مقایسه وضعیت ۴ تیم آسیایی جام‌جهانی

ایسنا: جان دوئردن در مطلبی برای ساکرنت چهار تیم آسیایی صعودکننده به جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل را بررسی کرد. او درباره تیم ملی ایران می‌نویسد: هواداران فوتبال در ایران به ناتوانی (فدراسیون فوتبال) و مسائل سیاسی عادت کرده‌اند. چه کسی می‌داند که بالاخره ایران چه زمانی به شرایط خوب خود بازخواهد گشت؟ چهار ماه بدون بازی. این عملکرد ایران پس از صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بوده است.

چهار تیم ایران، کره‌جنوبی، ژاپن و استرالیا توانستند سهمیه جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل را کسب کنند. ساکرنت در گزارشی به بررسی چهار تیم آسیایی حاضر در جام‌جهانی ۲۰۱۴ برزیل پرداخت.

در این گزارش آمده است:

«گوآتمالا، تاهیتی، غنا، تایلند، مالی و کانادا. اینها تیم‌هایی هستند که تیم‌های آسیایی که به جام‌جهانی صعود کردند توانسته‌اند آنها را شکست دهند. تنها یکی از این تیم‌ها که برابر آسیایی‌ها شکست خورده شانس حضور در جام‌جهانی سال آینده در برزیل را دارد. سه تیم ژاپن، استرالیا و کره جنوبی بازی‌های دوستانه‌ی زیادی برگزار کردند اما همه این سه تیم پس از صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ برابر برزیل شکست خوردند. دیگر تیم‌هایی که آسیایی‌های صعود کرده به جام جهانی برابر آنها شکست خورده‌اند تیم‌های ملی صربستان، کرواسی، فرانسه، بلاروس و اروگوئه هستند. این سه تیم برتر آسیا تلاش می‌کنند تا بتوانند قبل از جام جهانی ۲۰۱۴ به شرایط خوبی برسند.

جام جهانی ۲۰۱۴ تورنمنت سختی برای آسیایی‌ها خواهد بود. تجربه نشان داده که تیم‌های آسیایی همیشه در جام جهانی در قاره‌ آمریکا با مشکل مواجه بوده‌اند. تنها تیم‌هایی می‌توانند در ریو موفق باشند که در بهترین شرایط خود باشند. هشت ماه تا آغاز جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل باقی مانده است؛ فرصتی که به نظر زمان کافی برای آماده‌سازی تیم‌های آسیایی برای حضور در جام‌جهانی برزیل است.

از جمله مشکلات آسیایی‌های صعود کرده به جام‌جهانی ۲۰۱۴ این است که ستاره‌های آنها در تیم‌های باشگاهی‌شان شرایط خوبی ندارند. شین‌جی کاگاوا، ستاره‌ ژاپنی منچستریونایتد در این فصل یک نیمکت‌نشین محض برای تیمش بوده است. او تا قبل از بازی‌های ملی هفته‌ گذشته تنها ۴۶ دقیقه برای منچستریونایتد بازی کرد اما این تنها مشکل کاگاوا نیست. مایا یوشیدا دیگر ژاپنی برای ساوتهمپتون بازی نمی‌کند و اغلب در این تیم نیمکت‌نشین است. او به همین خاطر جایگاهش در تیم ملی ژاپن را از دست داده است.

مارک شوارتسر دروازه‌بان اول تیم ملی استرالیا نیز برای تیمش بازی نمی‌کند. او حتی اغلب جایی در بین ذخیره‌های چلسی نیز ندارد. پارک چو یونگ، ستاره‌ تیم ملی کره‌جنوبی نیز جایی بهتر از نیمکت آرسنال برای خود پیدا نکرده است. او کاملا در شمال لندن فراموش شده است.

علاوه بر مشکلاتی که تیم‌های آسیایی با بازیکنان خود قبل از جام جهانی ۲۰۱۴ دارند، مشکل مربی نیز به مشکلات تیم‌های آسیایی صعود کرده به جام جهانی ۲۰۱۴ اضافه شده است.

هولگر اوسیک، سرمربی تیم ملی استرالیا پس از شکست سنگین ۶ بر صفر برابر فرانسه از سمت خود برکنار شد. او پیش از این شکست سنگین برابر برزیل نیز با همین نتیجه شکست خورده بود. استرالیا که در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان توانست عملکرد خوبی از خود نشان دهد خیلی بی‌دردسر راهی جام جهانی برزیل شد اما پس از آن در بازی‌های دوستانه‌ی خود عملکرد نسبتا بدی از خود نشان داد. به نظر چاره‌ای برای کناره‌گیری هولگر اوسیک از تیم ملی استرالیا وجود نداشت.

کره جنوبی در حال پیشرفت نسبی با هونگ میونگ بو است. او کمتر از چهار ماه است که هدایت تیم ملی کره جنوبی را بر عهده گرفته است. کره‌ای‌ها در انتخابی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل خیلی جالب نبودند. به همین خاطر چوی کانگ هائه سرمربی آنها همان‌طور که از قبل قول داده بود از سمتش کناره‌گیری کرد و هونگ میونگ بو، کاپیتان کره جنوبی در جام جهانی ۲۰۰۲ هدایت این تیم را بر عهده گرفت. کره جنوبی از زمانی که هونگ میونگ بو هدایتش را بر عهده گرفته است فوتبال بهتری را از خود نشان داده، هرچند از لحاظ نتیجه فرقی با قبل نکرده است. آنها در هشت بازی قبلی خود به تنها دو برد برابر هائیتی و مالی رسیده‌اند. مشکل تیم ملی کره جنوبی خط حمله‌ی این تیم و گل نزدن است. آهن یونگ هوان معتقد است که تیم ملی کره جنوبی پتانسیل بالایی دارد اما مهاجمان این تیم نمی‌توانند راه رسیدن به دروازه را پیدا کنند.

ژاپن در موقعیت نسبتا عجیبی قرار گرفته است. سامورایی‌ها زودتر از همه‌ی تیم‌ها به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل صعود کردند. آلبرتو زاکرونی سه سال است که سرمربی تیم ملی ژاپن است. در تیم او بازیکنان قابل زیادی حضور دارند که اکثرا در تیم‌های اروپایی بازی می‌کنند. به طور خلاصه ژاپن تیمی است که انتظار می‌رود بهترین تیم قاره‌ی آسیا در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل باشد. زاکرونی از زمانی که توانست همراه ژاپن به جام جهانی صعود کند سعی کرد بازی‌های دوستانه‌ی قوی تدارک ببیند اما ژاپنی‌ها در بازی‌های دوستانه‌ی خود عملکرد بسیار ضعیفی نشان دادند. آنها در هشت بازی قبلی خود شش بار طعم شکست را چشیدند؛ چیزی که آلبرتو زاکرونی فکرش را هم نمی‌کرد. مشکل قدیمی ژاپنی‌ها دوباره در حال خودنمایی است. خط دفاعی ژاپن دوباره ضعف‌های خود را بروز می‌دهد. آنها در خط حمله نیز خیلی زهردار نشان نداده‌اند. ژاپنی‌ها که همیشه فوتبالشان با ثبات جلو رفته است اکنون در موقعیت عجیبی قرار گرفته‌اند.

در حالی که سه تیم بزرگ آسیایی در حال آماده‌سازی برای جام‌جهانی هستند، ایران، چهارمین آسیایی جام‌جهانی بدون شکست بوده است. این خیلی بد به نظر نمی‌رسد تا وقتی که در نظر بگیریم آنها پس از صعود به جام جهانی تنها یک دیدار برگزار کرده‌اند. ایران پس از آن‌که صعودش را به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل قطعی کرد نتوانست یک اردوی آماده‌سازی برای خود تشکیل دهد. مثل همیشه باز هم مسائل پشت پرده دلیل اصلی برای ایران نسبت به مسائل درون زمین است. در ابتدا حقوق پرداختی کارلوس کی‌روش و دستیاران او در تیم ملی ایران یکی از مشکلات این تیم است. حتی زمزمه رفتن کارلوس کی‌روش از تیم ملی ایران به گوش رسید اما همه‌ این حرف و حدیث‌ها با بازگشت کی‌روش به تهران خاتمه یافت.

هواداران فوتبال در ایران به ناتوانی (فدراسیون فوتبال) و مسائل سیاسی عادت کرده‌اند. چه کسی می‌داند که بالاخره ایران چه زمانی به شرایط خوب خود بازخواهد گشت؟ چهار ماه بدون بازی. این عملکرد ایران پس از صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بوده است. اردوی تمرینی تیم ملی در پرتغال کنسل شد. تعجبی ندارد که کارلوس کی‌روش نارضایتی خود را بابت آمادگی برای جام جهانی ۲۰۱۴ ابراز کند.

معمولا برای بازی با تایلند در انتخابی جام ملت‌های آسیا هیچ شور و شوقی وجود نخواهد داشت اما این دفعه این بازی برای ایران بسیار واجب بود. در حالی که سه تیم دیگر صعودکننده به جام جهانی ۲۰۱۴ در مجموع ۲۸ بازی انجام داده‌اند، ایران تنها ۹۰ دقیقه برابر تایلند به میدان رفت. ژاپن پس از صعود به جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل ۹۹۰ دقیقه بازی کرد. این در حالی است که ایران تنها ۹۰ دقیقه برابر تایلند به میدان رفت.

هشت ماه تا آغاز جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل باقی مانده است. هنوز می‌توان به عملکرد آسیایی‌ها در این جام امیدوار بود. هنوز تیم‌های آسیایی فرصت این را دارند که خودشان را برای جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل آماده کنند. الان زمان ترس نیست بلکه زمانی برای نگرانی است.