شنوایی سنجی؛ کاربردها، روش‌ها و تفاوت آن با شنوایی شناسی

برترین‌ها: تست شنوایی سنجی شامل یک سری آزمون‌هایی است که عملکرد گوش‌های شما را مورد بررسی قرار می‌دهند. این آزمون‌ها هم شدت و تُن صدای دریافتی توسط شما را تست کرده و مشکلات تعادلی و دیگر مشکلات مربوط به گوش داخلی‌تان را شناسایی می‌کنند. تشخیص و درمان این موضوعات بر عهده متخصص شنوایی سنجی است.

واحد اندازه‌گیری شدت صدا دسیبل است و گوش انسان قادر است گستره بین ۲۰ تا ۱۸۰ دسیبل را بشنود. واحد اندازه گیری تُن صدا نیز هرتز است و گوش انسان بین ۲۰ تا ۲۰۰۰۰ هرتز را تشخیص می‌دهد.

مطمئنا تست شنوایی گوش کمک می‌کند در بسیاری از مواقع پیش از بروز اختلالات جبران ناپذیر بتوانید به سادگی جلوی آن‌ها را بگیرید تا فرد دچار ناشنوایی یا کم شنوایی شدید نشود.

آزمایش‌های شنوایی سنجی

آزمایش‌های ادیومتری یا شنوایی سنجی شامل دو دسته است:

• آزمایش انتقال راه هوایی

• آزمایش انتقال راه استخوانی

آزمایش شنوایی سنجی به شیوه‌ی انتقال راه هوایی چیست؟

در آزمایش انتقال راه هوایی، تنهای خالص صدا از طریق هدفون روی گوش قرار خواهند گرفت و آستانه شنوایی بیمار در هر فرکانس بطور جداگانه به دست می‌آید. این آستانه‌ها میزان حساسیت گوش داخلی، عصب شنوایی و کانال و گوش خارجی و میانی را نشان می‌دهد.

آزمایش شنوایی سنجی به شیوه‌ی انتقال راه استخوانی چیست؟

آزمایش انتقال راه استخوانی، تنهای خالص از طریق نقش کننده‌ی استخوانی روی زائدی ماستوئید استخوان گیجگاه توسط یک هدبند قرارداده میشود و در آن فرکانس‌های ۲۵۰- ۵۰۰- ۱۰۰۰- ۲۰۰۰ و ۴۰۰۰ هرتز ارزیابی می‌شود که حساسیت گوش داخلی و عصب شنوایی را به ما نشان خواهد داد.

کاربرد‌های شنوایی سنجی

از شنوایی سنجی در شرایط مختلفی از جمله موارد زیر استفاده می‌شود:

• برای ارزیابی کم شنوایی در هر کسی که متوجه مشکلات شنوایی دائم در یک یا هر دو گوشش شده باشد یا در فهمیدن کلمات در محاوره مشکل داشته باشد.
• در تعیین نوع و میزان افت شنوایی
• غربال نوزادان و کودکان برای مشکلات شنوایی که می‌تواند با توانایی یادگیری، سخن گفتن و فهم زبان تداخل داشته باشد.
• برای غربال کم شنوایی در افرادی که مرتبا در معرض صدا‌های بلند هستند یا دارو‌های خاصی مثل جنتامایسین مصرف می‌کنند.

شنوایی سنجی با شنوایی شناسی چه تفاوتی دارد؟

کار شنوایی شناس، تشخیص و درمان مشکلات شنوایی یا تعادلی افراد است. البته دخالت شنوایی شناس در حوزه درمان بسیار محدود است و او صرفا از ابزار و روش‌های مختلفی از جمله انواع سمعک ، وسایل کمک ارتباطی، پیشنهاد جراحی کاشت حلزون توسط پزشک متخصص و … برای درمان استفاده می‌کند.

وظایف شنوایی شناس

• تشخیص اختلال و مشکلات شنوایی در افراد با کمک دستگاه‌ها و تست‌های مختلف
• تهیه گزارشات لازم برای پزشک معالج فرد در خصوص نوع تشخیص انجام شده
• دادن آموزش و مشاوره لازم به بیمار و خانواده او
• قالب گیری و ساخت قالب گوش و سمعک
• انجام برنامه‌های غربالگری شنوایی نوزادان، خردسالان و کودکان در سنین مدرسه
• پیشگیری از آسیب شنوایی، حفاظت شنوایی، برنامه ریزی و انجام غربالگری در جمعیت‌هایی نظیر مراکز کارگاهی، نظامی، اردوگاه‌ها و … و ارائه مشاوره شنوایی شناسی در این زمینه
• اجرای برنامه‌های توانبخشی شنوایی شامل گفتارخوانی، رشد مهارت‌های شنیداری (تربیت شنوایی) و رشد زبان و ارائه مشاوره شنوایی شناسی در این بخش
• تعیین، تجویز، کاربرد و تنظیم تجهیزات صوتی مناسب و روش‌های بهبود کیفیت صدا در محیط‌های آموزشی افراد مبتلا به اختلالات شنوایی
• نظارت و پیگیری اجرای صحیح روش‌های برقراری ارتباط بین کم شنوایان با مربیان و سایرین (مثلا نحوه برخورد با دانش آموز کم شنوا در کلاس معمولی)

آیا لازم است شنوایی سنجی شوید؟

اگر احساس می‌کنید قدرت شنوایی‌تان مثل گذشته نیست، یا برای شنیدن مشکل دارید (چه در محیط ساکت یا در سروصدا)، یا اگر حتما باید صدای تلویزیون را بلند کنید تا بشنوید، این علائم نشان می‌دهند لازم است شنوایی سنجی شوید. تجربیات نشان می‌دهد که در مراحل اولیه‌ی ضعف شنوایی، بهتر می‌توانید به ابزار‌های کمکی شنوایی عادت کنید، تا اینکه صبر کنید مشکل‌تان تشدید شود.

نوار گوش چیست؟

نوار گوش اصطلاح رایجی است که به سنجش شنوایی توسط ادیومتر گفته می‌شود. پزشک با مشاهده علائمی همچون کاهش شنوایی و ضعف شنوایی اقدام به بررسی گوش توسط نوار گوش می‌نماید. ادیوگرام که توسط دستگاه ادیومتر ترسیم می‌شود، حاوی اطلاعاتی از آستانه شنوایی فرد است و با رسم نمودار شنوایی مشخص می‌کند که وضعیت شنوایی فرد به چه صورت است.

منبع: thebsa