گفت وگوی روزنامه آمریکایی با حامد حدادی

تماشا: روزنامه «یو اس ای تودی» آمریکا دیروز گفت و گوی با حامد حدادی داشت. از وقتی که حامد به فینیکس رفته زمان بیشتری در زمین است و این بهترین دلیل است تا او بیش از قبل مورد توجه باشد. بعد از گزارشی که سایت فدراسیون جهانی به بازی های حامد داشت. گفت و گوی این روزنامه با او هم جالب بود. تسنیم دیروز این گفت و گو را منتشر کرد:

چطور به بسکتبال ایران معرفی شدی؟

- وقتی ۱۴ یا ۱۵ سالم بود فوتبال بازی می کردم. قبل از آن نیز هندبال بازی می کردم. به خاطر پاهای بزرگم کفش سایز بزرگ پیدا نمی کردم به همین دلیل اکثرا در خانه می ماندم تا اینکه یکی از همسایه های ما به من گفت بسکتبال بازی می کنم، دوست داری با من بیایی؟ من هم گفتم حتما، چرا که نه؟ روز بعد با یک پیراهن فوتبالی و بدون کفش به باشگاه شهرمان رفتم.

هنگام بازی جوراب به پا می کردی؟

- با جوراب. البته بعد از چند وقت جورابم را در می آوردم. بعد از ۶ ماه سرانجام توانستم کفش مناسب پایم را پیدا کنم. عمویم از کشور آلمان برایم یک جفت کفش فرستاد.

کیفیت بازی ات در حدی بود که به بازیکن بزرگی تبدیل شوی؟
- ما تیم خوبی داشتیم. هم تیمی هایم کمک زیادی به من کردند تا به اینجا برسم. آنها در بازی به من پاس می دادند و برای اینکه بهتر شوم من را به تمرین و کار بیشتر تشویق می کردند. عاشق بازی کردن با آنها بودم.

چرا بازی در ایران را به بازی در اروپا ترجیح دادی؟

- از صربستان پیشنهاد داشتم ولی نرفتم. می خواستم با تیم ایران به المپیک بروم. برنامه ام این بود که اگر به المپیک نرفتیم، به اروپا بروم.

تا حالا تماشاگران NBA به دلیل اینکه ایرانی هستی با تو بدرفتاری کرده اند؟

- نه، هیچ توهینی به من نشده است. ورزش از سیاست جداست. من علاقه ای به سیاست ندارم و از آن تبعیت نمی کنم. حرفه من بسکتبال است و هر روز به این کار مشغولم.

هنوز هم به ایران می روی؟

- بله، هر تابستان در واقع شهر من در ایران (اهواز) از نظر آب و هوایی شباهت بسیاری به فینیکس دارد. هوای آنجا نیز فوق العاده گرم است.

تو در فینیکس پیراهن شماره 98 را برای خودت انتخاب کردی، این پیش شماره تلفن ایران است. چرا انتخاب این شماره برایت اینقدر اهمیت داشت؟

- 15 (پانزده) شماره ای بود که همیشه در تیم های باشگاهی و تیم ملی ایران به تن کرده ام و شماره پیراهن من از زمان حضور در لیگ NBA نیز تاکنون همین بود. زمانی که پیوستنم به فینیکس سانز قطعی شد، سریع سایت باشگاه را چک کردم و دیدم شماره 15 متعلق به کسی نیست ولی مارکوس موریس یک روز زودتر به باشگاه رفته بود و این شماره را انتخاب کرده بود. بعد با خودم گفتم شماره 98 هم بد نیست، ایرانی ها از این شماره خوششان خواهد آمد.

در پنج فصل حضورت در NBA از شنیدن شعار «حامد حدادی ما کیه؟» که تماشاگران برای حمایت از تو می دهند، خسته نشده ای؟

- من این شعار را دوست دارم. این خیلی خوب است که هواداران اسمت را صدا می زنند. مدیر برنامه هایم گفت که این شعار بدی نیست. این شعار را دوست دارم.

نظرت درباره فیلم «آرگو» چیست؟

- زمان اکران فیلم آرگو در اینجا نبودم ولی بعدا در هتلی که بودم این فیلم را دیدم. به هرحال این نیز فیلمی است که ساخته شده برای دیدن عموم. حالا ممکن است که خوب یا بد باشد. سازندگان فیلم آرگو نمی خواستند که فیلم خسته کننده باشد و به همین دلیل کمی تخیلات خود را نیز چاشنی آن کرده اند.


بد ولی خوب

بازی های خوب حامد حدادی برای فینیکس ادامه دارد. دیروز صبح در لیگ NBA فینیکس در سالن فیلیپس شهر آتلانتا مهمان هاکس بود. در این بازی که ۱۳۴ دقیقه طول کشید و در حضور بیش از ۱۴ هزار تماشاگر برگزار شد، فینیکس ۹۴-۱۰۷ شکست خورد اما حامد حدادی روز خوبی داشت.

او ۱۹ دقیقه و ۲۴ ثانیه بازی کرد و ۵ امتیاز گرفت، ۸ ریباند و یک پاس گل داشت. مارکیف موریس، آل کرافورد و جاش اسمیت ۱۱ ریباند داشتند و حدادی بعد از آنها بیشترین ریباند را ثبت کرده بود. فینیکس با این باخت با ۲۲ پیروزی و ۴۴ شکست، تیم چهاردهم کنفرانس غرب است و در انتهای جدول بالاتر از نیواورلینز قرار دارد.