پوریا عالمی: ستون طنز، روابط‌ عمومی نيست

پوریا عالمی در روزنامه شرق نوشت: به ما خُرده گرفته‌اند که داريم آب به آسياب دشمن مي‌ريزيم و هرچه ريسيده شده، داريم پنبه مي‌کنيم. چطوري؟ اين‌طوري که به دولت، به شوراي شهر و به نمايندگان مجلس، به‌خصوص فهرست اميد مدام ايراد مي‌گيريم و نقدشان مي‌کنيم. پاسخ ما اين است که منِ روزنامه‌نگار و ماي شهروند در پيمان عقد اخوت با هيچ سياست‌مداري نيستيم و نبايد باشيم و نخواهيم بود.

اتفاقا که ما بايد در هر لحظه منتقد وضع موجود و در صورت تبديل کاستي‌ها به خرابي‌ها، معترض وضع موجود باشيم. ما با توجه به شرايط، در هر دوره به افراد يا جريان‌هايي رأي مي‌دهيم، اما اين رأي‌گيري علامت يارگيري نيست. ما افرادي را انتخاب مي‌کنيم و آنها مي‌پذيرند مسئوليتي به دوش بگيرند و پاسخ‌گو باشند. هرگز روزنامه‌نگار مستقل و شهروندي که به سرنوشت خود حساس است، روابط‌عمومي هيچ فرد يا نهادي نخواهد بود.

براي توجيه ايرادي که ما به مسئولان و سياست‌مداران مي‌گيريم، دوره دوم دولت اصلاحات را مثال مي‌آورند و مي‌گويند همان انتقادها مسبب سردشدن اعتماد مردم به صندوق رأي شد. ما برخلاف نظر اين دوستان معتقديم عدم نقد دستگاه سياسي و قدرت و دستگاه‌هاي اجرائي در رسانه‌هاي اصلاح‌طلبان سبب کورشدن گره‌ها شد؛ مسئله‌اي که بعد از عدم حضور مردم در انتخابات شوراي دوم و انتخابات ۸۴ و به‌تبع آن رأي‌آوردن آقاي محمود احمدي‌نژاد، نظريه‌پردازان اصلاحات به آن اذعان کردند؛ امري که نتيجه آن متوهم‌شدن بخشي از جريان‌هاي سياسي شد تا زمين بازي سياست و مردم را درست تشخيص ندهند.

از طرف ديگر خوانندگاني مطرح مي‌کنند که آيا شرکت در انتخابات رياست‌جمهوري ۹۶ و رأي‌دادن به آقاي روحاني از اساس اشتباه بوده؟ و آيا روحاني گردش به راست کرده؟ و در نهايت آيا مردم بازي خورده‌اند؟ همچنين آيا رأي‌دادن به فهرست اميدي که با شعارهاي اميدوارانه به مجلس راه پيدا کرده‌اند، اشتباه بوده است؟ و با وجود اين دو تجربه، نتيجه فهرست اميدي که به شوراي شهر رفت آيا اميدوارانه خواهد بود؟ باور ما کماکان اين است که مسير اصلاحات به صندوق رأي مي‌رسد و شرکت ما در چند انتخابات پيشين کليت وضعيت را اصلاح و خطراتي را از جامعه دور کرده است، اما اين تجربه‌ها به ما مي‌آموزد که تنها نمي‌توان از مردم توقع داشت که رفتار حزبي يا سياسي را تجربه کنند و هزينه آن را بپردازند.

درواقع دليلي که براي قانع‌کردن مردم به رأي‌دادن به «همه افراد دو فهرست اميد» در مجلس شوراي اسلامي و مجلس خبرگان آورده شد، اين بود که بايد مردم هزينه سياسي بپردازند تا ساختار جامعه آماده رفتار حزبي و سياسي شود. مردم اين هزينه را در چهار انتخابات پرداخت کردند و با تجربه‌اي که به دست آورده‌اند حتما با وسواس بيشتري اسامي را در برگه‌هاي انتخابات بعدي خواهند نوشت. اين‌بار سياست‌مداران هستند که بايد هزينه کنند و از پيروزي بلندپروازانه‌ همه افراد دو فهرست، به پيروزي تک‌چهره‌هاي توانمند و باورمند به اصلاحات سياسي و اجتماعي، کوتاه بيايند.

رسانه و شهروند، روابط‌عمومي هيچ جريان سياسي‌اي نيست. يادآور مي‌شويم که مبناي کار رسانه، نقد وضعيت است و وظيفه ستون طنز روزانه هرگز تمجيد کسي نيست و اگر رسانه جز به نقد وضعيت موجود بپردازد، کاغذ باطل شده است. اين ستون طنز روزانه - با همه سختي‌ها و خط قرمزهای هرروزه - نه در دشمني با هيچ فرد سياسي که در همراهي با مسير اجتماعي منتشر مي‌شود.