طنز؛ مثنوی ماست و قرمه‎سبزی!

شهرام شهيد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ي در ستون طنز روزنامه شهروند نوشت: وقتی در گل‎آقا می‎نوشتم، در هفته‌نامه ستونی داشتیم به نام «پس چی شد؟» که در آن تمام وعده‎های سر خرمن مسئولان را به قول امروزی‎ها می‎کردند توی چشمشان. این ستون این روزها می‎تواند به صورت یک ویژه‎نامه‎ شانزده صفحه‎ای، پیوست هر نشریه‌ای باشد. یعنی خدا را شکر اگر در تولید خرمن به خودکفایی نرسیدیم در تولید وعده‎ سر خرمن به خودکفایی رسیده‎ایم و می‌توانیم خدمات تبلیغاتی در انتخابات کشورهای دیگر را هم کنترات بگیریم.

یکی از مهمترین «پس چی شد»‌های این روزها وضع سپنتا نیکنام است . که دو حالت دارد. یا می‎پرسید سپنتا نیکنام کیست که من در جواب عرض خواهم کرد: هیچی. شما ماستت را بخور و یا می‎پرسید خب انتظار داشتی چه بشود؟ که آن وقت جواب خواهم داد: هیچی من بروم ماستم را بخورم.

می‎بینید ماست چه نقش اساسی در ایران دارد؟من خود به چشم خویشتن دیدم یکی از شهروندان به شهروند دیگری گفت برو بابا ماست! و شهروند دوم کاری کرد که شهروند اول تا سال‌ها از ماست و پالم و موسیر و خیار و چیپس و ...‌ای بابا کلک خیال من شیطان شده بود افسارش را کشیدم.

خلاصه به کسی نگویید ماست. به‌ویژه به سیاستمداران و خاصه در بهار. این روزها همه برای هر کار نکرده‌ای بهانه دارند. به بچه بگویی چرا درس نخوانده می‎گوید نگذاشتند. به مکانیک بگویی چرا موتور تعمیر کرده‎ات تا سر کوچه نرفته یاتاقان زد؟ خواهد گفت نگذاشتند. به فلانی می‎گویی تیمت چرا صعود نکرد؟ می‎گوید نگذاشتند. کسی که نگذاشته‎اند کاری کند با کسی که نخواسته کاری کند و با کسی که نتوانسته کاری کند فرق ندارد؟

تازه ماست هم بخواهید بگویید دیگر مثل قدیم نیست که فقط و فقط یک مدل ماست توی بقالی‌ها بود. مثلا می‌توانید به کسی که نگذاشته‌اند کاری کند بگویید ماست کم‌چرب. به کسی که نخواسته کاری کند بگویید ماست چکیده‎ موسیردار و به کسی که نتوانسته کاری کند... نه دیگر. نشد. از این‌جا موضوع دیپلماتیک می‎شود و دیگر از حوزه‎ ماست فاصله گرفته و وارد فضای قرمه‌سبزی می‎شود. شما هم اگر کله‎تان بوی قرمه‎سبزی نمی‎دهد بی‌خیال غذا و رژیم غذایی شوید. زندگی غیر از بخور بخور چیزهای دیگری هم دارد. از اتاق فرمان گفتند بخور بخور هم از امروز جز خطوط قرمز است. بنابراین جمله را اصلاح می‎کنم. زندگی غیراز تلاش برای پر کردن شکم، دلخوشی‎های دیگری هم دارد. مثلا چی؟ مثلا زیبایی‌های شهری که حاصل تلاش کارمندان و کارگران شهرداری و اعضای شورای شهر و شهردار و... می‎گویند قرار بود به بحث‎های قبلی برنگردی. خب من که نه پرسیدم پس چی شد؟ و نه در مورد ماست حرفی زدم. آهان. می‎فرمایند این بحث به همان حوزه‎ قرمه‎سبزی بر‎می‎گردد؟ بوی قرمه‎سبزی هم جوری است که حالا حالا‌ها از بین نمی‎رود. بنابراین همین جا موضوع را درز می‎گیریم و برای محکم کاری و دور شدن از فضای ماست و قرمه‌سبزی از مخاطبان شهرونگ تقاضا می‎کنم پیشنهاد دهند طنز شنبه من در مورد چه باشد؟ قیمت دلار؟ پراید و تصادفات جاده‎ای؟ آلوده بودن تهران در نوروز ٩٧؟ نخیر همان بروم ماستم را بخورم بهتر است. خودم بعدا گِلی به سرم خواهم زد.