طنز؛ نخبگان ایرانی مقیم خارج

احمدرضا كاظمي در ستون طنز روزنامه قانون نوشت: اخیرا آقای دکترغلامی وزیر محترم علوم فرموده‌اند: «مسئولان بایستی از استعداد نخبگان ایرانی مقیم خارج استفاده کنند». بله! همونطور که ملاحظه می‌کنید گویا یکی از ملاک‌های حضور در کابینه دولت علاوه بر داشتن جنسیت مرد، ابتلا به سندروم «باید» هم بود! سندروم «باید» هم که معرف حضورتون هست! یک نوع اختلال کلامی-رفتاری-عملی هست که باعث میشه فرد مبتلا بهش در تمام جملاتش از کلمه باید یا مشتقات آن (بایستی، واجبه که و...) استفاده کنه. اون هم جملاتی که دقیقا در حوزه وظایف خودش تعریف میشه! مثلا طرف رییس بانک مرکزیه و مدام میگه قیمت دلار باید بیاد پایین، یا وزیر راهه و وقتی یه حادثه میشه میگه بایست بررسی بشه عللش یا مثلا طرف رییس سازمان محیط زیسته و میگه معضلات زیست محیطی واجبه که حل بشن! در این راستا و با توجه به شدت گرفتن این سندروم در بین مسئولان محترم بنده تصمیم گرفتم به کمک دوستان بیام و چندتا از نخبگان ایرانی مقیم خارج رو که باید از استعدادشون استفاده کنیم معرفی کنم:

نخبه اقتصادی

یکی از مغزهای اقتصادی چند سال اخیر کشور بدون شک آقای محمودرضا خاوری بوده! حالا درسته که از این استعداد ذاتیش در راه درست استفاده نکرده ولی خب این دلیل نمیشه منکر خلاقیتش هم بشیم. به‌هرحال خارج کردن اون همه پول از کشور کار هر کسی نیست. اگر ما نتونستیم از این استعداد درست استفاده کنیم مشکل ماست! آقای والتر وایت هم توی بریکینگ بد استعداد فوق‌العاده‌ای در شیمی داشت ولی خب در مسیر غلط ازش استفاده کرد در صورتیکه اگه شرایط مناسب برای شکوفایی استعدادش رو داشت هرگز اون سرنوشت تلخ براش رقم نمی‌خورد. علاوه بر ایشون ما یه «آقای هزینه» هم داریم که مثل آقای ابراهیم حامدی که «آقای صدا» هستش و در خوانندگی تبحری مثال زدنی داره و نوعی نخبه موسیقیایی محسوب میشه، آقای هزینه هم تخصص فوق‌العاده‌ای در زمینه بهینه‌سازی اقتصادی و روش‌های صحیح سرمایه‌گذاری داره!

نخبه صنایع غذایی

در صنعت مواد غذایی هم امروز دو اَبر نخبه در کشور ترکیه داریم که از ظرفیتشون متاسفانه نتونستیم در کشور درست بهره ببریم. عزیزان «عمو مسعود» و «بهادر ترکیبی» که الان روی هم دیگه چیزی حدود یک میلیون دنبال کننده دارن و حتی بعضی از دنبال کننده‌هاشون به قدری تحت تاثیر این نخبگان هستن که کارها و تکه‌ کلام‌های اونها مثل «سلام بامرام به خدا که شدی شبیه باوراام» و «پروروووووووآآ پرروووووو» ورد زبونشون شده و این خودش بزرگ‌ترین نشونه موفقیت این دو نخبه‌ است!