مهدوی: بازی اول با لهستان پیرمان کرد

خبر ورزشی: مهدی مهدوی پاسور دوم تیم‌ملی معتقد است دو بازی آخر، سختی خودش را دارد چرا که روسیه برای مجوز ماندن در سید یک لیگ جهانی، برد می‌خواهد. ایران هم برای صعود، بازی می‌کند. صعودی که اگر هم اتفاق نیفتد، به قول مهدوی حداقل با حذف روسیه، آسانی گروه سال آینده را تضمین می‌کند.

بازي با روسيه را چطور مي‌بينيد؟

باخت بازي دوم به لهستان كمي كار را سخت كرده و البته حساس. ما فرداشب و شنبه‌شب جايي براي اشتباه نداريم. البته ما تا اينجا هم كار بزرگي كرده‌ايم. از طرف ديگر روسيه هم مي‌خواهد در سيد يك ليگ جهاني بماند. اميدوارم كه با قدمي بزرگ به دور نهايي برسيم و بتوانيم جشن خوبي شنبه‌شب بگيريم.

با گرهي كه به گروه افتاده، كار خيلي، خيلي سختي داريد؟

خيلي سخت است. يك‌جورهايي كارمان به نتيجه بازي آمريكا با لهستان گره خورده است. البته آمريكا كه تا اينجا امتياز خوبي گرفته، به طور حتم در لهستان بازي خيلي خوبي انجام مي‌دهد چرا كه خيالش راحت است. برد آمريكا جواز صعود ما را صادر مي‌كند. البته ما هم بايد روسيه را ببريم. هرچند آمريكايي‌ها كه در تهران بودند، مي‌گفتند دوست دارند ايران به جاي لهستان صعود كند. بنابراين ما با دو برد مقابل روسيه مي‌توانيم بالا برويم.

روسيه هم كارش راحت نيست؟

سختي فقط براي ما نيست. روسيه هم كارش سخت است. آن هم در گروهي خيلي سخت. اين تيم نمي‌خواهد شانس ماندن در سيد يك را از دست بدهد. با همه اين حرف‌ها بايد ببينيم چه اتفاقاتي فرداشب و شنبه در بازي مي‌افتد. همه اميد ما به دعاي مردم و شانس است. اميدوارم با دو برد و صعود، جواب زحمات‌مان را بگيريم.

اگر تيم برنده شود اما صعود نكند چه؟

ما كه تصميم گرفته‌ايم ببريم. حتي اگر هم به مرحله نهايي صعود نكنيم، هدف ما برد دو بازي با روسيه است. مي‌خواهيم با حذف روسيه تا سال آينده در ليگ جهاني، گروه راحت‌تري داشته باشيم. اگر استراليا در سيد يك بماند، ما سال آينده گروهي به مراتب آسان‌تر داريم اما با ماندگاري روسيه، كار سخت‌تر مي‌شود. هرچند ممكن است يك تيم اين‌طرف و آن‌طرف شود. ما دوست داريم استراليا بماند.

براي دو بازي آخر خوب ريكاوري كرده‌ايد؟

ريكاوري كرده‌ايم اما هنوز خسته‌ايم. هرقدر بگويم، كم است. در اين دو روز فقط مي‌خوابيم. واليبال واقعاً ما را پير كرد. پير شده‌ايم. باورتان نمي‌شود اما بازي اول را كه برديم، هركدام از بچه‌ها چهار، پنج سال پير شدند. آن هم به خاطر فشار زياد، توقع برد و استرس.

انگار باخت براي مردم ترس‌آور شده است.

بعد از باخت بازي دوم به لهستان، همه مي‌پرسيدند چرا باختيد؟ همه فقط همين سؤال را مي‌پرسيدند. در حالي كه تا قبل از اين، ما با هند و پاكستان كه بازي مي‌كرديم و مي‌برديم، جشن مي‌گرفتيم. در AVC كاپ آسيا همين تيم‌ها را برديم و همه عشق كردند اما حالا خيلي جالب است كه با قهرمان جهان بازي مي‌كنيم و مي‌بازيم، بعد همه ناراحت مي‌شوند؛ تيمي كه خيلي خوب بازي مي‌كرد. خوب است كه همه واليبال‌دوست شده‌اند اما مردم بايد كمي شرايط ما را هم درك كنند. آنها بايد بدانند قرار نيست در بازي‌هاي با اين سطح هميشه برنده باشيم. بازي اول را هم ما پنج‌سته برديم و با اختلاف دو امتياز. سال‌هاي قبل هم اگر تيم‌هاي بزرگ را برديم، با اختلاف كم برديم. همه اين مسائل بستگي به روز دارد. يك روز خيلي آماده‌اي و مقابل حريف كم‌اشتباه بازي مي‌كني اما عكس اين قضيه هم هست چرا كه اختلاف زيادي بين تيم‌ها نيست.