طنز؛ موضع شاخ‌های اینستاگرام در مواقع بحرانی

پوریا عالمی در ستون طنز روزنامه شرق نوشت: یک سیاره داشت به سمت کره زمین با سرعت نزدیک می‌شد و جان ‌میلیون‌ها نفر در خطر بود... و هرکسی یک نظری داشت.

پوریا عالمی در ستون طنز روزنامه شرق نوشت:

یک سیاره داشت به سمت کره زمین با سرعت نزدیک می‌شد و جان ‌میلیون‌ها نفر در خطر بود... و هرکسی یک نظری داشت:

دانشمندان و اساتید خارجی: ما باید سریع تلاش کنیم مسیر حرکت سیاره را تغییر دهیم تا به زمین نخورد.

دانشمندان و اساتید داخلی: متأسفانه ما خانه‌نشین هستیم و کاری از دستمان برنمی‌آید.

چند نفر از مسئولان: زمان انتخابات هم گفتیم که ما الان در حال مذاکره هستیم و داریم با زمین صحبت می‌کنیم که از سر راه سیاره برود کنار.

یک زمین‌خوار: سیاره می‌خواهد بخورد به زمین؟ شما فقط بگو کجای زمین، من قبل از رسیدن سیاره تمامش را می‌خورم و تازه پیش‌فروشش هم می‌کنم و از مردم کلی پول می‌گیرم.

بعضی از مردم: اینها کار خودشونه... معلوم نیست چه نقشه‌ای دارند.

بعضی‌ها در اینستاگرام: ما شماره کارت بانکی‌مان را اعلام می‌کنیم که شما فعلا پول بریزید ببینیم چه می‌شود.

یک روزنامه: سیاره‌نمایی که شست‌وشوی مغزی شده بود، به خیال خام خودش داشت به سمت ما حمله می‌کرد که با افشاگری ما از کرده خودش پشیمان شد و ندامت‌نامه این سیاره در اختیار ما قرار گرفته که برای شما منتشر می‌کنیم.

اسفندیار رحیم‌مشایی: من یک درختم و سیاره که هیچی، اگر بیایند من را تکان تکان‌بدهند، باز هم از ترس امکان ندارد برگ‌هام بریزد.

بقایی و احمدی‌نژاد: ما الان داریم یک ویدئوی جدید ضبط می‌کنیم... الان می‌آییم...

یک نفر پس از انتخاب‌شدن: ‌ای آقا... انتخابات که تمام شد... توقع دارید من واقعا چه بگویم؟

تعدادی از کاربران فیس‌بوک: ما سریعا عکس پروفایلمان را به عکس زمین تغییر می‌دهیم تا هم از زمین مظلوم حمایت کنیم و هم حساب کار دست سیاره مهاجم بیاید.

تعدادی از شاخ‌های فضای مجازی: ما با انتشار آخرین عکس‌های بادی‌‌بیلدینگ و عمل گونه‌مان به صورت نامحسوس تبلیغ باشگاه بدن‌سازی و یک فروشگاه لباس ورزشی را هم می‌کنیم. منتها عزیزان هنگام مراجعه به باشگاه یا فروشگاه فوق بگویند تحت‌تأثیر صفحه ما آمده‌اند.

زمین: طفلک من. کاش این سیاره بیاد بخوره به من و واقعا از دست این‌همه خشونت خلاص شم.

سیاره مذکور: من اصلا برای چی با این اوصاف باید به زمین بخورم؟ بهتره راهم رو کج کنم و برم یه جایی رو پیدا کنم که بهش‌‌خوردن ارزش داشته باشه.