طنز؛ کدام مجری معروف، بدهکار بزرگ بانکی است؟

علیرضا مصلحی در ستون طنز روزنامه قانون نوشت: هفته گذشته دبیر ستاد هماهنگی مبارزه با مفاسد اقتصادی درباره یکی از مجریان تلویزیون گفت: «هر شب یک کت و شلوار شیک و پیراهن سفید می‌پوشد و زبان انتقادش هم به سمت همه مقامات برمی‌گردد. اما چند میلیارد به بانک‌ها بدهی دارد».

در اینجا تصمیم داریم این مساله رو از چند منظر تحت کالبدشکافی تخصصی قرار بدهیم.

۱- اول اینکه وضعیتمون کلا یه جورایی شبیه فیلم مظنونین همیشگی شده. تو این فیلم یه نفر میاد همه رو لو میده و در کنارش خودش رو مظلوم و پاکدست نشون میده. ولی درانتهای داستان نقاب از چهره‌اش میفته و در پی اون فک ما هم میفته. الان یه عده‌ای دارن میگن: «چرا حالا فیلم رو اسپویل می‌کنی بی‌تربیت!». حق با شماست. کاملا اعتراض درستیه منتها اگه کسی فیلم ۲۰سال پیش رو تا حالا ندیده، از این به بعد هم میخوام نبینه.

۲- قبلا متخلفان اقتصادی رو به شکل «ب.ز» و «د.ز.د» و... معرفی می‌کردن. اما ظاهرا با تدبیر مسئولان با شکل جدیدی از معرفی متخلف روبه‌رو هستیم. در اینجا فرد مورد نظر به صورت «صاحب کت و شلوار شیک و پیراهن سفید» معرفی شده. بر همین اساس پیش‌بینی میشه در آینده مثلا تو اخبار گفته بشه: «صاحب پیراهن چارخونه و شلوار پارچه‌ای راسته دستگیر شد» یا آقای حیاتی بیاد بگه: «مفسد بزرگ اقتصادی، صاحب رکابی آبی، شلوارک طرح نخل و بوته و دمپایی لا انگشتی، به سفر قطر کرد».

۳- چند سال پیش در قضیه مربیان منشوری فوتبال، وقتی از فیروز کریمی پرسیدند: «ف.ک کیه؟». جواب داد: «فابیو کاپلو» و همون جا نظریه «فابیو کاپلو» رو بنیان نهاد و خدمت بزرگی به ما کرد. این نظریه رو میتونیم نسخه پیشرفته و تکامل یافته نظریه «امان از دست این خارجی‌ها» بدونیم. طبق نظریه «فابیو کاپلو» به جای کلی‌گویی، مستقیما مقصر اصلی رو به مردم معرفی می‌کنیم. مثلا ازشخص مسئول میپرسن: «علت اصلی فقر و بیکاری در کشور چیه؟» مسئول به جای اینکه بگه غرب، آهی میکشه و میگه: «خدا لعنت کنه پیِرکارلو پادوان (وزیر اقتصاد ایتالیا) رو».

در ادامه قصد داریم بر اساس همین نظریه، مظنونان این پرنده را برای‌تان رسوا کنیم.

مظنون اول - جیمی کیمل

این عنصر فریب‌خورده بارها به اجرای برنامه با کت و شلوار شیک و پیراهن سفید پرداخته و از اسمش معلومه اهل جیم شدنه پدرسوخته. این شخص چند سال مجری برنامه‌ای بود به نام «پول بن استاین را ببرید» که اگه این رو کنار مساله «جیم شدن» قرار بدیم، به عمق فَساد نام برده پی خواهیم برد. این فرد با استفاده از رانت و رابطه، دوسال متوالی است که به عنوان مجری مراسم اسکار انتخاب میشه، در حالی که مجریان توانمند و امتحان پس داده‌ای مانند بیلی کریستال، جان استوارت، استیو مارتین و محسن حاجیلو پشت خط موندن. او سال گذشته مراسم اسکار رو در نهایت بی‌مزگی اجرا کرد. این در شرایطی اتفاق افتاد که به گفته منابع آگاه محسن حاجیلو برنامه‌های جذاب و مهیجی برای این مراسم تدارک دیده بود. مثلا یکی از برنامه‌های حاجیلو در صورت مجری شدن این بود که با یه حرکت خلاقانه از زیر صندلی برنده «بهترین بازیگر مرد» بپره بیرون، همون جا خفتش کنه و در حالی که طرف داره از ترس سکته میکنه، مجسمه اسکار رو فرو کنه تو حلقش‌.

مظنون دوم - جیمی فَلِن

این مهره خودفروخته هم تو کار جیم شدنه. علاوه بر اون، کت و شلوار شیک و پیراهن سفید میپوشه. فَلِن چندین سال مجری برنامه‌ای بود به نام «آخرشب با جیمی فلن» که اگه ریگی به کفشش نبود، اسم برنامه‌اش رو میذاشت «خروس خون با جیمی فلن» یا «سر ظهر با جیمی فلن». چرا «آخر شب با جیمی فلن»؟ دیگه حرفی در موردش ندارم فقط اینکه خاک بر سرش.

مظنون سوم - الن دی‌جنرس

در صحبت‌های اون عزیز مبارزه با مفاسد اقتصادی اشاره‌ای به جنسیت متهم نشده. بر اساس مقوله کت و شلوار شیک و پیراهن سفید، خانم الن هم یکی از گزینه‌های جدیه. این ملعون با اعمال سبک‌سرانه تلاش میکنه در برنامه‌هاش به اصطلاح کولاک کنه، در حالی که بدبخت خبر نداره که کولاک واقعی با یه پاکت شیر و یه تشت ایجاد میشه.