گفته شده است.

مترجم‌ها مي‌نشينند و بعد از کلي زحمت، به اطلاع مادرو مي‌رسانند که در اين پيام گفته شده که هوگو چاوز دوباره به اين دنيا برمي‌گردد! مادرو عصباني مي‌شود و زير لب حرفهاي آبداري عنايت مي‌کند و مي‌گويد : چاوز برگردد؟! من تازه دارم رئيس مي‌شوم! ...چند ساعت بعد، مادرو دستور مي‌دهد هوگو چاوز عزيز را موميايي کنند و نگه دارند ؛ اين جوري هوگو چاوز اصلا نمي‌رود که برگردد!

خبر مرتبط: نيکلاس مادرو که اکنون به عنوان رئيس جمهور موقت ونزوئلا معرفي شده از موميايي شدن جنازه هوگو چاوز و نمايش هميشگي آن در يک موزه خبر داده است تا رهبر انقلاب بوليواري اين کشور هم به فهرست رهبراني که جنازه‌شان براي نمايش، روي زمين مانده اضافه شود.(خبرگزاري فرانسه)

2- در ونزوئلا به مناسبت درگذشت چاوز آهنگي را مي‌خوانند که ترجمه فارسي آن مي‌شود: «شانه‌هايت را براي گريه کردن دوست دارم، دوست دارم » ولي واضح و مبرهن است که همه مهمانهاي مراسم وداع با برادر هوگو چاوز که زبان ونزوئلايي بلد نيستند که اين آهنگ را بفهمند و بخوانند.

براي همين خانواده داغ ديده براي کساني که متوجه اين آهنگ نمي‌شوند آن را به طور عملي اجرا مي‌کنند تا کسي از حال خواندن اين آهنگ محروم نماند! صاحب نظران عقيده دارند در مقابل اين موضوع بايد اين آهنگ ايراني خوانده شود: «غما رو رها کن و دستتو بذار تو دستم». باز هم واضح و مبرهن است که ونزوئلايي‌ها که اين آهنگ ايراني را بلد نيستند و...!