طنز؛ ساکت و سکوت!

احمدرضا كاظمي در ستون طنز روزنامه قانون نوشت: جایی که دکترش خوانندگی و آهنگسازی میکنه، خواننده‌اش زده توی بازار ساخت و ساز مسکن، مهندس عمرانش عطاری میزنه چهارتخمه و عنبر نسارا میفروشه، هنرمندش کافه‌من میشه و هنرش رو فقط با زدن لته آرت روی شیرقهوه و کاپوچینو میتونه نشون بده، نویسنده‌اش اسنپ و تپسی کار میکنه و برای ۱۰ هزار تومن کرایه از ونک مسافر میبره ترمینال آرژانتین، در چنین وضعیتی طبیعیه که بازیکن فوتبالش باید جور کم‌کاری نهادهای نظارتی و نبودن کمیته تحقیق و تفحص رو بکشه و یه تنه بره جلوی باندبازی و فساد فوتبال بایسته در حالی‌که فلان نماینده‌ مجلس، فقط برای دفاع از ژن خوب پسرش و بالیدن به نمرات ۲۰ آقازاده‌اش توی دوران دبستان و راهنماییه که صداش‌رو بلند میکنه! باورکنین توی سالی‌تاک هم این‌قدر همه چیز در هم نیست!

خب توی این شرایط طبیعی هم هست تا وقتی که امثال «آقای سکوت» و دوستانش داخل مجلس هیچ کاری نمیکنن، امثال «آقای ساکت» و دوستانش هم سکان فدراسیون فوتبال مملکت رو به دست بگیرن و اونجا هر کاری دوست دارن بکنن، اونم فدراسیونی که اساسنامه‌اش هفت ساله که در هاله ابهامه! بچه آدم توي هفت‌سال از عووَ عوووَ عوو کردن و خیس کردن خودش به مرحله مدرسه رفتن و خوندن و نوشتن و «اجازه من شماره یک دارم» گفتن میرسه، اون‌وقت اساسنامه فدراسیون به اون بزرگی که سال ۹۰ نوشته شده و هر اتفاقی توی فوتبال میفته رو بهش حواله میدن، بعد از هفت سال، معادل ۸۴ ماه که تقریبا میشه ۲۵۰۰ روز، رفته فیفا اوکی بگیره و برگرده اما مثل این پیرمردهای آلزایمری که از خونه میزنن بیرون و دیگه خبری ازشون نمیشه، نامبرده همچنان به منزل مراجعه ننموده است!

خدایی شما یه بار فقط صدای لرزون و نگاه عصبی علی‌کریمی رو توی برنامه ۹۰ دیشب مرور کنین، این علی کریمی همون فوتبالیستیه که توی زمین فوتبال به ریلکس‌ترین شکل ممکن یه جوري تو سر توپ می‌زد که نصف دفاع‌های حریف سُر میخوردن میرفتن بیرون از زمین، اون‌وقت واقعا باید از آقای تاج و کفاشیان پرسید شما چیکار کردین با این فوتبال که برای همون علی کریمی الان «افشاگری» از «جادوگری» این‌قدر سخت‌تر شده! واقعا لیاقت فوتبالی که توش جادوگر آسیاش رو «بزدل» خطاب میکنن، همون جادوگری با آبیاریِ کودکان نابالغه!