ظرفیت والیبال ایران همین است؟

روزنامه همشهری: «ظرفیت ما همین‌قدر بود» و «بازیکنان خسته‌ هستند»؛ اینها جمله‌های کاپیتان و سرمربی تیم ملی والیبال ایران است، جملاتی که به تحلیل کارشناسان از وضعیت فعلی تیم نزدیک است. تیم ملی والیبال ایران در هر ۳بازی هفته چهارم شکست خورد و به رده یازدهم سقوط کرد. سعید معروف، کاپیتان تیم بعد از بازی آخر که مقابل اسلوونی انجام شد، گفت: «حرفی برای گفتن ندارم؛ جز اینکه تمام تلاش خود را کردیم. باید در امتیازات حساس بیشتر تلاش کنیم تا بهتر شویم.» ولادیمیر آلکنو، سرمربی تیم هم گفت: «به پایان مسابقات نزدیک می‌شویم و احساس می‌کنم که خستگی بازیکنان زیاد شده است.»

در هفته چهارم، ایران در بازی غیرمنتظره به استرالیا باخت. شکست مقابل برزیل قابل پیش‌بینی بود؛ هر چند کیفیت بازی تیم رضایت‌بخش بود. در بازی با اسلوونی تیم دو چهره متفاوت داشت؛ در ست اول برنده مطلق بود و در مقابل تیمی که بزرگان را شکست داده است‌، ۱۱امتیاز جلو افتاد. اما همین تیم در ست دوم چیزی برای گفتن نداشت. تلاش‌ها در دو ست بعدی هم به نتیجه نرسید و یک شکست دیگر به نام ایران نوشته شد.

تیم ملی والیبال ایران نخستین بار است که در ۲۰روز ۱۲بازی انجام می‌دهد. خیلی‌ها پایین آمدن کیفیت بازیکنان و خستگی تیم را طبیعی می‌دانند، اما چرا در تیم‌های دیگر این افت و خستگی دیده نمی‌شود؟ یا در خود تیم ایران چرا محمد موسوی و میلاد عبادی‌پورهرچند پراشتباه بوده‌اند، تقریبا در همه بازی‌هایی که به میدان رفته‌اند در یک سطح بوده‌اند اما صابر کاظمی، میثم صالحی و بردیا سعادت فاصله زیادی با روزهای اول لیگ دارند؟

جمشید حمیدی، کارشناس والیبال حرف‌های معروف و آلکنو را تأیید می‌کند. او می‌گوید: «ظرفیت فنی بازیکنان ما همین است. تیم ایران را با اسلوونی مقایسه کنید. اسلوونی بازیکنان متوسطی دارد، درست است که سه بازیکن در لیگ ایتالیا و یک بازیکن در لیگ لهستان دارد ولی آنها در تیم‌های مطرحی بازی نمی‌کنند، اما همین بازیکنان در موقعیت‌های حساس توانستند به کمک تیم بیایند، ولی در تیم ما کسی نبود که بتواند وقتی بازی گره می‌خورد، کمک کند.»

حمیدی مشکل اصلی بازیکنان ایران را تکنیک می‌داند: «بازیکنان دیگر تیم‌ها در سن پایه تکنیک والیبال را خوب یاد گرفته‌اند و مشکل مهارتی ندارند و وقتی در قالب تاکتیکی قرار می‌گیرند، خوب جواب می‌دهند. کلمن، بازیکن اسلوونی که نفر دوم در بین امتیازآورترین بازیکنان است، از نظر فیزیکی بهتر از میثم صالحی نیست ولی از نظر فنی بالاتر از اوست.» ایراد بعدی که تیم از نظر حمیدی دارد، تاکتیک‌پذیر بودن است.

او در مقایسه ایران و اسلوونی می‌گوید: «بعد از اینکه ما ست اول را بردیم، اسلوونی تغییر تاکتیک داد و نتیجه گرفت. پاسور می‌دانست که اگر در منطقه۲ توپ را می‌گیرد چه کار کند یا اگر در منطقه۶ توپ بهش رسید، چه برنامه‌ای باید داشته باشد. درست است آلکنو در یک‌ماه نمی‌تواند تاکتیک یاد بازیکنان بدهد، اما بازیکنانی که ۸،۷سال است کنار هم بازی می‌کنند چرا تاکتیک ندارند؟»

حمیدی باز هم روی مسئله آموزش تأکید می‌کند: «چرا ما هنوز مشکل دریافت داریم؟ هر اسپک و سرویسی که ما در بازی با اسلوونی و استرالیا زدیم، جمع شد. آنها بازیکنانی دارند که از هر نظر کامل هستند، اما بازیکنان ما فقط اسپک‌محور هستند. در سرویس و دفاع روی تور بهتر شده‌ایم، اما هنوز در دریافت خیلی مشکل داریم. صابر کاظمی نمی‌تواند توپ بگیرد، موسوی بعد از این همه سال سرویس مطمئن نمی‌زند، بردیا در ارتفاع پایین نمی‌تواند کاری کند و... بازیکنان اگر درست آموزش می‌دیدند این مشکلات را امروز نمی‌دیدیم.»

او آلکنو را بی‌تقصیر می‌داند: «وقتی بازیکن مشکل تکنیکی دارد، بیشتر وقت مربیان تیم ملی صرف رفع این مشکلات می‌شود و نمی‌تواند کارش را درست انجام بدهد.»

در ۳بازی اخیر بازیکنان ایران خوب آنالیز شده بودند. دست صابر کاظمی و میثم صالحی برای حریفان رو شده بود و دفاع می‌شدند. اما کادر فنی برنامه‌ای برای حل این مسئله نداشت. حمیدی می‌گوید: «من نمی‌گویم آلکنو مربی خوبی نیست، اما تفاوت مربیان ایتالیایی با او در همین نکات است. مربی ایتالیایی اسلوونی ست اول را باخت ولی در ست دوم تیم متحول شد، ولی ما نمی‌توانیم بعد از شکست‌‌ها کاری کنیم. تیم ما آنالیزور خوبی دارد، اما این آنالیز‌ها به درد تیم خورده است؟ این را نمی‌بینیم. بازیکن مهار می‌شود ولی ما باید برای بعد از مهار بازیکن برنامه داشته باشیم که نداریم.» این هفته لیگ ملت‌ها به پایان می‌رسد. ایران در ۳بازی آخر مقابل فرانسه، لهستان و آرژانتین قرار می‌گیرد.