پرسپولیس، قربانی یک انتقام گیری سیاسی

دون تردید، پرسپولیس، به لحاظ تزلزل در ارکان مدیریتی، از رکوردداران سالهای اخیر باشگاهداری در کشورمان محسوب می‌شود. به طوری که هر شخصی که سکان هدایت این تیم را به دست می‌گیرد، به یک سال نرسیده صندلی‌اش را به فرد دیگری تحویل می‌دهد.

هدف این نوشتار، مناقشه در کوتاه بودن عمر مدیریتی این باشگاه نیست، بلکه نگاهی انتقادی به تصمیماتی است که اصولا ورزشی نیستند. البته این همه ماجرا نیست و ای کاش فقط تغییرات مکرر دراین باشگاه اتفاق می‌افتاد. گاهی پشت پرده سیاسی این تصمیمات چنان باورنکردنی و حیرت‌انگیز است که مخاطب را کاملا شوکه می‌کند.

حتما یادتان هست که در دوران اول مدیریت حبیب کاشانی در پرسپولیس، این باشگاه با یک قهرمانی به یادماندنی در مسیر بازگشت به روزهای خوب گذشته‌اش قرار گرفت، اما جدایی عجیب حاج حبیب از این تیم در پایان فصل و آغاز حضور چهره‌های امتحان پس داده در مدیریت این باشگاه، بخشی از کابوس‌وارترین ایام تاریخ سرخپوشان را رقم زد. شاید برای‌تان باورنکردنی باشد که همه آن مشکلات و بی‌پولی‌ها، جنبه سیاسی و انتقامجویانه داشته است. مستند این موضوع هم کتاب «نفحات نفت» نوشته رضا امیرخانی است.

این نقل به مضمون شرحی است که نویسنده کتاب از تحولات آن روز قرمزها ارایه می‌دهد: بعد از قهرمانی دراماتیک پرسپولیس در سال ۱۳۸۷ در زمان مدیریت کاشانی و ریاست محمد علی آبادی بر سازمان تربیت بدنی که ریاست مجمع باشگاه پرسپولیس را نیز بر عهده داشت، حاج حبیب نماینده مردم تهران در شورای شهر بود و انتخاب شهردار تهران نیز به دستان پرکفایت(!) ایشان و نمایندگان دیگر شورا باید صورت می‌گرفت. کاشانی با وجود توصیه رئیس دولت نهم برای رای دادن به علی آبادی، به نامزد مورد علاقه ایشان رای نمی‌دهد و فرد دیگری شهردار تهران می‌شود… رئیس فعلی کمیته ملی المپیک نیز به تلافی این اقدام مدیر وقت باشگاه پرسپولیس، از پرداخت بودجه و کمکهای مالی به این باشگاه خودداری می‌نماید.

در نتیجه حاج حبیب هم از سمتش استعفا می‌دهد و صندلی اش را به داریوش مصطفوی واگذار می‌کند؛ مدیری که بلافاصله افشین قطبی را به ایران آورده و یک قراداد ترکمانچای در تاریخ ورزش ایران با ایشان امضاء می‌کند و به همین راحتی به دلیل یک رای نامربوط سیاسی به شهردار، پرسپولیس اسیر یک سری بحران عجیب می‌شود و دست کم سی میلیون هوادار هم محلی از اعراب ندارند! از این تصمیمات مطمئنا، کم در پرسپولیس اتفاق نیفتاده و بدون شک، آخرینش هم نخواهد بود.