آتشکده: آرزویم صعود به جام‌جهانی است

ویلیام آتشکده به تازگی گفت‌وگویی با سایت انگلیسی زبان پرشین فوتبال انجام داده و درباره مسایل مختلفی صحبت کرده است.

متن این گفت‌وگو در زیر می‌آید:

می‌توانی به طور خلاصه دوره بازیگری خود را از آغاز تاکنون برای ما بگویی.

از چهار سالگی فوتبال بازی می‌کردم. در یک باشگاه کوچک به نام آزالئا کارم را شروع کردم و بعد از آن به گوته‌بورگ رفتم. هشت سال در آکادمی این باشگاه ماندم و در سال ۲۰۰۹ به تیم اصلی گوته‌بورگ راه یافتم. یک سال بعد به تیم اوربرو رفتم.

سبک بازی خودت را چطور معرفی می‌کنی؟ توانایی‌هایت در چیست و در چه پستی بازی می کنی؟
یک بازیکن سرعتی و تکنیکی و گلزن خوبی هستم. بیشتر مواقع یک شماره «۹» کلاسیک هستم اما بعضی مواقع در پست یک بازیکن شماره «۱۰» هم به میدان می‌روم.

فکر می‌کنی در کجا می‌توانی بیشتر پیشرفت کنی؟

فکر می‌کنم هنوز می‌توانم در هر بخشی پیشرفت داشته باشم.

فارسی صحبت می کنی؟

تقریبا همه صحبت‌های فارسی را متوجه می شوم و کمی هم می‌توانم به این زبان صحبت کنم اما الان در حال یادگیری زبان فارسی هستم و به زودی می‌توانم فارسی را به خوبی صحبت کنم.

چند بار به ایران رفته‌ای؟

متاسفانه تا الان نتوانسته‌ام زمانی پیدا کنم که ایران را ببینم اما همیشه علاقه داشته‌ام که به ایران بروم.

خانواده شما در ایران اهل کجا بوده و الان ساکن کدام شهر هستند؟

خرمشهر و تهران.

آیا شناختی از فوتبال ایران داری؟

نه زیاد اما چیزهایی درباره رقابت بزرگ بین دو باشگاه استقلال و پرسپولیس می‌دانم.

کدام بازیکن فعلی یا پیشین فوتبال جهان را دوست داری و کارش را می‌پسندی؟

لیونل مسی را خیلی دوست دارم و همین طور زلاتان ابراهیموویچ را. دو بازیکن کاملا متفاوت که می‌توانید چیزهای زیادی از آنها یاد بگیرید.

آیا طرفدار باشگاه خاصی در ایران هستی؟

هنوز نه اما قطعا درباره داربی تهران زیاد شنیده‌ام. باید خیلی هیجان‌انگیز باشد که مقابل این همه هوادار بازی کنی.


زمانی به یکی از رسانه‌های سوئدی گفته بودی که بازی کردن برای تیم ملی سوئد منطقی‌ترین گزینه است اما الان ایران را انتخاب کرده‌ای. آیا آن اظهارنظرت اشتباه بود یا این که عقیده‌ات را تغییر داده و فکر کردی که نمی‌توانی در تیم ملی سوئد بازی کنی؟

هیچ‌وقت درها را برای حضورم در تیم ملی ایران نبسته‌ام اما هر دو کشور چشمشان به دنبال من بود. می‌خواستم که همه گزینه‌ها برایم ممکن باشد. در حالی که دعوتی از سوی تیم ملی سوئد نداشتم، کارلوس کی‌روش به من علاقه نشان داد و مطمئنا این باعث افتخار من است و تصمیم گرفتم که شانسم را امتحان کنم. فکر می‌کنم این یک فرصت خوب برای من به عنوان یک بازیکن است تا در تیم ملی ایران باشم.

هدف تو در تیم ملی ایران چیست؟

صعود به جام‌جهانی و جام‌ملت‌های آسیا.

در سیستم‌ کنونی ۴-۳-۳ تیم ملی در کدام پست راحت‌تر هستی؟

فکر می‌کنم به عنوان بازیکن شماره «۹» و مهاجم هدف راحت‌تر هستم. با این حال بازیکنان خوب دیگری را هم در این پست داریم.

دوست داری برای تیم ملی زیر ۲۳ سال ایران هم بازی کنی؟

مطمئنا این یک فرصت خوب من است و اگر به این تیم دعوت شوم و همین‌طور اگر بازی‌های این تیم با دیدارهای باشگاهی‌ام تداخل نداشته باشد.

پس از پیوستن به تیم ملی توانسته‌ای با امید نظری صحبت کنی؟

خیر. هنوز نتوانسته‌ام با او حرف بزنم.

بعد از ورودت به تیم ملی چطور مورد استقبال قرار گرفتی و جو تیم چگونه بود؟

با استقبال خوبی از سوی همه مواجه شدم و در آنجا همه به من خیلی کمک کردند. بازیکنان رفتار کاملا دوستانه‌ای با من داشتند.

در کل فوتبال ایران را در مقایسه با فوتبال سوئد چطور ارزیابی می‌کنی؟

فکر می‌کنم بازیکنان ایرانی از نظر تکنیکی بهتر از سوئدی‌ها هستند اما سوئدی‌ها بیشتر فیزیکی هستند. بازیکنان ایرانی زیادی در اروپا حضور داشته‌اند که توانسته‌اند، کارنامه خوبی داشته باشند. درباره مسایل تاکتیکی و نظم تیمی هم نمی‌توانم صحبت کنم؛ چرا که چندان شناختی از فوتبال ایران در این بخش ندارم.

ایران بعد از شکست مقابل ازبکستان شرایط سختی دارد. فکر می‌کنی چقدر شانس صعود به جام‌جهانی را دارد؟

شانس صعود به جام‌جهانی هنوز برای ایران وجود دارد و فکر می‌کنم ایران می‌تواند کارش را با قدرت در این گروه پایان دهد. صعود به جام‌جهانی اتفاقی بزرگ برای هواداران و کشور خواهد بود.

بعد از جام‌جهانی هم جام ملت‌های آسیا در پیش است. آیا بازی در این جام هم برای تو یک رویاست؟

بازی کردن برای تیم ملی همیشه برای من یک رویا بوده است. بنابراین هر وقت شما در تیم ملی کشورتان حضور داشته باشید، این رویا به واقعیت پیوسته و می‌توانید لذت ببرید.

آیا صحبت خاصی باقی مانده است؟

امیدوارم مردم ایران سال خوبی در پیش داشته باشند. امیدوارم بتوانم در زمین به مردم ایران نشان دهم که چه کسی هستم. بنابراین حمایت شما بسیار مهم است و فوتبال بدون هواداران هیچ چیز نیست.